Η ήττα του Παναθηναϊκού στο Βελιγράδι από τον Ερυθρό Αστέρα δεν είναι απλώς ένα άσχημο αποτέλεσμα. Είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να λειτουργήσει ως καμπανάκι.
Γράφει ο Νίκος Ντούγιας*
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο ματς χωρίς την απαραίτητη ένταση, ειδικά στην άμυνα, όπου το 1vs1 χάθηκε πολλές φορές και οι περιστροφές άργησαν. Στην επίθεση υπήρξαν βιαστικές επιλογές, χωρίς υπομονή, χωρίς κίνηση μακριά από τη μπάλα και με ελάχιστη παραγωγικότητα από το ζωγραφιστό.
Ο Ερυθρός Αστέρας έπαιξε με πάθος, ενέργεια και ξεκάθαρο πλάνο. Πίεσε πάνω στη μπάλα, έσπρωξε το παιχνίδι εκεί που τον βόλευε και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις αδυναμίες του Παναθηναϊκού στο παιχνίδι κοντά στο καλάθι. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και το μεγάλο πρόβλημα: η φροντ λάιν των «πρασίνων» αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να υποστηρίξει υψηλό επίπεδο σε συνεχόμενα απαιτητικά παιχνίδια.
Αν ο Παναθηναϊκός δεν ανακάμψει άμεσα στα επόμενα δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια, η συνέχεια στη διοργάνωση θα γίνει επικίνδυνα περίπλοκη. Το πρόγραμμα είναι απαιτητικό, οι έδρες δύσκολες, και το μομέντουμ δεν περιμένει κανέναν. Επίσης, καθίσταται πλέον ξεκάθαρο ότι η ομάδα χρειάζεται άμεση ποιοτική ενίσχυση στους ψηλούς — όχι μόνο για να δώσει βάθος, αλλά για να προσθέσει σταθερότητα, φυσικό μέγεθος και δύναμη στη ρακέτα.
Ο Παναθηναϊκός έχει κορμό, έχει ποιότητα, έχει προπονητή με ξεκάθαρη φιλοσοφία. Όμως, στο επίπεδο της Euroleague, η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά. Οι επόμενες εβδομάδες δεν θα δείξουν μόνο χαρακτήρα. Θα δείξουν κατεύθυνση. Γιατί αν η ομάδα σηκωθεί και αντιδράσει, μένει στον δρόμο που χαράχθηκε το καλοκαίρι. Αν όχι, τότε η σεζόν μπορεί να μπει σε επικίνδυνη καμπή.
*Ο Νίκος Ντούγιας είναι προπονητής, ιδρυτής της Ntougias Basketball Academy στα Ιωάννινα
