Η υπόθεση της διάλυσης της Αυλίδας μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου προκαλεί θλίψη στο ελληνικό μπάσκετ και συνάμα έντονο προβληματισμό για την ανικανότητα της διοργανώτριας αρχής να αποφύγει τέτοια περιστατικά που φέρνουν αδιέξοδα και καταστρέφουν τις ζωές ανθρώπων που δεν φταίνε…

Η αλήθεια είναι πως η υπόθεση του Αίαντα με την αποχώρησή του από τη Γ’ Εθνική ανοίγει τους… Ασκούς του Αιόλου και είναι μια καλή ευκαιρία να σταθούμε στους καταστροφικούς και πεπαλαιωμένους μεταγραφικούς “νόμους” της ΕΟΚ που παρότι είχαν κάποιες μικρές βελτιώσεις, χάρη και στη συμβολή των φρέσκων ιδεών ΠΣΑΚ, όμως ακόμα οι… ανορθογραφίες είναι αρκετές και τα “θύματα” αθώα και ανήμπορα να αντιδράσουν όντας ξεκρέμαστα. Αναφερόμαστε, φυσικά, στους αθλητές.

Ο νέος χρόνος δεν μπήκε καθόλου καλά για τους παίκτες που βρίσκονταν στο ρόστερ της ομάδας της Στερεάς Ελλάδας. Μιλάμε για παιδιά που θα αναγκαστούν να στερηθούν το μπάσκετ που τόσο αγαπάνε. Που ζουν και αναπνέουν γι’ αυτό. Που σπαταλούν τόσες ώρες από τη ζωή τους για να μπορούν να παίζουν. Που το καλοκαίρι που μας πέρασε σπατάλησαν… τόνους ιδρώτα στην προετοιμασία για να έρθει μία διοίκηση Δεκέμβρη μήνα να τους πει ότι θα πρέπει να το “κόψουν” για φέτος. Και πέραν από τα πιο νεαρά παιδιά που θα στερηθούν για φέτος τα όνειρά τους, οι πιο βαριά “πληγέντες” είναι εκείνοι που ζουν από το μπάσκετ. Ή εκείνοι που παίρνουν ένα σημαντικό συμπλήρωμα, απαραίτητο στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε για να επιβιώσουν. Τι θα γίνει με όλους αυτούς;

Σύμφωνα με την ΕΟΚ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ καλαθοσφαιριστής που έχει παίξει στην Α1, στην Α2, στη Β’, στη Γ’ Εθνική ή σε κάποιο τοπικό πρωτάθλημα, να αλλάξει φανέλα και να αγωνιστεί την ίδια χρονιά σε άλλη ομάδα. Μοναδικό “παραθυράκι” που μπήκε φέτος είναι με τη μετακίνηση από Α2 σε Α1 ή από Α1 σε Α1 (αλλά όχι από Α1 σε Α2!!!) μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου. ΟΚ, και; Καλή κίνηση, αλλά… ΛΙΓΗ για να καλυφθούν εκείνοι που το έχουν πραγματικά ανάγκη. ΝΤΡΟΠΗ που τόσα χρόνια δεν έχει αλλάξει κάτι. ΝΤΡΟΠΗ για μια Ομοσπονδία με τόσες επιτυχίες, σε μια τόσο μπασκετική χώρα να εγκλωβίζει αγνούς… υπηρέτες της “πορτοκαλί θεάς” σε άδικες για εκείνους καταστάσεις και να τους “δένει” χειροπόδαρα για να μην υπάρχει τρόπος διαφυγής.

Υπάρχουν δεδικασμένα και… τρέχα γύρευε. Ναι, κάποιες φορές σε ανάλογες περιπτώσεις έχουν καταφέρει κάποιοι να παίξουν αλλού, αλλά οι υποθέσεις παίρνουν χρόνο και απαιτούν σημαντικές διαδικασίες, ενώ θα μπορούσαν να ήταν όλα πιο απλά. Και πάνω απ’ όλα ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ σε έναν παίκτη που ξεκινάει τη χρονιά κάπου να συνεχίσει κάπου αλλού. Ο Αίαντας δεν θα δεχτεί τα περισσότερα “βέλη” μας. Γιατί, αυτό που έκανε ήταν πιο τίμιο από το να ακολουθήσει την πρακτική του… πιστολιού. Δηλαδή, να “παραμυθιάζει” τους παίκτες ότι κάποια στιγμή θα πάρουν τα χρήματά τους και να παίζουν αμισθί. Σίγουρα, το τί έκαναν είναι κατακριτέο. Δεν θα τους δικαιολογήσουμε, αλλά ούτε και θα τους “σταυρώσουμε”.

