Ήταν η μεγάλη αποκάλυψη της Α2, παρουσιάζοντας εντυπωσιακή εξέλιξη στο παιχνίδι του και ο απόλυτος ηγέτης του Εθνικού. Η ταχύτητα, τα πλούσια αθλητικά προσόντα και η εκρηκτικότητά του, σε συνδυασμό με τις εκτελεστικές και δημιουργικές του ικανότητες, τον έκαναν να ξεχωρίσει, αξιοποιώντας στο μέγιστο κάθε λεπτό συμμετοχής που του δόθηκε.

Ο Νίκος Μαραγκίδης «διψάει» για μπάσκετ, απορρίπτει κάθε νοοτροπία που οδηγεί στα «αιώνια ταλέντα» και μοιράζεται τα όνειρά του αλλά και τις ανησυχίες του στο Basketworld.net, σε μία ξεχωριστή συνέντευξη-φωτογράφιση!

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Τσαγκαμίλης (www.ishootyou.gr)

Στην Αμερική μέσω… facebook και η επιστροφή στην Ελλάδα

Λένε ότι τα social media χτίζουν γέφυρες ανάμεσα σε μακρινούς κόσμους και στην περίπτωση του Νίκου Μαραγκίδη, η «σύνδεση» με το facebook του άνοιξε την πόρτα για τις ΗΠΑ.

«Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ σε ηλικία οκτώ ετών στις ακαδημίες του Αμαρουσίου και στα 14 μου έλαβα ένα μήνυμα από τον Τζέισον Σμιθ (σ.σ. προπονητής στο New Hampshire της Βοστώνης), ο οποίος μου έκανε πρόταση να μετακομίσω στις ΗΠΑ! Ένιωσα μεγάλη έκληξη αλλά και τεράστια τιμή κι έτσι έναν χρόνο μετά έφυγα για την Αμερική. Στη Βοστώνη έμεινα μια σεζόν και από την πρώτη στιγμή διαπίστωσα το πολύ υψηλό επίπεδο που υπάρχει στο μπάσκετ. Έπειτα μετακόμισα για τρία χρόνια στη Φλόριντα και σε ηλικία 19 ετών επέστρεψα στην Ελλάδα για λογαριασμό της Νίκης Αμαρουσίου. Δυστυχώς, η επιλογή μου αυτή αποδείχθηκε κακή γιατί δεν είχα ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής ενώ και οι συνθήκες δεν ήταν οι πλέον κατάλληλες… μας αφηγείται αρχικά ο Νίκος Μαραγκίδης, προσθέτοντας: «Στη συνέχεια, χάρη στον Βαγγέλη Ζιάγκο, μου δόθηκε η ευκαιρία να βρεθώ στον Πανιώνιο και σε ένα ρόστερ της Α1, κάτι πολύ σημαντικό για μένα σε τόσο νεαρή ηλικία. Στη Νέα Σμύρνη απέκτησα εμπειρίες εξελίχθηκα μπασκετικά με τις προπονήσεις και μετα λεπτά συμμετοχής που είχα. Ήταν ένας χρόνος πραγματικά πολύ καθοριστικός από κάθε άποψη για ’μένα. Πέρσι ακολούθησε μια δύσκολη σεζόν, λόγω οικονομικών προβλημάτων, στον Εθνικό (Α2), όπου όμως πραγματοποίησα πολύ καλές εμφανίσεις (σ.σ. 380 πόντοι, μ.ό. 14.6 και 4.1 ριμπάουντ και κορυφαίες επιδόσεις τους 27 πόντους με αντίπαλο τον Ιωνικό Νικαίας και τους 25 κόντρα στην Καρδίτσα). Ο προπονητής μου, ο Ηλίας Μανδραγός με εμπιστεύτηκε και μαζί με τον βοηθό του, τον Χρήστο Αναστασίου, με βοήθησαν πάρα πολύ και τους ευχαριστώ γι’αυτό!»

Αυτή την περίοδο βρίσκεσαι σε αναζήτηση ομάδας. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ο επόμενος σταθμός στην καριέρα σου;
Οπωσδήποτε θέλω η νέα μου ομάδα να έχει οργάνωση και στόχους -και δεν εννοώ αναγκαστικά την άνοδο σε κατηγορία- και να έχω πρωταγωνιστικό ρόλο. Να με εμπιστεύονται σε αυτό που μπορώ να κάνω και να μου δίνεται η δυνατότητα να παίζω μπάσκετ υψηλού επιπέδου.

