Ο Ρίκι Ρούμπιο είναι το αυθεντικότερο, γνησιότερο και δημοφιλές «παιδί-θαύμα» στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ πριν από την εμφάνιση του Λούκα Ντόντσιτς. Δημοφιλέστερος ακόμα και από παίκτες με το ειδικό βάρος του Πέτζα Στογιάκοβιτς, του Ευθύμη Ρεντζιά, του Αντρέα Μπαρνιάνι και του Τόνι Πάρκερ, των οποίων η προβολή από τα ΜΜΕ ουδέποτε άγγιξε τα δυσθεώρητα ύψη του Ισπανού πλέι-μέικερ.

Ο Πέτζα, ο Γκασόλ, ο Κιριλένκο και ο Νοβίτσκι στα 20 τους συγκαταλέγονταν ήδη στους κορυφαίους παίκτες της Ευρώπης. Το ίδιο και ο Μποντιρόγκα με τον Κούκοτς παλιότερα. Κατά συνέπεια, τί πρόσημο βγάζει ο δείκτης αξιολόγησης του Ρούμπιο στα πρώτα χρόνια της πορείας του; Η απάντηση είναι σίγουρα θετικό, όμως αλλού είναι η λεπτομέρεια και το ερώτημα που κάνει τη διαφορά: είναι θετικό αναλογικά με τη διαφήμιση που είχε; Απάντηση ευδιάκριτη και ξεκάθαρη δεν υπάρχει. Και είναι λογικό.

Το θέμα, εξάλλου, με τον Ρούμπιο είναι πως η μπασκετική υφήλιος δεν πήρε χαμπάρι πότε έκλεισε μια εικοσαετία ζωής! Πράγμα αναμενόμενο απ’ τη στιγμή που απ’ τα 15 του χρόνια κιόλας είχε όλους τους προβολείς στραμμένους πάνω του ως το «next big thing» όχι μόνο του ευρωπαϊκού αλλά και του παγκόσμιου μπάσκετ. Τουτέστιν ο κόσμος δεν πρόλαβε να συνειδητοποιήσει πότε ο Ρούμπιο έπαψε να είναι παιδί κι έγινε άντρας, διότι το όνομά του είναι λες κι «έπαιζε» πάντοτε στην πιάτσα του μπάσκετ.

Όμως δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Διότι ο Ρούμπιο έμοιαζε απ’ την πρώτη στιγμή να είναι προορισμένος για ν’ αφήσει το δικό του προσωπικό στίγμα. Ήδη στα 16 του, οι Αμερικανοί σκάουτερ υποστήριζαν πως «είναι ο καλύτερος Ευρωπαίος γκαρντ από την εποχή του Ντράζεν Πέτροβιτς». Το κορυφαίο περιοδικό για το NBA στον πλανήτη, το SLAM, έστειλε την άνοιξη του 2007 τον Λανγκ Ουιτάκερ να περάσει μια ολόκληρη μέρα παρέα με τον 16χρονο νεαρό και μάλιστα χωρίς να γίνει συνέντευξη (σ.σ. οι γονείς του σε από κοινού συμφωνία με την τότε ομάδα του, Μπανταλόνα, είχαν απαγορεύσει τις συνεντεύξεις μέχρι τα 18 του). Ο Ουίτακερ μπήκε στο σπίτι του Ρίκι, γνώρισε τους γονείς του, Εστεμπάν και Τόνια, τα αδέρφια του, Μαρκ και Λάια, μέχρι και το σκύλο του, Τσάκι. Ο Ρούμπιο φυσικά δε γινόταν να αρνηθεί την τιμή και φωτογραφήθηκε. Όμως συνέντευξη δεν έδωσε…

Αυτή ίσως η «ασπίδα» προστασίας που υπήρχε τριγύρω του, σε συνδυασμό με την υπερ-προβολή του ταλέντου του οδήγησαν ευθύς εξαρχής τον πιτσιρικά στο πόντιουμ της σύγκρισης με άλλα ιερά τέρατα του παγκοσμίου μπάσκετ. Ο πρώτος παραλληλισμός ήταν με τον Πιτ Μάραβιτς και ο λόγος είναι προφανής: ίδιο σουλούπι. Μαλλί που ανεμίζει, λεπτεπίλεπτη κορμοστασιά, μυαλωμένο παιχνίδι. Στην πορεία το όλο ζήτημα άλλαξε ρότα. Οι απανταχού αναλυτές, άρχισαν να αναγνωρίζουν στον Ισπανό πλέι-μέικερ μεμονωμένα πλεονεκτήματα άλλων σταρ του NBA. Έτσι, στα 16 του χρόνια μόλις, ο Ρίκι Ρούμπιο -υποτίθεται πως- είχε την ικανότητα στην πάσα του Τζέισον Κιντ, την ντρίμπλα του Στιβ Νας, την αμυντική οξυδέρκεια του Γκάρι Πέιτον, την πληθωρική παρουσία του Ρέιζον Ρόντο και το μυαλό του Μάτζικ Τζόνσον.

