Μιλώντας στο «BasketNews» ο Λιθουανός γιατρός του Έβανς, Ριμτάουτας Γκούντας, τόνισε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στο ψυχολογικό κομμάτι και απάντησε σε όσους εκτιμούν ότι θα λείψει για τουλάχιστον 10 μήνες πως η δική του εκτίμηση είναι ότι θα επιστρέψει πολύ πιο σύντομα.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

«Τον κάλεσα την επόμενη μέρα. Του είπα να μην απογοητευτεί, ότι σίγουρα θα επιστρέψει. Δεν έχω καμία αμφιβολία γι’ αυτό, γιατί υπάρχουν δεκάδες σχόλια στο διαδίκτυο του τύπου: ‘Αντίο, τελείωσε, δεν θα επιστρέψει…’ Αυτό είναι εντελώς ανόητο», δήλωσε με βεβαιότητα και συνέχισε: «Θα επιστρέψει σίγουρα αν το θέλει, και εκείνος το θέλει πραγματικά. Έχω πάνω από έναν αθλητή που έχει χειρουργηθεί και στους δύο αχίλλειους τένοντες. Όσοι το θέλουν, επιστρέφουν. Αυτό είναι ψυχολογικός παράγοντας, αλλά η επιστροφή είναι απόλυτα εφικτή.

Φυσικά είναι καλύτερα από το αν ήταν το ίδιο πόδι. Θυμάμαι πολύ καλά το πόδι που χειρουργήθηκε. Μετά τη χειρουργική επέμβαση, θυμάμαι ότι επέστρεψε γρήγορα στο γήπεδο. Κάπου είδα ανθρώπους να γράφουν ότι τώρα θα μείνει έξω για 10 μήνες… Νομίζω ότι θα επιστρέψει πολύ πιο σύντομα, αν όλα πάνε καλά. Είμαι πραγματικά αισιόδοξος, δεν βλέπω κανέναν λόγο να είμαστε αρνητικοί ή κάτι τέτοιο. Δεν είναι ο μόνος. Ξέρω ότι έχουν υπάρξει παρόμοιες περιπτώσεις στο NBA. Έχω προσωπικά πάνω από ένα παράδειγματα.

Δεν θέλω να αναφέρω ονόματα, αλλά μερικοί από αυτούς παίζουν ακόμη επιτυχώς σήμερα. Δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό το σενάριο επιστροφής – ειδικά γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του. Είπε ότι πετάει στο Τέξας και ότι όλα θα πάνε καλά εκεί», είπε ο Λιθουανός, που έχει πραγματοποιήσει πάνω από 10.000 αρθροσκοπικές επανορθωτικές επεμβάσεις στην καριέρα του και θεωρείται ο καλύτερος στο είδος του στην πατρίδα του.

Για περίπου δύο χρόνια μετά από τέτοιους τραυματισμούς, αντιμετωπίζουμε την κινησιοφοβία, δηλαδή τον φόβο της κίνησης. Ο εγκέφαλος του αθλητή καταγράφει τον φόβο αυτού του τύπου τραυματισμών. Ο αθλητής προστατεύει ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος, και χωρίς να το καταλαβαίνει, μια άλλη περιοχή υπερφορτώνεται. Όπως ανέφερα, τέτοια προβλήματα μπορούν να αναδειχθούν μέσω προληπτικών τεστ.

Οι προπονητές δεν βλέπουν αυτά τα πράγματα. Νομίζουν ότι αν το μυϊκό σύστημα έχει αναρρώσει, τότε ο παίκτης είναι έτοιμος. Αλλά ο αθλητής προστατεύει τον εαυτό του για δύο χρόνια και δεν μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό. Μερικές φορές χρειάζεται ακόμη και η χρήση ήπιων αντικαταθλιπτικών ώστε ο φλοιός και η μνήμη αυτών των τραυματισμών να ξεθωριάσουν, να αποκατασταθεί η μηχανική ισορροπία και να μην υπερφορτώνεται άλλη περιοχή ενώ προστατεύεται η τραυματισμένη – για παράδειγμα, ο αχίλλειος».

Σχετικά άρθρα