Ο Φάνης Χριστοδούλου αποτέλεσε τον πλέον πολυδιάστατο παίκτη στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού μπάσκετ και παράλληλα έναν άνθρωπο ασυμβίβαστο που κατά πολλούς θα μπορούσε να είχε… άλλη καριέρα αν έπαιρνε απόφαση να σταματήσει να είναι ασυμβίβαστος. Τα τελευταία χρόνια ήταν μακριά από το μπάσκετ, απέχοντας συνειδητά, όμως δεν θα μπορούσε να πει όχι στην πρόσκληση του καλού του φίλου, Παναγιώτη Φασούλα.

Οι δυο τους αποτέλεσαν μεγάλες δόξες του ελληνικού μπάσκετ στα 80s και τα 90s στο πλευρό του Νίκου Γκάλη και του Παναγιώτη Γιαννάκη. Μολονότι δεν υπήρξαν ποτέ συμπαίκτες διασυλλογικά (το καλοκαίρι του 1995 έφτασαν μία ανάσα από το να συνυπάρξουν στον Ολυμπιακό του Γιάννη Ιωαννίδη), όμως ήταν επί σειρά ετών αχώριστο δίδυμο στην Εθνική μας ομάδας, λαμβάνοντας μέρος στις μεγάλες επιτυχίες του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος με καθοριστική συμβολή στο χρυσό μετάλλιο του Ευρωμπάσκετ του 1987.

Ο “Μπέμπης” έχει επιλέξει συνειδητά να μην βρίσκεται μέσα στα πράγματα του σπορ που αγάπησε, όμως η προσέγγιση της αγαπημένης του “αράχνης” που του ζήτησε να ταχθεί στο πλευρό του στις εκλογές της ΕΟΚ, τον έκανε να ενεργοποιηθεί με μεγάλη του χαρά και αποτελεί… άσσο από το μανίκι του υποψήφιου προέδρου της Ομοσπονδίας, λόγω του γκελ του στον κόσμο, αλλά και της καλής του σχέσης με τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, καθώς όλοι γνωρίζουν πόσο σημαντικό είναι το ποιον θα στηρίξει παρασκηνιακά ο… ισόβιος πρόεδρος της ΕΟΚ, ο οποίος ετοιμάζεται να αφήσει σύντομα το ελληνικό μπάσκετ… ελεύθερο. Για αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν σημαίνει ότι όποιος στηριχθεί από τον Βασιλακόπουλο σαν υποψηφιότητα θα πρέπει απαραίτητα να ελέγχεται μετά από εκείνον. Μιλάμε για κάτι εντελώς διαφορετικό.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Χριστοδούλου αποτέλεσε παίκτη-σύμβολο για πολλούς λόγους και η ενασχόλησή του με τα κοινά του μπάσκετ μόνο αισιοδοξία μπορεί να φέρει. Είναι ένας αγνός ιδεολόγος, που δεν πρόδωσε ποτέ τα πιστεύω του και γι’ αυτό, εξάλλου, δεν έφτασε στο μπασκετικό επίπεδο που του άξιζε, ούτε έβγαλε τα λεφτά που θα μπορούσε.

Σχετικά άρθρα