Πριν από δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια, το πλεονέκτημα έδρας στο ελληνικό πρωτάθλημα και στην EuroLeague ήταν τεράστιο. Σχεδόν ισοδυναμούσε με μισή πρόκριση. Αν είχες το τελευταίο παιχνίδι στην έδρα σου, είχες μεγάλο προβάδισμα.
Ο κόσμος ήταν πολύ κοντά στο γήπεδο, η ατμόσφαιρα ήταν πιεστική και επηρέαζε τους παίκτες. Ο θόρυβος, η ένταση και το άγχος μπορούσαν να αλλάξουν τον ρυθμό ενός αγώνα. Οι ομάδες που τερμάτιζαν ψηλά στην κανονική περίοδο έμπαιναν στα play-off με ξεκάθαρο πλεονέκτημα.
Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι ομάδες έχουν πιο βαθιά ρόστερ και οι παίκτες έχουν μεγάλη εμπειρία. Παίζουν συνεχώς σε δύσκολες έδρες και έχουν μάθει να διαχειρίζονται την πίεση. Πλέον η εχθρική ατμόσφαιρα δεν τους φοβίζει. Πολλές φορές τους δίνει και κίνητρο. Δεν επηρεάζονται εύκολα από φωνές ή ένταση.
Επίσης, η δομή της διοργάνωσης έχει αλλάξει. Με 34 αγωνιστικές στην κανονική περίοδο, η βαθμολογία δείχνει ποια ομάδα είναι σταθερή. Όμως στα play-off οι διαφορές δεν είναι μεγάλες. Η 1η και η 8η ομάδα μπορεί να έχουν μικρή αγωνιστική απόσταση. Γι’ αυτό βλέπουμε συχνά «σπασίματα» έδρας και σειρές που κρίνονται στο πέμπτο παιχνίδι.
Η έδρα δεν έχει χαθεί. Δίνει ένα μικρό πλεονέκτημα. Βοηθά στον ρυθμό, στην ενέργεια και στη στήριξη του κόσμου. Αλλά δεν αποφασίζει μόνη της μια σειρά. Πλέον τα παιχνίδια κρίνονται στην ποιότητα, στις σωστές επιλογές στο τέλος, στην άμυνα, στη συγκέντρωση και στην ψυχραιμία.
Γι’ αυτό σήμερα το πιο σημαντικό δεν είναι απλώς να πάρεις πλεονέκτημα έδρας. Το σημαντικό είναι να μπεις στα play-off έτοιμος. Με υγεία, καθαρό πλάνο και σταθερότητα. Από εκεί και πέρα όλα μπορούν να γίνουν. Η έδρα μπορεί να «σπάσει» εύκολα και τότε φαίνεται ποια ομάδα είναι πραγματικά πιο έτοιμη.
Και όταν φτάνουμε σε Final Four, όπου τα παιχνίδια είναι μονά και σε ουδέτερη έδρα, όλα κρίνονται στην αγωνιστική ετοιμότητα. Εκεί δεν μετράει το γήπεδο. Μετράει ποια ομάδα είναι πιο συγκεντρωμένη και πιο έτοιμη εκείνη τη στιγμή. Στο σύγχρονο μπάσκετ, το πραγματικό πλεονέκτημα δεν είναι η έδρα, είναι η ετοιμότητα.
