Ο Ολυμπιακός έδειξε εκπληκτικό πρόσωπο στη Μόσχα με τον Ουίλ Τσέρι να αποδεικνύει πως η εμφάνιση του στη Βιτόρια δεν ήταν… σύμπτωση, κερδίζοντας το σεβασμό όλων με το μαχητικό πνεύμα του. Μήπως ήταν λίγο άδικη η πρόωρη… καταδίκη που είχε υποστεί;

Η τεράστια πρόταση στον Κώστα Σλούκα, η προσέγγιση στον Μίλος Τεόντοσιτς και η πώληση του Νέιτζελ Ουίλιαμς Γκος “γέννησε” προσδοκίες για μεταγραφική… βόμβα. Κάπου εκεί… έσκασε ο Ουέιντ Μπόλντουιν που έδειχνε αξιόλογη περίπτωση για μπακ απ του ηγέτη. Ωστόσο, ο τελευταίος “βαφτίστηκε” βασικός πόιντ γκαρντ και σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε η ανανέωση του συμβολαίου του Ουίλ Τσέρι και ο κόσμος ήταν φυσιολογικό να “ξενερώσει” και να πάνε στράφι επικοινωνιακά κάποιες δυνατές μεταγραφές που είχαν προηγηθεί.

Κι ήρθε η αποκαρδιωτική πρεμιέρα της ομάδας στην έδρα της Βίλερμπάν, όπου ο Τσέρι ήταν τραγικός (όπως και οι υπόλοιποι βέβαια) και λόγω του τρακ του έκανε ορισμένες γκάφες, όπως το φλότερ στα… πουλιά ή το έρμπολ τρίποντο για να τον γελοιοποιήσουν στα μάτια του κόσμου και να ξεκινήσουν τα ακραία… αστεία. Δίκαιο ή άδικο, βγήκαν συμπεράσματα ότι είναι παίκτης για μια μικρή ομάδα Α1, κάνοντας ορισμένους να ξεχάσουν ότι έχει πέρασμα από το ΝΒΑ αλλά και καλες παραστάσεις στην Ευρώπη. Όχι τίποτα ιδιαίτερο, βέβαια, αλλά αυτό δεν τον ανάγει σε “άμπαλο”.

Πολύ σιγά ο Κεστούτις Κεμζούρα τον… προφύλαξε από τον κόσμο και δεν τον έβαλε στο ΣΕΦ κόντρα στην Βαλένθια, ενω απέναντι στην Ζενίτ έπαιξε μόλις 4 λεπτά. Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα ο Μπόλντουιν συνέχισε να είναι… εκτός τόπου και χρόνου και ο Λιθουανός προπονητής εξέπληξε τους πάντες και πήγε στην Βιτόρια για το ματς με την Μπασκόνια με κινητήριο μοχλό τον Τσέρι, ο οποίος έπαιξε εξαιρετικά παρά την ήττα με 10 πόντους και 5 ασίστ σε 29 λεπτά συμμετοχής. Ήταν τυχαίο..;

Ο “λίγος” και “ανύπαρκτος” Αμερικανός πλέι μέικερ ξεκίνησε βασικός στη Μόσχα και όλως τυχαίως ήταν ξανά μεταμορφωμένος! Έπαιξε 28 λεπτά και είχε 9 πόντους και 2 ασίστ, ενώ ταυτόχρονα έπαιξε καταπληκτική, πιεστική άμυνα όντας εκ των κορυφαίων στην τεράστια απόσταση των Πειραιωτών από το “άντρο” της πανίσχυρης ΤΣΣΚΑ.

Προς Θεού, δεν λέμε πως ο Ουίλ Τσέρι είναι παιχταράς. Ακόμα δεν είμαστε βέβαιοι πως κάνει για μια ομάδα με τις απαιτήσεις του Ολυμπιακού. Για ένα πράγμα όμως είμαστε σίγουροι: έχει τεράστια δύναμη ψυχής και αξίζει το σεβασμό όλων, όχι μόνο γιατί απέδειξε πως δεν είναι για… πέταμα, αλλά κυρίως επειδή είχε πίστη στον εαυτό του και θάρρος να αφησει πίσω του τον… εφιάλτη με την Βίλερμπαν και το “κράξιμο”, δείχνοντας τι μπορεί να κάνει σε αυτό το υψηλό επίπεδο. Respect και συγγνώμη σε αυτό τον τύπο που έκλεισε όλων μας τα στόματα. Ακόμα κι αν είναι δύσκολο να συνεχίσει με διάρκεια να κάνει τόσο καλή δουλειά, μπράβο γιατί το προσπαθεί και δίνει την ψυχή του.

Σχετικά άρθρα