Την ώρα που η πολιτεία με τον πλέον εμφατικό τρόπο δείχνει ότι αδιαφορεί πλήρως για τις οικογένειες που ζουν από τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, την στιγμή που οι «αεράτοι» εκατομμυριούχοι πρόεδροι των ποδοσφαιρικών ομάδων συχνωτίζονται στα πολιτικά γραφεία, παρακαλώντας η πολιτεία να… τσοντάρει για να φτιάξουν ένα γήπεδο, μία είδηση από τα τοπικά ήρθε να μου δώσει λίγη ελπίδα για το μέλλον.

Για πολλούς «επαγγελματίες» προέδρους η ενασχόληση με τον αθλητισμό είναι μία επικερδής επιχείρηση και είτε έμμεσα είτε άμεσα ξέρουν να βγαίνουν κερδισμένοι από αυτόν. Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά του φεγγαριού, αυτή των ανθρώπων που κόβουν από το υστέρημα τους με στόχο να προσφέρουν και να εκφράσουν με πράξεις την αγάπη τους προς την πόλη που ζουν, προς τον αθλητισμό, προς το μπάσκετ. Ο ρομαντισμός στον αθλητισμό μπορεί να μην διανύει τις πιο ένδοξες ημέρες του, όμως ακόμα έχει κάποιους εκπροσώπους που κρατάνε τη σημαία ψηλά και το κάνουν όχι μέσα από πομπώδη λόγια αλλά μέσα από πράξεις ουσίας.

Την ώρα, λοιπόν, που μία μελαγχολία και μία βουβαμάρα έχει πλακώσει απ’ άκρη σ’ άκρη το ελληνικό μπάσκετ -απόρροια των κυβερνητικών αποφάσεων-, έρχεται ο ΚΑΟ Λυκόβρυσης να μας αποδείξει ότι το έρμο το ελληνικό μπάσκετ είναι Λερναία Ύδρα, που στα σπλάχνα του έχει ανθρώπους με όραμα και μεράκι, οι οποίοι χαλυβδώνονται στις δυσκολίες και δεν σηκώνουν τα χέρια αποκαμωμένοι στην πρώτη στραβή.

Όσοι δεν είναι μυημένοι γνωρίζουν την Λυκόβρυση μόνο ως περιοχή στα βόρεια προάστεια, όμως αυτοί που ξέρουν πράγματα και καταστάσεις γνωρίζουν ότι κάτι καλό «χτίζεται» τα τελευταία χρόνια στον ΚΑΟ Λυκόβρυσης. Η ανάληψη της προεδρίας από τα αδέρφια Καλογεράκου έχει αναβαθμίσει σημαντικά το μπάσκετ της περιοχής. Με σκληρή δουλειά, εμπιστοσύνη σε τεχνοκράτες και χωρίς πολλές φανφάρες ή μεγαλοστομίες, ο Θωμάς και ο Λεωνίδας Καλογεράκος έχουν καταφέρει να βάλουν τις βάσεις για κάτι μεγάλο που μέσα στα επόμενα χρόνια θα αναγκάσει όλο τον μπασκετικό κόσμο να ασχοληθεί μαζί του.

Την ώρα, λοιπόν, που το ελληνικό μπάσκετ βρίσκεται καθηλωμένο με κυβερνητικά «λουκέτα», ήρθε η ανακοίνωση από τους δύο ισχυρούς άντρες της Λυκόβρυσης ότι προχωρούν στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου αθλητικού κέντρου που θα ονομάζεται Κ9 Arena, να μας δώσει μία ικμάδα χαράς.

Δεν μιλάμε για ένα μικρό έργο, αλλά για ένα έργο που μπορεί να γίνει ορόσημο στα Βόρεια προάστεια, καθώς θα περιλαμβάνει: ένα ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ, ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ που θα καλύπτει πλήρως τις προδιαγραφές της ΕΟΚ και θα διαθέτει όλους τους απαραίτητους βοηθητικούς χώρους (π.χ. αποδυτήρια, γυμναστήριο, κλπ.), ενώ έχουν προβλεφθεί χώροι αναψυχής και εστίασης προσβάσιμοι από Ανθρώπους Με Ειδικές Ανάγκες.

Και για να υλοποιηθούν όλα αυτά δεν χρειάστηκε να λεηλατηθεί για πολλοστή φορά ο κρατικός κορβανάς, καθώς η δημιουργία του K9 Arena θα είναι μια αποκλειστικά ιδιωτική επένδυση των αδελφών Καλογεράκου που φιλοδοξούν να δουν την ομάδα της πόλης τους να δουλεύει σε ευρωπαϊκά πρότυπα. Τόσο απλά, τόσο ρομαντικά, τόσο ξεκάθαρα.

Τώρα που το ελληνικό μπάσκετ «πλήττεται» από τους τεχνοκράτες και η ελπίδα παικτών και προπονητών αργοσβήνει, είναι η ώρα οι απανταχού Καλογεράκοι να βγουν μπροστά και να δείξουν ότι το ελληνικό μπάσκετ είχε, έχει και θα έχει μέλλον γιατί αυτό που το κρατάει ζωντανό δεν είναι τα ευκαιριακά εκατομμύρια της ΕΡΤ και του στοιχήματος αλλά είναι το μεράκι και η αγνή αγάπη των ανθρώπων του, ανθρώπων όπως ο Θωμάς και ο Λεωνίδας Καλογεράκος.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

Σχετικά άρθρα