Το αποτέλεσμα στο Μόναχο δεν αποτυπώνει πλήρως την εικόνα του αγώνα, αλλά φωτίζει ξεκάθαρα το πιο κρίσιμο στοιχείο: ο Παναθηναϊκός δεν τελείωσε το παιχνίδι όταν είχε την ευκαιρία και το πλήρωσε ακριβά στην τέταρτη περίοδο.
Γράφει ο Παναγιώτης Ασπρούδης*
Για τρία δεκάλεπτα, το «τριφύλλι» έπαιξε μπάσκετ ελέγχου. Διαχειρίστηκε σωστά τον ρυθμό, βρήκε πόντους στο ανοιχτό γήπεδο και κράτησε την Μπάγερν χαμηλά στο σκορ. Η μπάλα κυκλοφόρησε, οι αποστάσεις ήταν σωστές και οι επιλογές στην επίθεση είχαν λογική. Δεν ήταν ένα εντυπωσιακό παιχνίδι, αλλά ήταν ένα παιχνίδι που ο Παναθηναϊκός είχε υπό έλεγχο.
Το πρόβλημα εμφανίστηκε όταν το ματς μπήκε στη ζώνη των αποφάσεων. Στην τέταρτη περίοδο, η επίθεση έγινε στατική, οι κατοχές «βάρυναν» και η υπομονή χάθηκε. Αντί για καθαρές συνεργασίες, ο Παναθηναϊκός οδηγήθηκε σε βιαστικές εκτελέσεις και απομονώσεις, δίνοντας στην Μπάγερν την ευκαιρία να τρέξει, να βρει αυτοπεποίθηση και να γυρίσει το παιχνίδι.
Η άμυνα, που μέχρι εκείνο το σημείο κρατούσε τη συνοχή της, άρχισε να χάνει τη λεπτομέρεια. Τα επιθετικά ριμπάουντ της Μπάγερν και τα μεγάλα σουτ του Ομπστ δεν ήρθαν τυχαία. Ήρθαν από δεύτερες κατοχές, από καθυστερημένες βοήθειες και από έλλειψη επικοινωνίας στα τελευταία λεπτά.
Σε τέτοιου είδους εκτός έδρας παιχνίδια, η διαχείριση είναι καθοριστική. Δεν αρκεί να προηγείσαι, πρέπει να ξέρεις και πώς να προστατεύσεις το προβάδισμα. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε την απαιτούμενη καθαρότητα σκέψης στο φινάλε, αστόχησε σε κρίσιμα σουτ και δεν κατάφερε να «σπάσει» το μομέντουμ της Μπάγερν όταν αυτό γύρισε υπέρ της.
Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: η ήττα αυτή δεν ήταν θέμα ταλέντου ή προσπάθειας, αλλά θέμα διαχείρισης και αποφάσεων. Σε επίπεδο EuroLeague, οι λεπτομέρειες στα τελευταία πέντε λεπτά καθορίζουν το αποτέλεσμα. Και στο Μόναχο, αυτές οι λεπτομέρειες γύρισαν την πλάστιγγα εις βάρος του Παναθηναϊκού.
* Ο Παναγιώτης Ασπρούδης είναι προπονητής καλαθοσφαίρισης, με παραστάσεις από Α1 και Α2, υπεύθυνος ακαδημιών του ΒΑΟ Άρτας και αρθρογράφος με έμφαση στην αγωνιστική ανάλυση της EuroLeague.

