Η μείωση των ξένων αποδεικνύεται όλο και πιο ουσιαστική και παρότι αρχικά ήμουν γεμάτος ενδοιασμούς θεωρώντας πως έγινε απότομα, εν τέλει η ΚΟΚ δικαιώνεται.

Στο ντέρμπι της Πάφου είδαμε γιατί αυτό το μέτρο είναι ευεργετικό, αν και… αδικείται κατάφορα από τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας που δεν επιτρέπουν στον κόσμο να δώσει δυναμικό παρών στο γήπεδο. Ειδικά επαρχιακές ομάδες με δυναμική σαν τον ΑΠΟΠ και την Ένωση, ήταν βέβαιο ότι θα μετέτρεπαν τα γήπεδά τους σε «κλουβιά», γεμίζοντας τις κερκίδες. Πού θα πάει θα περάσει κι αυτό, σημασία έχει ότι έχουν μπει οι κατάλληλες βάσεις για να επανέλθουν σε μερικά χρόνια οι «χρυσές» εποχές.

Για να επιτευχθεί ο στόχος, βέβαια, θα πρέπει και οι Κύπριοι καλαθοσφαιριστές όχι απλά να αρπάξουν τις ευκαιρίες, αλλά και να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους για να επωμιστούν ηγετικούς ρόλους. Στο κλειστό της Πάφου είδαμε τον Μιχάλη Κουμή να κάνει θραύση κοντά στο καλάθι με μια τρομερή εμφάνιση ολοκληρωμένου παίκτη. Ο δυναμικός σέντερ έπαιξε περισσότερο από ποτέ φέτος (34:45) και δικαίωσε τον Μιχάλη Κακιούζη, ενώ πάνω απ’ όλα έκανε περήφανο τον θρυλικό αρχηγό Παναγιώτη Τρισόκκα που τον έχει χρίσει διάδοχό του, έχοντας 16 πόντους με 8/11 δίποντα, 13 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και 2 κοψίματα!!! Στον αντίποδα, η μεγάλη «αποκάλυψη» του φετινού πρωταθλήματος, Ιωάννης Πασιαλής, επανήλθε δριμύτερος και ξεδίπλωσε ξανά πολλές πτυχές του αστείρευτου ταλέντου του που του ανέδειξε φέτος ο Μάρκος Ασωνίτης, έχοντας 13 πόντους και 6 ριμπάουντ σε 32 λεπτά! Αλήθεια, πόσο όμορφο πράγμα να βλέπεις δύο παιδιά που άρχισαν σε αρκετά μεγάλη ηλικία το μπάσκετ να δουλεύουν τόσο σκληρά, να εξελίσσονται και όχι απλά να πατάνε παρκέ, αλλά να είναι πρωταγωνιστές στις ομάδες τους. Αυτή είναι και όλη η ουσία της υπόθεσης. Να βγουν «φρέσκα» πρόσωπα. Επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι να βγει στην επιφάνεια το σπουδαίο ταλέντο του Γιώργου Πορφυρίδη, ο οποίος έδειξε το… φονικό του ένστικτο στον παραλίγο θρίαμβο ενάντια στον Κεραυνό με 15 πόντους και 5/6 τρίποντα σε 20’…

Θα ήταν άδικο, βέβαια, να μην βγάλουμε το… καπέλο στον αρχηγό του ΑΠΟΠ, Άθω Δημητρίου, ο οποίος έχει σταθεροποιήσει την απόδοσή του σε υψηλά επίπεδα και έκανε τρομερή δουλειά απέναντι στο Παραλίμνι, ενώ ήταν καταλύτης επίσης στις νίκες απέναντι σε ΕΘΑ και ΑΕΛ. Από κοντά και ο… βιονικός Κωνσταντίνος Κώστη. Ένα παιδί άγνωστο στο ευρύ κοινό, που γύρισε από τις σπουδές του και την τελευταία τριετία διαπρέπει, κάνοντας αθόρυβη, πλην πολύτιμη δουλειά. Η ΕΝΠ δικαιούται να καυχιέται και για την παρουσία του Χρίστου Πυρίλλη, ο οποίος έχει προσφέρει πολλά όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα της περιοχής του και παρότι δεν δείχνει ικανός να γίνει πρωταγωνιστής, αποτελεί έναν εξαιρετικό ρολίστα και μέρος του πολύ καλού κορμού παικτών που έχει η Παραλιμνίτικη ομάδα. Ανάλογα πράγματα ισχύουν και για τον πολύτιμο Σίμο Σολωμού, ενώ η καλή δουλειά που γίνεται στις υποδομές θα φέρει σύντομα κι άλλους.

