Στη πόλη της Πρέβεζας βρέθηκε η παιδική και εφηβική ομάδα του ΠΑΟΚ προκειμένου να πραγματοποιήσει το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της.

Το Basketworld.net συνάντησε τον προπονητή Νίκο Τζώρα (σ.σ. προέρχεται από τις ακαδημίες της Νικόπολης Πρέβεζας) και τον άμεσο συνεργάτη του, Δημήτρη Σταυρόπουλο (σ.σ. γιος τους παλαίμαχου διεθνή άσου του «δικέφαλου του Βορρά»,  Νίκου Σταυρόπουλου), οι οποίοι μίλησαν για τη νέα τους προσπάθεια, έχοντας αμφότεροι περάσει με απόλυτη επιτυχία από τα τμήματα υποδομής του μακεδονικού συλλόγου τα προηγούμενα χρόνια.

Προετοιμασία στην Πρέβεζα. Ποιο είναι το αίσθημα του να χτίζεις το μέλλον της δουλειάς σου στον τόπο σου;

Σίγουρα σε κάνει να νιώθεις οικεία! Η επιλογή της Πρέβεζας δεν έγινε τυχαία. Γνωρίζουμε την πόλη σπιθαμή προς σπιθαμή και έτσι τα παιδιά θα μπορέσουν να «δέσουν» σε ένα περιβάλλον οικείο. Επιπλέον, τόσο το υπό ανέγερση γυμναστήριο όσο και το ήδη υπάρχον κλειστό γήπεδο όπου προπονούμαστε είναι πραγματικά προδιαγραφών ομάδων Α1. Δεν μπορούμε επίσης να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η πόλη μας αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, συμβάλλοντας στην εκπλήρωση των στόχων μας.

Ποιοι είναι οι στόχοι για το παιδικοεφηβικό τμήμα του ΠΑΟΚ ενόψει της νέας σεζόν;

Ο ΠΑΟΚ είναι τεράστιο σωματείο. Το να πρωταγωνιστήσει είναι για όλους εμάς που ανήκουμε στην οικογένεια που λέγεται ΠΑΟΚ αυτοσκοπός. Παρ’ όλα αυτά έχουμε το κεφάλι χαμηλά και με σκληρή δουλειά προχωράμε βήμα βήμα, αγώνα με αγώνα. Κάνουμε πρωταθλητισμό, αυτό είναι δεδομένο. Η ευθύνη του να κοουτσάρεις ένα σωματείο όπως ο ΠΑΟΚ είναι τεράστια. Θα ήθελα να τονίσω στο σημείο αυτό την εξαιρετική δουλειά που γίνεται εδώ και χρόνια στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ. Πραγματικά όλοι δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και εργάζονται σε ιδανικές συνθήκες.

Πόσο εύκολο είναι να μαθαίνει κανείς τα μυστικά του μπάσκετ σε τόσο μικρές και ευαίσθητες ηλικίες;

Ο πρώτος ρόλος που έχεις είναι αυτός του παιδαγωγού. Είναι πάρα πολύ δύσκολο και το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να καταλάβεις πως τα παιδιά αγαπούν αυτό που κάνουν. Είναι μέσα στις αρχές μας να καταλάβουμε ότι τα παιδιά αγαπούν το άθλημα κι αυτό μόνο εύκολο δεν είναι. Γι’ αυτό ο προπονητής πρέπει να έχει δέκα φορές παραπάνω μεράκι για να μεταδώσει και να μυήσει τα μυστικά του μπάσκετ στα παιδιά.

Τι θα έλεγες σε ένα νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί με το μπάσκετ; Ποια συμβουλή θα του έδινες;

Αρχικά θα του έλεγα να ψάξει μέσα του αν του αρέσει, αν του κεντρίζει το ενδιαφέρον και να ανακαλύψει γιατί θέλει να ασχοληθεί με το μπάσκετ και ποια είναι τα κίνητρα που έχει. Από ’κει και πέρα, από τη στιγμή που θα μπει μέσα στο γήπεδο, πρέπει να δίνει το 100% στην προπόνηση και στον αγώνα. Να μη λέει ποτέ ότι θα μπορούσε να δίνει κάτι παραπάνω. Επίσης, τα παιδιά που πρόκειται να ασχοληθούν με το μπάσκετ, πρέπει να είναι φιλόδοξα. Χωρίς τη φιλοδοξία δεν μπορείς να προχωρήσεις πουθενά.

