Μπορεί η Εθνική μας ομάδα να διεκδικήσει ένα μετάλλιο (ακόμα και το χρυσό) στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας; Κάποιοι λένε πως λόγω της παρουσίας του σούπερ σταρ του ΝΒΑ, Γιάννη Αντετοκούνμπο μπορεί. Συμφωνούμε, αλλά σίγουρα υπό κάποιες προϋποθέσεις.

Τα σχήματα με μοναδικό πλέι μέικερ τον Νικ Καλάθη αποτελούν σοβαρό ρίσκο. Στην άμυνα δίνει πλεονέκτημα στο κομμάτι των αλλαγώς στα σκριν, όμως από εκεί και πέρα, είναι πολύ αναχρονιστικό στο επιθετικό σκέλος. Ίσως αυτό να το είδαμε λόγω της απουσίας του Κώστα Σλούκα από τα σημαντικότερα φιλικά, αλλά και του τραυματισμού του Γιάννη Αθηναίου, ο οποίος υπολογιζόταν κανονικά. Μένει να δούμε στα επίσημα ματς που πλησιάζουν τι θα επιλέξει ο Ομοσπονδιακός μας τεχνικός.

Επειδή υπάρχουν υψηλές προσδοκίες, αξίζει να σημειωθεί πως οι μεγαλύτερες σύγχρονες επιτυχίες της επίσημης αγαπημένης με τον Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο, είχαν σαν βασικό ατού 4 πρωτοκλασάτους παίκτες, οι οποίοι μπορούσαν να παίξουν στη θέση «1» (Θοδωρής Παπαλουκάς, Δημήτρης Διαμαντίδης, Βασίλης Σπανούλης, Νίκος Ζήσης).
Ο Σκουρτόπουλος, δυστυχώς, δεν έχει στα χέρια του τον Σπανούλη και τον Ζήση, οι οποίοι αποσύρθηκαν από την Εθνική, αλλά οι Καλάθης και Σλούκας θα πρέπει να παίζουν σχεδόν πάντα μαζί με «ρεζέρβα» και των δύο τον Βαγγέλη Μάντζαρη. Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης είναι «2-3αρο» και όχι «ασσόδυο». Θα κληθεί να βοηθήσει ωστόσο και στη θέση «2», δίπλα σε έναν μόνο κανονικό χειριστή. Ίσως θα έπρεπε να «θυσιαστεί» ένας από τους φόργουορντ για να μπει στη δωδεκάδα ο Αντώνης Κόνιαρης και να υπάρχει άλλη μια καλή λύση στο κατέβασμα της μπάλας και στη δημιουργία, ωστόσο, ο Ομοσπονδιακός τεχνικός ποντάρει πολλά στα «3-4αρα» του και γι’ αυτό θα πάει σε αυτό το πλάνο. Μακάρι να δικαιωθεί!

Σχετικά άρθρα