Του Διονύση Γκιουλέα

Να παίξεις σπουδαίο μπάσκετ. Να πάρεις πρωταθλήματα. Να αγωνισθείς σε μεγάλη ομάδα. Ξέρεις είναι παράξενο φίλε αλλά κοιμόμουν με μία μπάλα αγκαλιά.

Δεν ήταν εύκολο να την αγοράσω δεν είχαμε λεφτά. Όταν μου την χάρισαν απ’ την ομάδα δεν την αποχωριζόμουν ποτέ.
Ο έφορος.. οι συμπαίκτες.. η φανέλα της ομάδας.. τα αποδυτήρια.. ο προπονητής.

“Επιστρέφουμε τις φανέλες καθαρές και σιδερωμένες μπορεί να μην είστε δωδεκάδα στο επόμενο παιχνίδι.. ”

Να μην είμαι δωδεκάδα.. τι λέει αυτός;

Όλα είχαν πάρει διαστάσεις εκτός πραγματικότητας.

Όλη η ζωή μου ήταν μία μπάλα.

Γάλα.. ύπνος νωρίς.. σωστή διατροφή.

Είσαι αθλητής πρέπει να προσέχεις.

Δε βλέπεις το Γκάλη με τον Γιαννάκη..

Μπάσκετ μπάσκετ μπάσκετ όλη μέρα.

Δε ξέρω πότε το κατάλαβα.. ειλικρινά δε το θυμάμαι..

Ίσως όταν κατάλαβα ότι δε θα γινόμουν αυτό που ονειρευόμουν.

Έκλαψα… γέλασα… έφυγα αλλά δε σε ξέχασα ποτέ μου.

Τα μετάλλια.. τα κύπελλα.. η πλαστική μπάλα.

Κέρδισα πολλά από σένα μπασκετάκι μου.

“Basketball is life” Διονύσης Γκιουλέας