Του Διονύση Γκιουλέα

Χαμογελάστε παρακαλώ για την φωτογραφία στο θρανίο, υπογράφει το νέο του δελτίο ο δεκαεξάχρονος all star, ο μελλοντικός ηγέτης της Εθνικής Ελλάδος.

Στις πρώτες τους δηλώσεις οι παράγοντες της ομάδας στάθηκαν στην μεθοδευμένη δουλειά που γίνεται στις ακαδημίες τους.
Επενδύουμε σε νέα παιδιά φτιάχνουμε την ομάδα του μέλλοντος..

Βρισκόμαστε στην εποχή του στημένα πρώτου.
Του μαζευόμαστε οι δώδεκα καλύτεροι να κερδίσουμε 100-0 τους δώδεκα χειρότερους και να το διαφημίσουμε κιόλας.

Πομπώδεις τίτλοι στο διαδίκτυο

“Τα 12 λαμπρά αστέρια σάρωσαν τη
<Κάτω Ράχη> 114 -17 με τρομερή εμφάνιση.”

Των 12 tablet στις κερκίδες για τα στατιστικά των δεκαεξάχρονων.
Αλαλάζοντες γονείς στα ζογκλερικά των all stars…
ΝΑΙ κέρδισαν μία συνοικιακή ομάδα του σεβασμού και της προσπάθειας, των παιδιών της γειτονιάς.
Είμαστε τιτανοτεράστιοι παικταράδες.

Οι ηλικίες 13-16 είναι οι ηλικίες της μέγιστης εκμετάλλευσης.
Οι γονείς πληρώνουν διαρκώς τους πονηρούς, ατομικές.. camp.. προπονητές.. παράγοντες.. manager..δημοσιογράφους.
Ακολουθούν τους δήθεν σαν υπνωτισμένοι και φτύνουν στα μούτρα τους άξιους χωρίς ίχνος ντροπής.
“Δεν ξέρεις εσύ.. Τι να μας πεις coach σε μικρή ομάδα είσαι.. Εγώ θα πάω σε coachara με όνομα.. Θα πάω στον κορυφαίο των κορυφαίων.. Θα πάρω κούπα.. Θα γίνω all star.. Θα παίξω Εθνική ομάδα..
Θα θα θα θα θα θα θα θα θα… ”

Ποιοι από αυτούς βελτιώνονται και παίζουν σε υψηλό επίπεδο στο τέλος;
Ελάχιστοι έως κανένας τελικά.
Τους τρέχουν σε camp.. σε ατομικές με κορυφαίους.. σε Αμερικανικά κολέγια.. σε.. σε.. σε.
Αλλά τίποτα τελικά.. μηδέν.

Ντροπή μας και ξεφτίλα μας.

Αυτά που διαβάζουμε, αυτά που ακούμε προκαλούν το κοινό αίσθημα.
Τόση κατάντια σε όλα τα επίπεδα.
Γιατί σας ρωτάω;

Η εποχή των trials κάθε μέρα άλλη ομάδα.