Ο ίδιος, με τις λίγες μεμονωμένες φράσεις που ξεστόμιζε, έδινε πάτημα για να λαμβάνουν χώρα τέτοιου είδους συγκρίσεις όλο και πιο συχνά. «Λατρεύω τον τρόπο που λειτουργεί ο Στιβ Νας όταν πρόκειται να στήσει ένα pic-and-roll», δήλωνε όποτε τον ρωτούσαν την κίνηση ποιανού παίκτη από το NBA θα ήθελε να αντιγράψει. Ώριμη απάντηση, ειδικά για έναν 16χρονο απ’ τον οποίο θα περίμενε κανείς ν’ αναφέρει την cross-over του Άλεν Άιβερσον, τα καρφώματα του Λεμπρόν ή το σουτ ύστερα από ντρίμπλα του Γκίλμπερτ Αρίνας. Όμως ο Ρούμπιο επέλεξε να αναφέρει έναν από τους τρόπους που οργανώνει το παιχνίδι της ομάδας του ο Στιβ Νας. Βεβαίως, το στιλ των δυο παικτών έχει τεράστια απόκλιση. Άλλωστε ο Ρούμπιο ανέκαθεν παρουσίαζε αστάθεια στο σουτ του. Κι αν θα έπρεπε να επιλέξουμε έναν παίκτη στον οποίο «φέρνει» αγωνιστικά, τότε θα λέγαμε μάλλον τον Τζέισον Κιντ, υπό το εξής πρίσμα: κυριαρχεί σε έναν αγώνα δίχως να σκοράρει.

Βεβαίως αυτό δεν αρκεί. Κι ας έχει αναδειχτεί επί τρεις συναπτές σεζόν (2007, 2008, 2009) Κορυφαίος Ευρωπαίος Νέος Παίκτης από τη FIBA. Κι ας έχει ψηφιστεί Καλύτερος Ανερχόμενος Παίκτης της Ευρωλίγκα (2010). Κι ας έχει κατακτήσει Eurocup και Ευρωλίγκα προτού καλά-καλά συμπληρώσει δυο δεκαετίες ζωής. Κι ας θεωρείται ο καλύτερος πλέι μέικερ του ισπανικού πρωταθλήματος, έχοντας δυο αντίστοιχα βραβεία στο βιογραφικό του (2008, 2010). Τα τρόπαια, εξάλλου, και οι διακρίσεις δεν υπήρξαν ποτέ πρόβλημα για τον Ρούμπιο. Το 2008 ψηφίστηκε Ευρωπαίος Παίκτης της χρονιάς εντάσσοντας έτσι το όνομά του σε μια λίστα με παίκτες του βεληνεκούς των Πέτροβιτς, Σαμπόνις, Κούκοτς, Νοβίτσκι, Γκασόλ, Στογιάκοβιτς, Γιασικεβίτσιους, Γκάλη κ.ο.κ. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο νυν άσσος των Τίμπεργουλβς πλέον έχει καπαρωμένη θέση στο πάνθεον δίπλα στις παραπάνω θρυλικές μορφές. Για να το καταφέρει αυτό θα έπρεπε να μετουσιώσει στο επίπεδο των αντρών την κυριαρχία που είχε στις εφηβικές ομάδες.

Πράγμα που οδηγεί σε μια απαραίτητη υπενθύμιση και ένα ακόμα πιο απαραίτητο flash-back στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κάτω Των 16 του 2006.

Ο Ρούμπιο αναδείχτηκε MVP, με 22.3 πόντους, 12.8 ριμπάουντ, 7.1 ασίστ και 6.5 κλεψίματα, σημείωσε δυο triple-doubles κι ένα quadrable-double, ενώ στον τελικό είχε 51 πόντους, 24 ριμπάουντ και 12 ασίστ, οδηγώντας έτσι την Ισπανία στη νίκη επί της Ρωσίας και στο χρυσό μετάλλιο.

Εντυπωσιακά όλα αυτά, όμως είπαμε: σε διοργάνωση για παιδιά κάτω των 16. Όσοι θυμούνται τις εμφανίσεις του Ευθύμη Ρεντζιά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων του 1995 (και ειδικά στον τελικό όπου είχε 33 πόντους, 21 ριμπάουντ και 11 κοψίματα), μπορούν να καταλάβουν πόσο εφήμερη μπορεί να αποδειχτεί η δόξα ενός νεαρού σταρ.

