Ο Νίκος Βαγγέλης αναλύει την άδικη απόφαση κατά του Ηλία Ζούρου και την ακόμη πιο άδικη αντιμετώπιση προς τον Νίκο Παπανικολόπουλο. Όσα ξέρει ο… νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος και το σκεπτικό του Περιστερίου δικαιώθηκε στον θρίαμβο ενάντια στον Παναθηναϊκό.

Το Περιστέρι προχώρησε πρόσφατα σε μια κίνηση θεωρητικά λανθασμένη και σίγουρα άδικη για το έργο που έκανε ο Ηλίας Ζούρος. Ωστόσο, ήταν ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΑΔΙΚΟ που στιγματίστηκε άνευ λόγου και αιτίας ο Νίκος Παπανικολόπουλος. Η τρομερή νίκη επί του Παναθηναϊκού ήρθε για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

Αυτό που δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμα, λόγω και της μεγάλης ταλαιπωρίας σε χαμηλότερες κατηγορίες, είναι πως ο πήχης στους “πρίγκιπες της δυτικής όχθης” έχει ανέβει απίστευτα και μετά τα όσα πέτυχε πέρυσι με τον Αργύρη Πεδουλάκη, οι απαιτήσεις είναι πρωταγωνιστικές. Συμφωνούμε πως ήταν από υπερβολικό έως ακραίο να απολυθεί ο καταξιωμένος Ζούρος μετά την ήττα στο Αλεξάνδρειο με τον Άρη. Ωστόσο, η διοίκηση που επενδύει τόσα λεφτά στην ομάδα θέλει όσο κανένας να πετύχει. Κι έτσι έκρινε ότι έπρεπε να υπάρξει αλλαγή σελίδας.

Αρχικά, η αποχώρηση του Ζούρου συνδυάστηκε με το “διαζύγιο” του Πεδουλάκη με τον Παναθηναϊκό και οι αντιδράσεις κάποιων ήταν έντονες καθώς θεωρήθηκε… υποκινητής της αποπομπής του συναδέλφου του και μερίδα του κόσμου είδε αρνητικά την τέταρτη επιστροφή του, θεωρώντας ότι δεν θα έπρεπε να είχε κατέβει από το καράβι για να πάει ξανά στον εξάστερο. Τελικά, οι θεωρίες συνωμοσίας καταρρίφθηκαν άμεσα και η διοίκηση έκανε την έκπληξη να αναθέσει τα ηνία στον Νίκο Παπανικολόπουλο. Έναν ρούκι σαν χεντ κόουτς, ο οποίος ωστόσο έχει δείξει τόσο σαν παίκτης, όσο και σαν ασίσταντ την προσωπικότητα και τη σκληρή δουλειά του.

Προσωπικά, έχουμε άποψη από την παρουσία του στον Κόροιβο την οποία παρακολουθούσαμε εκ του σύνεγγυς. Εκεί αποτέλεσε το alter ego του Χάρη Μαρκόπουλου (δίπλα τους ήταν ο Αλέξης Βελισσαράκος και ο Παναγιώτης Ανδρουτσόπουλος σε ένα σπουδαίο staff) και έγιναν… θαύματα, με πολύ χαμηλό μπάτζετ και απίστευτα εύστοχες επιλογές ξένων (Τζος Ματζέτ, Ρομπ Λόουερι, Ντάριους Γκάρετ, Ντουέιν Ντέιβις, Γκιγιέ Ρούμπιο, Τίμι Μπάουερς) με μεγάλες νίκες (παραλίγο διπλό στο ΣΕΦ επί του Ολυμπιακού) και είσοδο στα πλέι οφ την πρώτη, ονειρεμένη σεζόν. Σπουδαίο έργο παρήγαγε και στο Περιστέρι δίπλα τόσο στον Πεδουλάκη, όσο και στον Ζούρο και οι “πρίγκιπες της δυτικής όχθης” αποφάσισαν να του δώσουν τη σπουδαία ευκαιρία.

Ο Παπανικολόπουλος έχει το “μέταλλο” να διαχειριστεί μια ομάδα. Δεν ξέρουμε αν είναι έτοιμος για την πίεση και τις τεράστιες απαιτήσεις του αναγεννημένου Περιστερίου, αλλά αυτό η ιστορία θα το δείξει. Σίγουρα για να κερδίσεις τον Παναθηναϊκό του Ρικ Πιτίνο, που βρίσκεται και σε τόσο καλό μομέντουμ, είσαι όχι απλά καλός, αλλά εξαιρετικός προπονητής. Κι έναν τέτοιο αντίπαλο δεν γίνεται να το κερδίσουν οι παίκτες… μόνοι τους, με τόσο τρανταχτή διαφορά στο μπάτζετ. Αυτός ο θρίαμβος θα τονώσει την ψυχολογία και θα δώσει πολλά εν όψει της συνέχειας, αρκεί να υπάρξει σωστή διαχείριση από το τεχνικό τιμ, με τον νεαρό προπονητή να είναι σοβαρός και μετρημένος άνθρωπος και επειδή τον ξέρουμε καλά, ήδη θα έχει φροντίσει να… προσγειώσει τους παίκτες του στην πραγματικότητα.

ΥΓ: Το Περιστέρι δεν είναι υπερβολή να πούμε πως θυμίζει την ομαδάρα του ένδοξου παρελθόντος της. Υπάρχει μια στιβαρή και καλά οργανωμένη διοίκηση, που βάζει τρελά λεφτά για την εποχή και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό μέχρι στιγμής. Λάθη γίνονται απ’ όλες τις διοικήσεις, αλλά όταν υπάρχει υγεία σε μια ομάδα καλό θα είναι να υπάρχουν πιο προσεκτικοί χαρακτηρισμοί.

ΥΓ2: Ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος συνεχίζει να αποτελεί… μάθημα ζωής για όλους μας. Έχει περάσει τόσα, όμως η θέληση και το “μέταλλό” του είναι τεράστια και θα συνεχίζει να πρωταγωνιστεί μέχρι να σταματήσει να παίζει μπάσκετ.

Σχετικά άρθρα