ΥΓ: Το οικογενειακό κλίμα του ΑΠΟΠ, η καλή συνεργασία με τον προπονητή και η σταθερότητα που εμπνέει η διοίκηση Γεωργιάδη, κράτησε στην Πάφο τον Κόρτνεϊ Πίγκραμ, ο οποίος ειδικά στα τελευταία δύο κομβικά παιχνίδια με ΑΕΛ και ΑΠΟΠ κάνει τρομακτικά πράγματα έχοντας κατά μέσο όρο 41.5 πόντους (!!!) και μετρώντας 15 εύστοχα σουτ τριών πόντων. Μιλάμε για παίκτη υψηλής κλάσης και εμπειρίας που δένει ιδανικά με τον εξαιρετικά ταλαντούχο «Mr Assıst», Τι Τζέι Ουάσινγκτον που είναι ο καλύτερος πασέρ του πρωταθλήματος και σε αυτές τις δύο αναμετρήσεις που ενδεχομένως να στείλουν τον ΑΠΟΠ στην εξάδα, έχει 15 τελικές πάσες που κατέληξαν σε καλάθια μέσο όρο. Μιλάμε για εξωπραγματικές επιδόσεις που προκαλούν το ενδιαφέρον του κόσμου και ανεβάζουν ποιοτικά τη λίγκα.

ΥΓ2: Από τη σεζόν 2006-2007 έχω βρεθεί σε εκατοντάδες γήπεδα για να καλύψω παιχνίδια. Από τις μικρές κατηγορίες της Ελλάδας μέχρι τα ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού και την αναμέτρηση της Εθνικής Ελλάδας κόντρα στις ΗΠΑ. Επίσης, επί της πενταετούς παρουσίας μου στην Κύπρο ένιωσα τον σεβασμό όλων για την προσπάθειά μου να προβάλω ένα άθλημα που δυστυχώς δεν χρίζει της ανάλογης σημασίας. Λίγο πριν φύγει το 2020, στην αναμέτρηση του ΑΠΟΠ ενάντια στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου, βίωσα τι θα πει κατάχρηση εξουσίας. Παρότι έφτασα στο γήπεδο με την διαπίστευσή μου των medıa που μου παρέχει κάθε χρόνο η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και μου επιτρέπει να μπω σε όλα τα γήπεδα της κυπριακής καλαθόσφαιρας, κάποιος κύριος αποφάσισε να θεσπίσει τους δικούς του νόμους και μου απαγόρευσε με το… έτσι θέλω την είσοδο. Παρότι είχε τον τίτλο του «Υπεύθυνου Ασφαλείας», δεν ήξερε καθόλου καλά τη δουλειά του και δεν επέτρεψε την καθόλα νόμιμη είσοδο στο γήπεδο ενός εργαζόμενου, πατώντας στο ότι δεν βρισκόμουν στη λίστα με τα μέλη των ΔΣ των ομάδων ή της ΚΟΚ. Πέραν του ότι στις κερκίδες δεν κάθονταν μόνο μέλη των ΔΣ, θα έπρεπε να ήξερε ότι όπως αυτός και το τιμ του που εργάζονταν σαν σεκιούριτι, έτσι κι εγώ είχα το ίδιο δικαίωμα να βρίσκομαι εκεί ως εργαζόμενος σχετικά με την κάλυψη του παιχνιδιού. Αυτός ο… Υπεύθυνος Ασφαλείας, λοιπόν, μου έκλεισε την πόρτα στα μούτρα και όταν στο ημίχρονο τον ενημέρωσαν από την γραμματεία ότι δικαιούμαι να βρίσκομαι μέσα, έδειξε μια απίστευτα αλαζονική στάση, επέμεινε ότι δεν έχω δικαίωμα να μπω αλλά θα… μου έκανε τη χάρη να με βάλει. Όπως ήταν λογικό… βγήκα απ’ τα ρούχα μου και τόλμησα να υψώσω τον τόνο της φωνής μου. Τότε, λοιπόν, ο… άρχοντας του αγώνα μου αποκάλυψε ότι τελικά δεν θα μπω μέσα γιατί είμαι «αναιδής». Τα συμπεράσματα δικά σας… Για αποφυγή παρεξηγήσεων, όλα αυτά δεν είναι μομφή ούτε για την ΚΟΚ, ούτε για τη γηπεδούχο ομάδα του ΑΠΟΠ, καθώς τόσο η Ομοσπονδία, όσο και οι άνθρωποι του σωματείου της Πάφου του εξήγησαν με ωραίο τρόπο την πραγματικότητα, αλλά ο ίδιος όπως προαναφέραμε αποφάσισε να θεσμοθετήσει τους δικούς του κανονισμούς.

Σχετικά άρθρα