Γιώργος Βασιλακόπουλος: Ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ κεφάλαιο για το ελληνικό μπάσκετ. Ένας άνθρωπος που πρόσφερε πολλά στην… απογείωση του αθλήματος, αλλά δεν θέλησε να αποδεχτεί το κλείσιμο του κύκλου του και τα τελευταία χρόνια κάνει ό,τι μπορεί για να διαλύσει την υστεροφημία του. Ο Νίκος Βαγγέλης εκφράζει στο Basketworld.net την απογοήτευσή του για τα διαδοχικά “ΦΑΟΥΛ” του προέδρου της ΕΟΚ!

Η Εθνική Ανδρών απέτυχε, γράφοντας τον… μελανό επίλογο σε ένα άκρως αποτυχημένο καλοκαίρι για τις Εθνικές μας ομάδες που δεν κατέκτησαν ούτε ένα μετάλλιο και οι περισσότερες εξ’ αυτών απογοήτευσαν. Συν τοις άλλοις, ετοιμαζόμαστε για ένα… περίεργο πρωτάθλημα στην Α1, χωρίς τον Ολυμπιακό, ο οποίος δεν διαλύθηκε, αλλά… θυσιάστηκε στο βωμό του #MexriTelous λόγω της απίστευτης κόντρας του με την ΕΟΚ που κορυφώθηκε πέρυσι. Συν τοις άλλοις, τα περισσότερα σωματεία, “φυτοζωούν” και τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα στο πολύπαθο ελληνικό μπάσκετ. Μήπως, κύριε πρόεδρε, κάτι πάει λάθος; Μήπως, φταις κι εσύ… ΛΙΓΟ, πέραν των όσων κατηγορείς; Μήπως ήρθε η ώρα (επιτέλους) να αποχωρήσεις και να κάνεις τόπο για φρέσκες ιδέες, προτού “γκρεμίσεις” εντελώς ό,τι χτίστηκε τα προηγούμενα χρόνια; Αλλά, ναι, θεωρείς πως το ελληνικό μπάσκετ είναι κατά κύριο λόγο δικό σου δημιούργημα.

Η αλαζονεία και οι εγωισμοί έχουν φέρει πραγματικό τέλμα. Πιο κάτω δεν πάει. Πρέπει να υπάρξουν τεράστιες τομές και ριζικές αλλαγές, γιατί σε λίγο η κατάσταση θα ναι μη αναστρέψιμη και η “πορτοκαλί θεά” θα πιάσει πάτο. Το… ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι και η ηγεσία της Ομοσπονδίας αδυνατεί εδώ και πολλά χρόνια να διαχειριστεί τη διαρκή κατηφόρα. Χρειάζεται αλλαγή σκυτάλης και φρέσκες ιδέες. Θέλει μη κορεσμένους ανθρώπους που αγαπάνε το μπάσκετ, να πάρουν τα ηνία και να χτίσουν ξανά πάνω στην… καμμένη γη. Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει το χαμένο της (αυτο)σεβασμό και να ορθώσει το ανάστημά της.

Με την υπάρχουσα κατάσταση δεν υπάρχει σωτηρία. Τα όσα έγιναν στο Παγκόσμιο Κύπελλο, εξέπληξαν αρνητικά κάποιους. Η επιλογή να συνεχίσει σαν χεντ κόουτς ο Θανάσης Σκουρτόπουλος ήταν αποτυχημένη. Μιλάμε για έναν καλό προπονητή για την ελληνική Α1, όσον αφορά μια μικρομεσαία ομάδα που παλεύει για την παραμονή της ή έστω που παλεύει να μπει στα πλέι οφ. Τιμής ένεκεν για την εξαιρετική του δουλειά στα προκριματικά, έπρεπε να μείνει στο τεχνικό τιμ, δίπλα σε έναν προπονητή διεθνούς αναγνώρισης, ο οποίος θα μπορούσε να διαχειριστεί αυτές τις προσωπικότητες. Μην ακούσουμε για απουσίες θα είναι αστείο. Οι Ισπανοί έπαιξαν χωρίς τους μισούς αστέρες τους, αλλά έκαναν… πάρτι.

Η “επίσημη αγαπημένη” είχε στις τάξεις της τον πολυτιμότερο παίκτη του ΝΒΑ, Γιάννη Αντετοκούνμπο και δύο εκ των κορυφαίων πλέι μέικερ της Ευρωλίγκα (Νικ Καλάθη, Κώστα Σλούκα), συν αρκετούς ακόμα ελίτ παίκτες του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο Ομοσπονδιακός προπονητής δούλεψε σκληρά, αλλά δεν μπόρεσε να τους εμπνεύσει, ούτε να τους διαχειριστεί σωστά. Συν τοις άλλοις, έκανε άστοχες δηλώσεις. Αυτό έκανε, αυτό μπορούσε, αλλά δεν φταίει εκείνος. Ποιος θα αρνιόταν τη θέση του προπονητή της Εθνικής; Προσωπικά, τον θεωρώ παλικάρι που μπήκε στη… φωτιά κι ας ήξερε πως θα καιγόταν. Αλλά, γιατί έχουμε κάποιους εκ των κορυφαίων προπονητών στην Ευρώπη, σαν τους: Δημήτρη Ιτούδη, Γιάννη Σφαιρόπουλο, Γιώργο Μπαρτζώκα, Δημήτρη Πρίφτη κ.ά. και κανένας δεν δέχτηκε να αναλάβει τα ηνία της Εθνικής; Όλοι τους είναι “προδότες”; Τους λόγους της άρνησής τους, τους αντιλαμβανόμαστε όλοι και αυτό είναι ό,τι πιο θλιβερό.

Η ηγεσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης θα πρέπει να αλλάξει… ΧΘΕΣ πρόσωπα και προφίλ. Αλλιώς, ο δρόμος δεν θα έχει επιστροφή σε λίγο καιρό και είναι κρίμα για όλους αυτούς που έφτασαν το ελληνικό μπάσκετ σε τόσο υψηλό επίπεδο, με τον κόπο, τον ιδρώτα και τις προσωπικότητές τους…

Σχετικά άρθρα