Σε ποια ηλικία ένας καλαθοσφαιριστής παύει, κατά τη γνώμη σου, να θεωρείται «ταλέντο»;

Πρέπει οι προπονητές των ανδρικών ομάδων όλων των κατηγοριών να παρακολουθούν τι υπάρχει στα τμήματα υποδομής. Παρ’ όλα αυτά δεν πρέπει να δίνουμε την εντύπωση στα παιδιά πως επειδή κάνουν μια προπόνηση αυτομάτως ανήκουν και στην αντρική ομάδα. Δε σε κάνει επαγγελματία μια προπόνηση, η δουλειά πρέπει να είναι καθημερινή.

Ένα σχόλιο για το μπάσκετ στην Ήπειρο.

Θεωρώ ότι παλιότερα ήμασταν παιδιά της αλάνας. Τα νέα παιδιά χρειάζεται να απελευθερωθούν και να παίζουν μπάσκετ επειδή γουστάρουν και το έχουν μεράκι. Το μπάσκετ στην Ήπειρο έχει πολλές δυνατότητες, όσοι λοιπόν ασχολούνται μ’ αυτό οφείλουν να είναι ενωμένοι και να δρουν με συλλογικό πνεύμα.

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των γονιών στη δουλειά σου; Επηρεάζουν και πώς;

Θα ήθελα να πω πως ο χαρακτήρας των παιδιών χτίζεται πρώτα απ’ όλα από το σπίτι κι ύστερα από το γύρω περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν. Θα έλεγα στους γονείς, η μοναδική ερώτηση που θα κάνουν στο παιδί τους μετά από έναν αγώνα είναι «αν το απολαμβάνουν». Όσο η απάντηση είναι «ναι», τόσο να τα στηρίζουν! Επομένως, ναι, ο ρόλος των γονιών είναι ιδιαίτερα σημαντικός.

Ο τελευταίος λόγος σε σένα…

Εύχομαι και θέλω σαν ομάδα να έχουμε προπάντων υγεία και από ’κει και πέρα μεγάλος μας στόχος είναι να γίνουν τα παιδιά μια «οικογένεια», να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν. Με τη σκληρή δουλειά θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε ώστε ο ΠΑΟΚ να βρίσκεται στη θέση που του αξίζει.

Δημήτρης Σταυρόπουλος: «Στόχος μας η κορυφή!»

Έχοντας παραστάσεις από τριών ετών, λόγω του πατέρα του, ήταν αναπόφευκτο το… πορτοκαλί «μικρόβιο» να περάσει και στο δικό του αίμα! Ο 23χρονος Δημήτρης Σταυρόπουλος, απόφοιτος γυμναστικής ακαδημίας και γιος του Νίκου Σταυρόπουλου, ο οποίος τη δεκαετία του ’80 έκανε σπουδαία καριέρα με τη φανέλα του ΠΑΟΚ και της Εθνικής μας ομάδας (σ.σ. μέλος της ομάδας που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987) είναι ο άμεσος συνεργάτης του Νίκου Τζώρα στο παιδικοεφηβικό τμήμα του ΠΑΟΚ και στα 23 μόλις του χρόνια έχει κάθε λόγο να ονειρεύεται ένα μέλλον γεμάτο μπασκετικές επιτυχίες.

«Από τη μία είναι θετικό το ότι είμαι κοντά στην ηλικία των παιδιών γιατί είναι πιο εύκολο να γνωρίζω πώς σκέφτονται. Είμαι μέσα στη νοοτροπία τους. Βέβαια, αν τους επιτρέψεις να σου πάρουν τον αέρα, αυτό μπορεί να αποβεί αρνητικό! Γι’ αυτό πρέπει να είσαι ταυτόχρονα κοντά και μακριά τους!» εξηγεί αρχικά στο Basketworld.net ο Δημήτρης Σταυρόπουλος.

