Παναθηναϊκός-Ρεάλ: «Πνευματική αντοχή, προσωπικότητα και ο Γκραντ της μεγάλης στιγμής»

Γράφει ο Παναγιώτης Ασπρούδης*

Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στις νίκες με τρόπο που ξεπερνά το αποτέλεσμα. Η επικράτηση επί της Ρεάλ Μαδρίτης (82-81) δεν ήταν απλώς βαθμολογικά σημαντική, αλλά κυρίως ένα παιχνίδι που ανέδειξε χαρακτήρα, πνευματική ανθεκτικότητα και καθαρές αποφάσεις στα κρίσιμα σημεία.

Το ξεκίνημα δεν προμήνυε κάτι τέτοιο. Η Ρεάλ βρήκε ρυθμό νωρίς, τιμώρησε τις κακές περιστροφές και πήρε προβάδισμα ελέγχοντας τον ρυθμό μέσα από το spacing και τα επιθετικά ριμπάουντ. Ο Παναθηναϊκός άργησε να μπει στο πνεύμα του αγώνα, όμως δεν πανικοβλήθηκε.

Η σταδιακή βελτίωση στην άμυνα πάνω στην μπάλα και η μεγαλύτερη συνέπεια στις αλλαγές άλλαξαν την εικόνα. Με τον Σλούκα να αναλαμβάνει ρόλο καθοδηγητή, οι «πράσινοι» άρχισαν να διαβάζουν καλύτερα το παιχνίδι, να επιτίθενται με υπομονή και να μειώνουν τα λάθη που έδιναν εύκολο σκορ στη Ρεάλ.

Ο Τζέριαν Γκραντ αποτέλεσε τον παράγοντα-κλειδί. Όχι μόνο για το νικητήριο καλάθι, αλλά για τη συνολική του παρουσία. Πίεση στην μπάλα, σωστές αποστάσεις στην επίθεση, καθαρές αποφάσεις χωρίς υπερβολές. Το σουτ της νίκης ήταν η φυσική κατάληξη ενός αγώνα υψηλού επιπέδου από τον ίδιο.

Καθοριστική ήταν και η συμβολή του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, ειδικά στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, με το μεγάλο τρίποντο και την αμυντική του ενέργεια. Ο Παναθηναϊκός άντεξε τη σωματικότητα της Ρεάλ, επιβίωσε από τα επιθετικά ριμπάουντ που δέχθηκε και έδειξε ότι μπορεί να διαχειριστεί καταστάσεις πίεσης.

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: όταν ο Παναθηναϊκός παίζει με καθαρό μυαλό, αμυντική συνέπεια και εμπιστοσύνη στις επιλογές του, μπορεί να κερδίσει οποιονδήποτε. Το ζητούμενο πλέον είναι η διάρκεια και η μεταφορά αυτής της πνευματικής ετοιμότητας και στα εκτός έδρας παιχνίδια.

Ντουμπάι–Ολυμπιακός: «Η επιστροφή χαρακτήρα και η παράταση που “πρόδωσε” την ισορροπία»

Ο Ολυμπιακός γνώρισε ήττα με πικρό τρόπο στο Ντουμπάι (108-98 παρ.), σε ένα παιχνίδι που χωρίζεται ξεκάθαρα σε δύο μέρη: την εντυπωσιακή επιστροφή και την πλήρη απώλεια ελέγχου στην παράταση.

Η εικόνα στο πρώτο ημίχρονο ήταν προβληματική. Αργές αντιδράσεις στο pick and roll, κακές επιστροφές και αδυναμία να περιοριστεί το παιχνίδι στο ανοιχτό γήπεδο έδωσαν στη Ντουμπάι ρυθμό και αυτοπεποίθηση. Ο Ολυμπιακός κυνηγούσε συνεχώς το σκορ, χωρίς να μπορεί να επιβάλει τη γνωστή του αμυντική ταυτότητα.

Στο δεύτερο μέρος, όμως, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έδειξε χαρακτήρα. Η πίεση στην μπάλα αυξήθηκε, οι γραμμές έκλεισαν και το transition της Ντουμπάι περιορίστηκε. Οι «ερυθρόλευκοι» έτρεξαν, βρήκαν πόντους από την άμυνα και γύρισαν ένα παιχνίδι που έμοιαζε χαμένο.

Ο Φουρνιέ ήταν καταλυτικός στο φινάλε της κανονικής διάρκειας, παίρνοντας πρωτοβουλίες και στέλνοντας το ματς στην παράταση με τεράστιο τρίποντο. Εκεί όμως, όλα άλλαξαν. Η πνευματική καθαρότητα χάθηκε, οι επιλογές έγιναν βιαστικές και η εκτελεστική αστοχία σε συνδυασμό με τα επιθετικά ριμπάουντ της Ντουμπάι έκριναν οριστικά το παιχνίδι.

Η παράταση ανέδειξε ένα βασικό ζήτημα: όταν ο Ολυμπιακός χάνει τον έλεγχο του ρυθμού και παίζει εκτός των αρχών του, δυσκολεύεται να επανέλθει. Παρά την ποιότητα και την εμπειρία, οι λεπτομέρειες στο έξτρα πεντάλεπτο δεν συγχωρούνται σε αυτό το επίπεδο.

Η ήττα δεν ακυρώνει την εικόνα και την πορεία της ομάδας, αλλά λειτουργεί ως καμπανάκι. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει ότι μπορεί να επιστρέφει από δύσκολες καταστάσεις· το επόμενο βήμα είναι να μάθει να «τελειώνει» τα παιχνίδια όταν η ψυχολογία έχει ήδη γύρει υπέρ του

*Ο Παναγιώτης Ασπρούδης είναι προπονητής καλαθοσφαίρισης, με εμπειρία σε Α1 και Α2, υπεύθυνος ακαδημιών του ΒΑΟ Άρτας και αρθρογράφος με έμφαση στην αγωνιστική ανάλυση της EuroLeague

Σχετικά άρθρα