Ο Νίκος Βαγγέλης αναλύει την αγωνιστική… έκρηξη του Γιάννη Κουζέλογλου, ο οποίος είναι πλέον ένας εκ των κορυφαίων ψηλών στην Α1!

Λένε πως η υπομονή αποτελεί ένα από τα μυστικά της επιτυχίας και ο Γιάννης Κουζέλογλου αποδεικνύει περίτρανα ότι άξιζε η αναμονή. Ένα παιδί από τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη με εξαιρετικά στοιχεία στο παιχνίδι του που χρειάστηκε μια επταετή διαδρομή μετά την… αποφοίτηση για να φτάσει να θεωρείται επιτέλους πρωταγωνιστής στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ. Ο Σάββας Καμπερίδης δεν τον πήρε για ρολίστα, αλλά για κομβικό ρόλο και ο 25άχρονος πλέον παίκτης δίνει οτι μπορεί να σηκώσει αυτό το “βάρος”.

Στον θρίαμβο επί του Χαρίλαου Τρικούπη Μεσολογγίου ήταν ίσως ο κορυφαίος των “κιτρίνων” με 14 πόντους και 11 ριμπάουντ, βοηθώντας την ομάδα του αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό να πάρουν… ρεβάνς από τους νεοφώτιστους για το κάζο της πρεμιέρας. Η ωρίμανση είναι πλέον εμφανής πλέον στα πρόσωπο και τις κινήσεις του δυναμικού φόργουορντ / σέντερ, ο οποίος εκμεταλλεύεται ιδανικά τα 207 εκατοστά του και μαζεύει 8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο ανά αγώνα, προσθέτοντας παράλληλα 11.5 πόντους με 53% στα δίποντα και 1 ασίστ, με μ.ό. Ranking τις 15 μονάδες!!! Οι καλοί Έλληνες παίκτες που μπορούν πλέον να κάνουν τη διαφορά είναι ελάχιστοι και ο Άρης αναδεικνύει ουσιαστική την ηγετική πλευρά του νέου του παίκτη, ο οποίος χαίρει της εμπιστοσύνης του προπονητή του με 24 λεπτά παρουσίας του στο παρκέ σε κάθε παιχνίδι, αλλά και με άδεια να εκτελεί όποτε νιώθει πως μπορεί να το κάνει.

Πώς έφτασε μέχρι εδώ; Όπως προαναφέραμε, μετά το σπουδαίο μπασκετικό σχολείο του Μαντουλίδη, όπου πήρε τα κατάλληλα εφόδια, τόλμησε να ρισκάρει. Πήγε στο εξωτερικό σε πρώιμη ηλικία (σ.σ. 19 ετών) και φόρεσε τη “βαριά” φανέλα της Παρτιζάν. Ωστόσο, δεν κατάφερε να βρει το ρόλο που θα ήθελε και επαναπατρίστηκε άμεσα για λογαριασμό του Απόλλωνα Πατρών, όπου ο Κώστας Μέξας τον στήριξε και του έδωσε ευκαιρίες με τον ίδιο να είναι θετικός, με αποκορύφωμα τη δεύτερη χρονιά του στους Αχαιούς, όπου είχε 6.2 πόντους και 4.7 ριμπάουντ. Ακολούθησε το Λαύριο όπου στα χέρια του Χρήστου Σερέλη βελτιώθηκε κι άλλο, πήρε χρόνο συμμετοχής και απέδωσε αξιόλογα σαν ρολίστας έχοντας κάθε χρονιά γεωμετρική πρόοδο, για να φτάσει από τους 4.8 πόντους και 3.6 ριμπάουντ της πρώτης του χρονιάς στους 6 πόντους και στα 5.1 ριμπάουντ της τρίτης του και τελευταίας, όπως ακριβώς και στον Απόλλωνα. Ωστόσο, ο Σάββας Καμπερίδης πίστεψε πως είναι για παραπάνω πράγματα και φέρνοντάς τον στους Θεσσαλονικείς, αποδεικνύει πως όταν έχεις υπομονή και… περιμένεις καρτερικά τη σειρά του χωρίς να τα παρατάς κάποια στιγμή δικαιώνεσαι.

ΥΓ: Η Εθνική Ομάδα στα παράθυρα της FIBA δεν τον χωράει άραγε; Κι όχι μόνο αυτόν…

Σχετικά άρθρα