Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα είναι η απότομη διακοπή της συνέχεις του με αποτέλεσμα την αδυναμία βάδισης. Ο αχίλλειος τένοντας είναι ο παχύτερος και ισχυρότερος τένοντας του ανθρωπίνου σώματος.

Γράφει ο Αθανάσιος Φονταράς

Βρίσκεται στο οπίσθιο τμήμα του ποδιού μας, πίσω και πάνω από την πτέρνα. Μέσω του τένοντα αυτού καταφύονται στο οστό της πτέρνας ο γαστροκνήμιος, ο υποκνημίδιος και ο μακρός πελματικός μυς, οι οποίοι είναι πολύ βασικοί και χρήσιμοι στη βάδιση και στο τρέξιμο. Έχει υπολογιστεί ότι κατά το τρέξιμο στον αχίλλειο τένοντα ασκούνται δυνάμεις ίσες με το οκταπλάσιο του βάρους μας ενώ σε σπριντ μπορεί ναι φτάσουν και το 16πλάσιο.

Η ρήξη του αχίλλειου μπορεί να συμβεί στον επαγγελματία αθλητή ως εξέλιξη χρόνιας τενοντοπάθειας λόγω της επαναλαμβανόμενης υπέρχρησης και καταπόνησης του τένοντα.

Εμφανίζεται 9 φορές συχνότερα σε άνδρες κυρίως λόγω της ενασχόλησης των ανδρών με τα σπορ. Υπάρχουν μελέτες που ενοχοποιούν παραμέτρους, όπως η ομάδα αίματος (συχνότερα στην ομάδα Ο), το επάγγελμα και το αριστερό σκέλος.

Οι ρήξεις προκαλούνται από αιφνίδια αύξηση στην τάση που ασκείται στον αχίλλειο τένοντα όπως για παράδειγμα σε περιπτώσεις πτώσης από ύψος, πτώση σε λακκούβα κατά τη βάδιση ή απότομη αύξηση της έντασης της δραστηριότητας.

Ο Κέβιν Ντουράντ έμεινε εκτός δράσης 18 μήνες λόγω ρήξης αχίλλειου τένοντα στο δεξί του πόδι

 

Παράγοντες κινδύνου ρήξης αχίλλειου τένοντα:
• Ηλικία: Αυξημένη συχνότερα σε ηλικίες 20-25 και 35-45 ετών
• Φύλο
• Αθλήματα με τρέξιμο, άλματα , απότομες αλλαγές ταχύτητας
• Προηγηθείσες εγχύσεις κορτιζόνης
• Λήψη αντιβιοτικών (κινολόνες)
• Λήψη φαρμάκων για τη μείωση της χοληστερίνης (στατίνες)
• Παχυσαρκία

Η αντιμετώπιση της ρήξης του αχίλλειου τένοντα εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς και το επίπεδο δραστηριότητα. Η συντηρητική αντιμετώπιση συνίσταται σε συμπλησίαση του κομμένου τένοντα με χρήση επί μακρόν ειδικών κηδεμόνων. Συνοδεύεται από υψηλό ποσοστό επαναρρήξεων 30% και μείωση της ισχύος του τένοντα κατά 30%.

Η χειρουργική αποκατάσταση με συρραφή του τένοντα γίνεται με ισχυρά μη απορροφήσιμα ράμματα. Μπορεί να γίνει είτε ανοιχτά με τομή περίπου 8 εκατοστών είτε διαδερμικά για καλύτερη επούλωση του τραύματος έχοντας μόνο ως επιπλοκή 10% την παγίδευση του γαστροκνημίου νεύρου.

Η μετεγχειρητική πορεία και αποκατάσταση του ασθενούς περιλαμβάνει την περίοδο ακινητοποίησης για να δοθεί στον οργανισμό ο χρόνος και οι συνθήκες να επουλώσουν την συρραφή. Τις συνθήκες και τα μέσα αυτά καλούμαστε να τα χρησιμοποιήσουμε σε ένα ολοκληρωμένο Φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης με χρήση συσκευής εναλλαγής κρυοθεραπείας-θερμοθεραπείας, tens, tecar και laser.

Ακολουθεί η προοδευτική κινητοποίηση έτσι ώστε το άκρο πόδι να κινηθεί σε όλο το εύρος κίνησης και στη συνέχεια να ενδυναμωθεί με ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα κινησιοθεραπείας που θα περιλαμβάνει ασκήσεις αύξησης μυϊκής ισχύος, αντοχής και ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας. Σε έναν επαγγελματία αθλητή θα γίνει χρήση και ισοκινητικού δυναμομέτρου (cybex) με στόχο την ασφαλή επιστροφή στο άθλημα του.

Η πρόληψη της ρήξης του αχίλλειου τένοντα περιλαμβάνει κάποιες πρακτικές που θα σας προφυλάξουν από τον τραυματισμό όπως κάνοντας καλό ζέσταμα και καλές διατάσεις στο γαστροκνήμιο, βάζοντας ποικιλία στις ασκήσεις σας όπως εναλλαγή αθλημάτων υψηλής με χαμηλής έντασης και έλεγχο του περιβάλλοντος που κάνετε άθληση.

 

Σχετικά άρθρα