Βεβαίως, ο Ρούμπιο απ’ την πλευρά του δεν έχει παρουσιάσει δείγματα φόβου μπροστά στις προκλήσεις. Όπως καλή ώρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όταν σε έναν από τους θεαματικότερους και συγκλονιστικότερους τελικούς της διοργάνωσης, ρίχτηκε στα βαθιά αναλαμβάνοντας στα 17 του να καλύψει το κενό του τραυματία Χοσέ Καλντερόν και όντας την ίδια ώρα ο νεαρότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί ποτέ σε τελικό Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Ρούμπιο έχοντας απέναντί του την αφρόκρεμα των τότε «άσων» του NBA (Κρις Πολ, Ντερόν Ουίλιαμς και Τζέισον Κιντ), όχι απλά κολύμπησε, αλλά έκανε και τους αντιπάλους του να… τουρτουρίσουν: 6 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 3 κλεψίματα.

Πάνω απ’ όλα όμως δεν ήταν τόσο τα στατιστικά του, όσο ο έλεγχος του ρυθμού που έδινε στο ματς και η άγνοια κινδύνου που χαρακτήριζε τις κινήσεις του. Ο τελικός κρίθηκε στις λεπτομέρειες (τελικό σκορ 118-107 υπέρ των ΗΠΑ), όμως ο άσσος τότε της Μπανταλόνα είχε προλάβει να στείλει το μήνυμά του. Και το εγχείρημα μόνο εύκολο δεν ήταν, καθώς οι Αμερικανοί ήταν αποφασισμένοι να τον τεστάρουν με τον ίδιο τρόπο που 16 χρόνια νωρίτερα οι Τζόρνταν-Πίπεν είχαν τεστάρει τον Τόνι Κούκοτς, προκειμένου να δουν αν όντως άξιζε όλον αυτόν τον ντόρο που γινόταν γύρω από το όνομά του. Ήτοι με σκληρή άμυνα και εξοντωτική σωματική επαφή. Στο πρώτο δείγμα -στο ματς των ομίλων- ο νεαρός άσος κατέρρευσε όπως και όλη η Ισπανία (ήττα με σκορ 119-82). Όμως στον τελικό, στο βαθμό που του αναλογούσε, πήρε το αίμα του πίσω.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η σχέση του Ρίκι Ρούμπιο με το NBA σηκώνει τεράστια συζήτηση. Δεν είναι σχέση «αγάπης-μίσους», σίγουρα όμως είναι σχέση δίχως ξεκάθαρο προσανατολισμό. Ας ξεκινήσουμε με το αυτονόητο: το NBA γουστάρει τον Ρούμπιο, για να το πούμε έτσι λαϊκά. Και τον γουστάρει απ’ την περίοδο που ήταν ακόμα ένα αμούστακο παιδάκι 16 ετών. Είπαμε, το SLAM το 2007 του αφιέρωσε 5 σελίδες, ενώ τον «φιλοξένησε» το 2009 στο εξώφυλλο του τεύχους 128 παρέα με τον Μπράντον Τζένινγκς. Ο κορυφαίος παίκτης στον πλανήτη, Κόμπε Μπράιαντ (σ.σ. με τον οποίο συγκρούστηκε ο Ρούμπιο και υπέστη ρήξη χιαστών), του έβγαλε το καπέλο αναγνωρίζοντας πως «ο Ρίκι Ρούμπιο αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα γραφής του πόσο καλή δουλειά γίνεται στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και οι νεαροί Αμερικανοί παίκτες πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για το τι έχουν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον». Ο ιδιόρρυθμος ιδιοκτήτης των Ντάλας Μάβερικς, Μαρκ Κιούμπαν, δε δίστασε να δηλώσει ότι «η Μινεσότα (σ.σ. η ομάδα στην οποία ο Ισπανός επέστρεψε μέσω του φετινού ντραφτ) έχει ένα ανερχόμενο αστέρι στο πρόσωπο του Ρίκι Ρούμπιο, ωστόσο αν αποφασίσουν να τον ανταλλάξουν, εμείς είμαστε πρόθυμοι να τον αρπάξουμε στη στιγμή».

Ο All Star πλέι-μέικερ Κρις Πολ, εξάλλου, δε δίστασε να παραδεχτεί το φθινόπωρο του 2008 πως: «Είναι τρελό, αν σκεφτείς πόσα πράγματα έχει καταφέρει στα 17 του. Όταν τον συνάντησα στους τελικούς των Ολυμπιακών Αγώνων, ήξερα πως απέναντί του δε θα γινόταν να κάνω πολλά κόλπα με την μπάλα στα χέρια μου, διότι θα μου την έκλεβε χάρη στα μακριά του χέρια. Είναι ανιδιοτελής παίκτης και πασάρει την μπάλα πολύ καλά».
Ο τραυματισμός του Ρούμπιο σε παιχνίδι εναντίον των Λέικερς τον Μάρτιο του 2012, απέδειξε ολοκάθαρα πως ο Ισπανός άσος έχει κερδίσει την εκτίμηση όλων. Κάποιοι από τους μεγαλύτερους αστέρες του ΝΒΑ, όπως ο Λεμπρόν Τζέημς και Ντουέιν Ουέιντ του ευχήθηκαν μέσω Twitter τα καλύτερα. Ο τελευταίος, μάλιστα, επισήμανε πως ο νεαρός γκαρντ «ανέστησε μία ομάδα» (σ.σ. Τίμπεργουλβς), ενώ συμπαίκτες και αντίπαλοι εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους και τις ευχές τους για ταχεία ανάρρωση και επιστροφή στα παρκέ.