Το θέμα είναι πιο “βαθύ” από μια αποχώρηση. Υπάρχουν ανάλογης σημασίας προβλήματα που προκύπτουν λόγω της εμμονής της ΕΟΚ να μην έχει αλλάξει τον κανονισμό από τη στιγμή που βλέπει πώς έχουν τα πράγματα. Μήπως, όμως, δεν τους ενδιαφέρει κι όλας; Να μην το γνωρίζουν αποκλείεται. Προφανώς, αφού δεν αφορά τη “βιτρίνα”, γιατί να τους ενδιαφέρει..; Πόσες ομάδες αφήνουν τους παίκτες απλήρωτους και εκείνοι αναγκάζονται να παίζουν με την ελπίδα ότι “κάποια μέρα θα πληρωθούν”, καθώς δεν έχουν το δικαίωμα να παίξουν αλλού αν αποχωρήσουν; Πόσες ομάδες όταν βγουν εκτός στόχων αναγκάζουν τους αθλητές τους σε “περικοπές” και υποτιθέμενα πρόστιμα, έχοντας το ατού πως τους… κρατάνε στο χέρι; Μα φταίνε οι ομάδες; Ναι, φταίνε και πολύ μάλιστα, αλλά όλα γίνονται με την ανοχή της ΕΟΚ, που αν επέτρεπε έστω μια μετακίνηση μέσα στη χρονιά θα ήταν όλα αλλιώς.

Ο ΠΣΑΚ με τον Ανδρέα Γλυνιαδάκη και τους συνεργάτες του κάνουν προσπάθεια για να επηρεάσουν καταστάσεις, αλλά στην ΕΟΚ υπάρχει ΤΕΙΧΟΣ, τεράστιο και απροσπέλαστο. Μεγαλύτερο και από εκείνο που υψώνει ο Ντόναλντ Τραμπ στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό. Ο εγωισμός είναι μεγάλο πρόβλημα και σε συνδυασμό με την ξεροκεφαλιά και τα… σκουριασμένα μυαλά που κυβερνούν, η ελπίδα αργεί να εμφανιστεί.

ΥΓ: Μακάρι οι παίκτες του Αίαντα να μπορέσουν να βρουν μια άκρη και να παίξουν ορισμένοι κάπου αλλού, αλλά γιατί ρε παιδιά να πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να υποστούν όλη αυτή τη διαδικασία και να κάθονται σε… αναμμένα κάρβουνα; Με το να πέσει ο Αίαντας δύο κατηγορίες διορθώνεται κάτι; ΟΧΙ! Και προαναφέραμε πως ήταν πιο ντόμπρο αυτό που έκαναν οι άνθρωποι από την Αυλίδα, από το να κρατούσαν την ομάδα ενεργοί, να μην πλήρωναν κανέναν και να μην τους έκραζε κανείς όπως τώρα. Αυτοί θα τιμωρηθούν. Οι υπόλοιποι που συνεχίζουν και οι παίκτες παραμένουν “δέσμιοι” θα τιμωρηθούν; ΟΧΙ! Μα, λογικό δεν είναι αφού ξέρουν ότι δεν προβλέπεται τιμωρία; Και στην απλή ζωή, αν η κυβέρνηση απενοχοποιούσε την κλοπή, τότε η πλειονότητα του πληθυσμού θα γίνονταν κλέφτες. Κύριοι, εκεί στην ΕΟΚ σταματήστε να κλείνετε τα μάτια και να το παίζετε… Πόντιοι Πιλάτοι. Η ευθύνη είναι δική σας. ΟΛΟΙ δικοί σας! Και θα πρεπε να προβληματιστείτε, γιατί δεν είναι η πρώτη και ούτε η τελευταία φορά που βλέπουμε τόσο θλιβερά περιστατικά και στεκόμαστε με ανάλογη έμφαση σε όσα άλλα προαναφέραμε πέραν της αποχώρησης της Αυλίδας.

ΥΓ2: Η εύκολη δικαιολογία είναι ότι αν υπάρξουν ελεύθερα “παράθυρα” θα στήνονται παιχνίδια. Δεκτό, τότε μην επιτρέπεται για παράδειγμα παίκτης που έχει παίξει στον 1ο όμιλο της Γ’ Εθνικής, να μετακομίσει σε ανταγωνίστρια ομάδα. Αλλά, γιατί να μην μπορεί να πάει στον 2ο όμιλο της Γ’ Εθνική, ή στην Β’ Εθνική ή στην Α’ ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ; Γιατί ένας παίκτης που δεν μπόρεσε να βρει ομάδα μέχρι το τζάμπολ των πρωταθλημάτων να αναγκάζεται να μένει εκτός, από τη στιγμή που μέσα στη χρονιά προκύπτουν τραυματισμοί ή προπονητές συνειδητοποιούν ότι χρειάζονται ενίσχυση; Γιατί να μην μπορεί ένας παίκτης που δεν έχει αξιόλογο χρόνο συμμετοχής στην Α1 να μεταπηδήσει σε μια χαμηλότερη κατηγορία και να παραμένει μεταξύ… πάγκου και κερκίδας. Πολλά αναπάντητα γιατί και υποθέσεις δίχως λογική! Και ένα… ψάρι που σκυλοβρωμάει από το κεφάλι.

Σχετικά άρθρα