Πώς είναι σε τόσο μικρή ηλικία να εργάζεσαι σε ένα σωματείο όπως ο ΠΑΟΚ;

Είναι καταρχάς μεγάλη τιμή για ’μένα που είμαι μέλος της οικογένειας του ΠΑΟΚ, που έχει τεράστιο όνομα και πάντα ο στόχος θα είναι η κορυφή. Σίγουρα υπάρχει άγχος, αλλά πρόκειται για άγχος δημιουργικό, το οποίο σου δίνει δύναμη να αντέξεις και να φτάσεις στην επίτευξη των στόχων σου.

Οι στόχοι σας για φέτος;

Στόχος μας είναι αναμφίβολα η κορυφή. Βήμα βήμα, να φτάσουμε αρχικά στο φάιναλ φορ της Θεσσαλονίκης και κατακτώντας το να βρεθούμε στην τελική φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται λόγος πως δεν βγαίνουν νέα ταλέντα κι αυτό αποτυπώνεται στις άσχημες πορείες των «μικρών» εθνικών ομάδων σε σύγκριση με παλιότερα. Εσύ τι πιστεύεις;

Ταλέντα πάντα θα βγαίνουν στην Ελλάδα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Είμαστε ένας λαός που έχει στο DNA του το μπάσκετ, απλά ο αριθμός των ταλέντων έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια λόγω και της γενικότερης κρίσης αλλά και της μεγαλύτερης προβολής του ποδοσφαίρου, παρότι το μπάσκετ φέρνει μεγαλύτερες επιτυχίες και -επαναλαμβάνω- ταιριάζει πιο πολύ στον Έλληνα.

Ποια στοιχεία πρέπει να διαθέτει ένα νέο παιδί για να φτάσει ψηλά;

Καταρχάς να υπάρχει ταλέντο αλλά με την σκληρή δουλειά και την προπόνηση θα μπορέσει να ξεχωρίσει. Σίγουρα χρειάζεται να υπάρχει και σωστή ψυχολογική προετοιμασία, αλλά και αθλητικά προσόντα με μεγάλη έμφαση στην εκρηκτικότητα. Το πρώτο βήμα είναι πολύ σημαντικό στο σύγχρονο μπάσκετ.

Ποιος ο ρόλος των γονιών στη δουλειά που κάνεις;

Οι γονείς επηρεάζουν πάρα πολύ τα παιδιά σε όλα τα σπορ, όχι μόνο στο μπάσκετ. Ο ρόλος τους είναι πολύ σημαντικός, αλλά πρέπει να περιορίζεται εκτός γηπέδου! Εντός των αγωνιστικών γραμμών, τον πρώτο αλλά και τον τελευταίο λόγο πρέπει να έχουν οι προπονητές.

Κατά γενική ομολογία το μπάσκετ στη Θεσσαλονίκη έχει χάση την αίγλη που είχε κάποτε. Θα ήθελα το σχόλιό σου.

Πράγματι, το μπάσκετ στη Θεσσαλονίκη έχει χάσει την παλιά του αίγλη. Εδώ και πολλά χρόνια τα πρωτεία ανήκουν στην Αθήνα. Θεωρώ πως αν η Εθνική Ανδρών καταφέρει να πανηγυρίσει μια επιτυχία στο προσεχές Παγκόσμιο Κύπελλο, θα συμβάλλει καθοριστικά ώστε το μπάσκετ να αγαπηθεί ακόμα πιο πολύ από τον κόσμο. Μην ξεχνάμε πως έχουμε να πάρουμε μετάλλιο σε επίπεδο Ανδρών δέκα ολόκληρα χρόνια (σ.σ. χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ του 2009).

• Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία το Κέντρο Φυσικοθεραπείας Φονταράς Αθανάσιος (Προμηθέως 22, Πρέβεζα), όπου έγινε παρουσίαση για την πρόληψη αθλητικών τραυματισμών στο μπάσκετ και ισοκινητική δυναμομέτρηση

Οι προπονητές της παιδικοεφηβικής ομάδας του ΠΑΟΚ,  Νίκος Τζώρας και Δημήτρης Σταυρόπουλος,  με τον διευθυντή σύνταξης του Basketworld.net Γιώργο Μπακόλα, και τον φυσικοθεραπευτή Αθανάσιο Φονταρά

Σχετικά άρθρα