Ένας από τους πέντε-έξι Έλληνες που αποτελούν «το μπάσκετ που μας μεγάλωσε» θυμάται το ξύλο από τον Ρέτζι Μίλερ και πολλές ανέκδοτες ιστορίες επίθεσης. Ο Γιώργος Σιγάλας δεν μασάει τα λόγια του. Αυτά που θέλει να πει θα τα πει. Και τα είπε μια και καλή.

Στην συνέντευξη που παραχώρησε παλαιότερα στο Oneman.gr μίλησε για το μπάσκετ, την καριέρα του, αλλά στάθηκε και σε σπουδαίες προσωπικότητες που πέρασαν από τα ελληνικά γήπεδα.

Μεταξύ άλλων, ο νυν συνεργάτης του Ηλία Καντζούρη στον πάγκο του Ηρακλή, είπε:

“Δεν ήμουν τσαμπουκάς μικρός. Ήμουν προστατευτικός λόγω σωματοδομής, έχω φάει πολύ ξύλο προστατεύοντας άλλους”.

“Τότε είχαμε συμμορίες στον Πειραιά, αλλά με την έννοια την καθαρή. Ξύλο με τα χέρια, όχι μαχαιρώματα. Ήμασταν μια τεράστια παρέα είκοσι ατόμων, καμιά φορά κατέβαιναν στα στέκια μας, άλλες πηγαίναμε στα δικά τους. Πάντα έμπαινα για να βοηθήσω φίλους, αλλά τις έτρωγα γιατί πέφτανε πολλοί πάνω μου. Ποτέ δεν ήθελα να χτυπήσω πρώτος, γιατί φοβόμουν τη δύναμή μου και γιατί δεν το θεωρούσα σωστό. Δεν κερδίζεις τίποτα με τους τσαμπουκάδες”.

“Ήμουν από μια οικογένεια που τα έβγαζε πέρα, αλλά με κόπο. Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν ενός, η μητέρα μου ξαναπαντρεύτηκε και μεγάλωσα με τον πατριό μου. Είχαμε πολύ καλή σχέση, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα”.

“Ήταν διαφορετικοί οι νόμοι τότε. Στα 21, ο νόμος με υποχρέωσε να υπογράψω για πέντε χρόνια στον Ολυμπιακό. Δεν μου έδινε το δικαίωμα να διαπραγματευτώ. Ο Ρεντζιάς δεν έπαιξε μπάσκετ για έναν χρόνο και ήταν στα δικαστήρια με τον ΠΑΟΚ για να πάει στην Μπαρτσελόνα. Εγώ δεν ήμουν το όνομα που ήταν ο Ρεντζιάς τότε, ακόμα φτιαχνόμουν. Ίσως έκανα λάθος, αλλά δεν είχα σχεδόν ποτέ μάνατζερ. Ένιωθα ευτυχισμένος στον Ολυμπιακό και δεν το σκέφτηκα ποτέ. Μου έλεγαν, Γιώργο θα πάρεις αυτά, έλεγα εντάξει, ευχαριστώ πάρα πολύ. Δεν ζήτησα ποτέ κάτι”.

“Θεωρώ καλύτερο από τον Ομπράντοβιτς τον Ιωαννίδη. Αν ο Ομπράντοβιτς δεν είχε και λίγη τύχη, πιθανόν να μην ήταν αυτός που είναι. Μην ξεχνάς ότι τα δύο πρώτα ευρωπαϊκά τα πήρε με ένα τυχαίο σουτ συν ότι απ’ όπου έφυγε άφησε διαλυμένο τοπίο πίσω. Ο Ιωαννίδης δεν άφησε ποτέ διαλυμένο τοπίο”.

“Μάλιστα, δεν πήρε ευρωπαϊκό, αλλά έφτασε σε έξι Final-4. Ούτε ο Γκάλης πήρε ευρωπαϊκό. Θα αμφισβητήσει κανείς τον Γκάλη;”

Σχετικά άρθρα