Μετά από ένα σύντομο (και ανεπιτυχές πέρασμα) στο ΝΒΑ με τη φανέλα των Σπερς, ο Ζάρκο Πάσπαλι επέστρεψε τον Αύγουστο του 1990 στην Ευρώπη και την Παρτιζάν Βελιγραδίου.

Έχοντας κίνητρο να αποδείξει ότι η παρουσία του στην Αμερική δεν ήταν παρά μόνο μια κακή παρένθεση, ο ξανθομάλλης φόργουορντ πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις και αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος, έχοντας συμπαίκτες τους Τζόρτζεβιτς και Ντανίλοβιτς.

Τον Ιανουάριο του 1991, ο Πάσπαλι κάνει μια δήλωση όλο νόημα: «Έχω συμβόλαιο με την Παρτιζάν μέχρι το καλοκαίρι του ’92. Τότε θα μπορέσω να φύγω και η ομάδα δεν θα πάρει ούτε cent. Ελπίζω να βρεθεί μια καλή λύση και για τους δυο, αυτό το καλοκαίρι. Πρέπει επιτέλους να παίζω για να βγάζω λεφτά. Είναι η δέκατη χρονιά που παίζω τσάμπα στην Γιουγκοσλαβία».

Έτσι κι έγινε! Η έλευση του Γιάννη Ιωαννίδη στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1991 και η επιθυμία του να ντύσει πάση θυσία στα «ερυθρόλευκα» τον Πάσπαλι, οδήγησε στη λύση του συμβολαίου του Μαυροβούνιου φόργουορντ με την Παρτιζάν νωρίτερα από το προβλεπόμενο και την απαρχή της «αυτοκρατορίας» που έχτισαν οι Πειραιώτες στα 90’s.

Τον Μάιο του 1992, βέβαια, η ομάδα του Βελιγραδίου κατακτούσε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, κάτι που ο Ζάρκο δεν μπόρεσε να χαρεί στην καριέρα του, ήταν όμως αυτός που συνέδεσε όσο κανένας άλλος παίκτης το όνομά του με την αναγέννηση του Ολυμπιακού.

Σχετικά άρθρα