Ελλάδα ή εξωτερικό; Υπάρχει κάποια προτίμηση;
Δε θα ήμουν αρνητικός στην προοπτική να παίξω στο εξωτερικό, αλλά θα ήθελα να εξαντλήσω τις όποιες πιθανότητες υπάρχουν να μείνω στην Ελλάδα σε επίπεδο Α2 ή Α1.

 

Αν ήσουν προπονητής γιατί θα έβαζες τον Νίκο Μαραγκίδη στο παρκέ;
(σ.σ. γέλια) Κάτσε να σκεφτώ! Λοιπόν… Ταχύτητα, σουτ και η ικανότητα στη διείσδυση είναι, θεωρώ, τα πλεονεκτήματά μου. Από κει και πέρα θέλω να βελτιωθώ στην άμυνα, πιστεύω πως χρειάζομαι 2-3 μυικά κιλά ακόμα, γι’ αυτό και γυμνάζομαι εντατικά σε καθημερινή βάση. Σίγουρα θα εξετάσω προσεκτικά τις όποιες προτάσεις προκύψουν για να συνεχίσω την καριέρα μου και θα αποφασίσω με βάση το μπασκετικό μου καθαρά συμφέρον.

 

Τι θα ήθελες να πετύχεις ως αθλητής σε δέκα, ας πούμε, χρόνια από τώρα;
Οπωσδήποτε να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται! Θέλω να φτάσω να αγωνίζομαι σε επίπεδο Euroleague και να κατακτήσω τίτλους. Αλλά θα ήθελα παράλληλα να έχω ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής και να εξελίσσομαι σαν αθλητής.

Τις μεγάλες ομάδες τις κάνουν οι προπονητές ή οι παίκτες; Τι πιστεύεις;
Πιστεύω ότι τα πάντα ξεκινάνε από τον προπονητή. Αυτός είναι το «α και το ω» και χρειάζεται να λειτουργεί σαν ψυχολόγος στους παίκτες ώστε να μπορεί να παίρνει το μέγιστο από τους παίκτες του. Η δουλειά του προπονητή είναι να αναδείξει το ταλέντο των παικτών του, να τους βγάλει τον καλύτερό τους εαυτό και να χτίζει το μέλλον τους μέσα από τη σκληρή δουλειά.

 

Άρα λοιπόν, θεωρείς ότι το «μυστικό» για να επιτύχει ένας αθλητής είναι η πολλή δουλειά κι όχι το να έχει ταλέντο;
Σημασία δεν έχει το ταλέντο, αλλά η δουλειά. Χωρίς σκληρή δουλειά δε γίνεται τίποτα. Ένας αθλητής με μεγάλο ταλέντο, αν δε δουλέψει σκληρά, δε θα μπορέσει να καταφέρει τίποτα ή έστω να φτάσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του. Όμως κάποιος που δε διακρίνεται για το ταλέντο του με σκληρή δουλειά θα κάνει τους άλλους να… φάνε τη σκόνη του!

 

Αν σου ζητούσα να ξεχωρίσεις μια μόνο στιγμή από τη μέχρι τώρα πορεία σου στο χώρο του μπάσκετ, ποια θα ήταν αυτή και γιατί;
Η καλύτερη εμπειρία που έχω να θυμάμαι είναι αναμφισβήτητα στην Brewster Academy, όταν αγωνίστηκα μπροστά σε 7.000 άτομα στο Nespac aaa Champion! Μοναδική στιγμή που έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου και δεν την ξεχωρίζω απλά, αλλά την κρατάω σαν οδηγό και παράδειγμα γι’ αυτά που θέλω να ζήσω στο μέλλον!

