Ο Γιάννης Αθηναίου μίλησε στο Eurohoops.net και τον Αχιλλέα Μαυροδόντη για το «παράθυρο» του Νοεμβρίου και αναφέρθηκε στην «φούσκα» του Σαράγιεβο, εκεί όπου η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει τις Λετονία (27/11) και Βουλγαρία (29/11), αλλά και για τον κορωνοϊό, τον Αργύρη Πεδουλάκη, το Περιστέρι, το BCL και την απόφασή του να αλλάξει το φορμάτ των ομίλων, λόγω της πανδημίας.

Ένα μέρος όσων είπε η διεθνής γκαρντ του Περιστερίου:

-Το 2019 είχες υπογράψει σε ομάδα Ευρωλίγκας και όπως φαινόταν τότε, θα ήσουν και στην τελική 12άδα για το Παγκόσμιο. Πόσο δύσκολο είναι να ανακάμψεις λοιπόν σωματικά, αλλά και ψυχολογικά, μετά από κάτι τέτοιο;

Η αλήθεια είναι πως μου έτυχε ένας πολύ σοβαρός τραυματισμός και το τάιμινγκ ήταν πολύ άσχημο για εμένα, καθώς υπήρχε μπροστά το παγκόσμιο πρωτάθλημα, αλλά και η μεταγραφή μου στον Παναθηναϊκό. Δεν θα σου κρύψω πως εκείνη τη στιγμή ένοιωσα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου, γιατί κατάλαβα κατευθείαν τι έχει συμβεί, ήξερα το πόσο θα χρειαζόταν να μείνω εκτός, αλλά και έχασα την τεράστια ευκαιρία της Εθνικής που κατάλαβα ότι χάθηκε. Παρόλα αυτά η στεναχώρια μου έγινε πείσμα μετά από 3 μέρες, καθώς έλαβα τεράστια αγάπη από τον κόσμο, μέσω μηνυμάτων.

Από τη στιγμή που συνέβη, έπρεπε να προχωρήσω και σκοπός ήταν να καταφέρω να γυρίσω δυνατός. Πάνω από όλα αυτό που κάνω το αγαπώ πάρα πολύ. Έχω αφοσιώσεις όλη μου τη ζωή στο μπάσκετ και δεν υπήρχε περίπτωση ένας τραυματισμός να έχω δεύτερες σκέψεις. Σίγουρα δίνεις μια μάχη γιατί είσαι μόνος σου. Χρειάζεται να περνάς πολλές ώρες στο γυμναστήριο, στη πισίνα στο φυσιοθεραπευτήριο και όλα αυτά ξέχωρα από την ομάδα. Εγώ το έκανα, αφιέρωσα πολύ χρόνο για να φτιάξω το σώμα μου για να μπορέσω να επιστρέψω και να είμαι υγιής. Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι ξανά εδώ που βρίσκομαι και όλο αυτό αποτελεί απλά μια κακή παρένθεση στην καριέρα μου.

-Είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας η παρουσία σου στην Εθνική για κάποια παιδιά που έχουν επίσης περάσει τόσο σοβαρούς τραυματισμούς;

Όλοι οι αθλητές βρίσκονται σε μια καθημερινή τριβή και υπάρχουν σίγουρα τραυματισμοί χειρότεροι από αυτόν που πέρασα εγώ. Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζει τον τραυματισμό ο κάθε χαρακτήρας. Εγώ το είδα τελείως εγωιστικά και είπα μέσα μου ότι θα είμαι ευτυχισμένος αν καταφέρω να επιστρέψω στο επίπεδο που ήμουν και να γίνω και πάλι μέλος της Εθνικής. Οπότε θεωρώ πως από τη στιγμή που συνέβη αυτό, ο καθένας πρέπει να σκέφτεται πως αν το αγαπάς πολύ αυτό0 που κάνεις πρέπει να βρίσκεις τον τρόπο να προσπερνάς τα εμπόδια και να βρίσκεις τον τρόπο να φτάσεις τους στόχους που έχεις θέσει, ανεξαρτήτως προβλημάτων και δυσκολιών.

Σχετικά άρθρα