Ο ίδιος ο Ρούμπιο, απαντώντας στο ερώτημα γιατί δεν είχε επιχειρήσει το υπερατλαντικό ταξίδι νωρίτερα, δήλωσε μέρες ύστερα από το ντραφτ του 2009, στο οποίο οι Τίμπεργουλβς τον είχαν επιλέξει σε ένα από τα υψηλότερα νούμερα (βλ. 5) που έχει επιλεχθεί Ευρωπαίος παίκτης: «Χρειάζομαι χρόνο να προετοιμαστώ, ώστε να ανταποκριθώ όσο το δυνατόν καλύτερα ως παίκτης στην πρόκληση του NBA». Έτσι, εκτός από τον άτυπο τίτλο του νεαρότερου παίκτη στην ιστορία που έχει αγωνιστεί στο ισπανικό πρωτάθλημα -την περίοδο 2005/2006, λίγο πριν απ’ τη συμπλήρωση των 15 του- στο ντραφτ του 2009 έγινε ο πρώτος παίκτης με ημερομηνία γέννησης στα 90s (21 Οκτωβρίου 1990) που επιλέχθηκε στο ντραφτ του NBA.

Τελικά, ο Ισπανός γκαρντ έκανε το βήμα που επιχείρησαν τόσοι και τόσοι συμπατριώτες του στο παρελθόν (Πάου και Μαρκ Γκασόλ, Χοσέ Καλντερόν, Χόρχε Γκαρμπαχόσα, Ραούλ Λόπεθ, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, Ρούντι Φερνάντεζ, Φερνάντο Μαρτίν, Σέρχιο Ροντρίγκεζ) και δεν άφησε να ξεγλιστρήσει κάτω από τα πόδια του όπως ο Φραν Βάσκεθ (νούμερο 11 στον ντραφτ του 2005 από τους Ορλάντο Μάτζικ) που δε δοκίμασε ποτέ. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν στο εγγύς μέλλον πραγματοποιήσει μια σεζόν αντίστοιχη με αυτήν του 2008 όταν και οδήγησε την Χοβεντούτ στην κατάκτηση του Eurocup (7.6 πόντοι, 3.4 ριμπάουντ, 4.5 ασίστ και 2.4 κλεψίματα, με ποσοστό ευστοχίας πάνω από 60 % στα δίποντα), τότε είναι πολύ πιθανό ο Μαρκ Κιούμπαν να συναντήσει στο δρόμο του και άλλους μνηστήρες του νεαρού Ισπανού. Κρίμα που έχασε την ευκαιρία τη φετινή χρονιά εξαιτίας του τραυματισμού του, καθώς η μέχρι τώρα παρουσία του στο ΝΒΑ είναι πραγματικά εντυπωσιακή: 10.6 πόντοι μ.ό, 4.2 ριμπάουντ, 8.2 ασίστ και 2.2 κλεψίματα σε 41 ματς εκ των οποίων στα 31 ξεκίνησε στη βασική πεντάδα!

EXTRA TIPS

• Ο Ρίκι Ρούμπιο έχει μπει στο βιβλίο Γκίνες! Στο περιθώριο του All Star Weekend στο Ορλάντο, ο γκαρντ των Τίμπεργουλβς πέτυχε 18 σουτ (16 εκ των οποίων συνεχόμενα) πίσω από την μπασκέτα μέσα σε ένα λεπτό, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Έβαν Τέρνερ με 14.
• Αξίζει να σηημειωθεί πως το ατομικό ρεκόρ του Ρούμπιο στην Ευρωλίγκα όσον αφορά τα κλεψίματα, έχει σημειωθεί απέναντι σε αμφότερους τους «αιωνίους» και μάλιστα μέσα στην ίδια χρονιά, καθώς ο πρώην άσος της Μπαρτσελόνα το 2006-2007 πραγματοποίησε 7 κλεψίματα στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Παναθηναϊκό κι εν συνεχεία επανέλαβε το ίδιο κατόρθωμα εντός έδρας με τον Ολυμπιακό!

Σχετικά άρθρα