 

«Πώς να αποκτήσεις εμπειρία αν δεν παίζεις;»

Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας νέος αθλητής, όπως εσύ, στην Ελλάδα; Τι είναι αυτό που σε ενοχλεί περισσότερο;

Το κακό στη χώρα μας είναι πως επικρατεί μια νοοτροπία ότι για να παίξει κάποιος πρέπει να έχει εμπειρία. Αυτό είναι κάτι που προσωπικά με ενοχλεί γιατί δε δίνονται σε νέα παιδιά οι ευκαιρίες που θα έπρεπε. Δεν είναι δυνατόν στο ΝΒΑ να παίζουν αθλητές 19 ετών και στην Ελλάδα -και μάλιστα στις μικρές κατηγορίες- να έχουν πολύ μικρό χρόνο συμμετοχής! Δεν μπορείς να δείξεις στοιχεία του ταλέντου σου και της δουλειάς σου σε 5 λεπτά. Δε γίνεται! Πώς να αποκτήσεις εμπειρία αν δεν παίζεις; Ας μου το εξηγήσει κάποιος. Μένεις «αιώνιο ταλέντο» κι αυτό είναι κάτι που πρέπει επιτέλους να αλλάξει! Από ’κει και πέρα υπάρχουν δυσκολίες στο να βρεις χώρο να κάνεις ατομική προπόνηση.

 

Ο Γιάννης Γκαγκαλούδης, μετά τον αποκλεισμό της Εθνικής Εφήβων από τους Γάλλους στο πρόσφατο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, τα… έψαλε, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Γι’ αυτό θα παίζουμε οι 40άρηδες μέχρι τα 50… γιατί δεν υπάρχει νέα γενιά, ξεκαθαρίζοντας πως η κριτική του έχει να κάνει όχι στα παιδιά «γιατί έχουν την τελευταία ευθύνη», όπως είπε, αλλά κυρίως σ’ αυτούς που βρίσκονται γύρω από αυτά τα παιδιά. Εσένα πώς σου ακούστηκαν όλα αυτά; Και πώς αντιμετωπίζεις την κριτική; Σε επηρεάζει;
Δε θα ήθελα να σχολιάσω τα λόγια του Γκαγκαλούδη, τον οποίο σέβομαι, παρά μόνο να πω πως ο καθένας κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί και από κει και πέρα όλοι κρινόμαστε με βάση τα έργα μας κι όχι τα λόγια μας. Προσωπικά εμένα η κριτική δε με επηρεάζει, όχι. Δεν το βάζω κάτω και δεν τα παρατάω ποτέ. Η κριτική είναι κι αυτή ένα κομμάτι από το χώρο του μπάσκετ.

 

Τι είναι το μπάσκετ για ’σένα; Εντοπίζεις διαφορές σε σχέση με το παρελθόν;
Είμαι αφοσιωμένος στο μπάσκετ, πραγματικά είναι τρόπος ζωής για μένα και νιώθω τυχερός που έχω απόλυτη στήριξη από την οικογένειά μου. Πλέον το παιχνίδι είναι πιο «physical» και « run and gun», αλλά και οι απαιτήσεις είναι πολύ περισσότερες τόσο σε αθλητικό όσο σε προπονητικό επίπεδο.

 

Τι πρέπει να έχει κάποιος για να επιβιώσει στον επαγγελματικό αθλητισμό;
Σίγουρα αθλητικά προσόντα και τύχη. Από ’κει και πέρα με τη σκληρή δουλειά χτίζεις το όνομά σου και αναδεικνύεσαι!

 

WHO IS WHO

Ημ. γέννησης: 23/7/1997
Τόπος γέννησης: Αθήνα
Ύψος: 1.97
Θεση: 2-3
Νο φανέλας: 11
Προηγούμενες ομάδες: Νίκη Αμαρουσίου, Πανιώνιος, Εθνικός
Διεθνείς συμμετοχές: U19
Σπουδές: Business management στο Green Mountain College (Βερμόντ-ΗΠΑ)

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ
Αθλητής: Κόμπι Μπράιαντ
Ομάδα: Λος Άντζελες Λέικερς
Αριθμός: 11
Χρώμα: Ροζ
Ταινία: Transporter
Ταξιδιωτικός προορισμός: Μαλδίβες
Ηθοποιός: Τζέισον Στέιθαμ
Φαγητό: Κρέας
Ποτό: Κρασί
Μότο: «Κάθε εμπόδιο για καλό»

    • Απαγορεύεται η αντιγραφή και αναπαραγωγή των φωτογραφιών χωρίς προηγούμενη άδεια. Πληροφορίες στο basketworld.net@gmail.com