Το Παγκράτι βρέθηκε ξανά στην Α2 λόγω των ανακατατάξεων και πλέον ο Τόλης Κουτρούλιας πήρε τη σκυτάλη από τον επιτυχημένο, Δημήτρη Λιόγα, θέλοντας να συνεχίσει την καλή δουλειά του και το μόνο σίγουρο είναι πως τα καταφέρνει περίφημα.

Οι “ροσονέρι” τα τελευταία χρόνια εκπέμπουν υγεία και καλό κλίμα, έχοντας οργανωθεί σε όλους τους τομείς και παρά το χαμηλό μπάτζετ υπάρχει φερεγγυότητα. Ο στόχος για φέτος δεν είναι άλλος από την παραμονή στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία, με τον Κουτρούλια να ξέρει όσο λίγοι τα… κατατόπια, καθώς σαν παίκτης έχει υπάρχει legend της, με αμέτρητες επιτυχίες σε ομαδικό και ατομικό επίπεδο. Πλέον, από την άκρη του πάγκου ξεκινάει μια πολλά υποσχόμενη καριέρα, με ιδανικές προϋποθέσεις, καθώς δείχνει πως έχει τα φόντα να φτάσει ψηλά.

Το νεανικό σύνολο που δημιουργήθηκε φέτος (όλοι οι παίκτες πέραν του Νίκου Μίχαλου είναι από 27 χρονών και κάτω) βγάζει ενέργεια, πάθος και ψυχή, ενώ το έλλειμμα εμπειρίας κάποιων παιδιών, καλύπτεται από τον ενθουσιασμό τους. Το ρεκόρ 2-3 μέχρι στιγμής είναι διόλου ευκαταφρόνητο, ειδικά αν αναλογιστούμε πως τα δύο ροζ φύλλα ήρθαν έπειτα από σπουδαίες ανατροπές. Κόντρα στο Ανατόλια, ήταν ο Χρήστος Ξύδης που ήρθε σαν… Από Μηχανής Θεός και ανέτρεψε το σκηνικό, ενώ στο απερχόμενο σπουδαίο παιχνίδι απέναντι στην Δάφνη Δαφνίου, ο εκπληκτικός Γιάννης Τζιβελέκας έκανε θραύση σε όλους τους τομείς και σε συνδυασμό με τον κυρίαρχο των αιθέρων και μακράν πρώτο ριμπάουντερ της κατηγορίας, Μίλοβαν Ντράσκοβιτς, αλλά και όσους χρειάστηκε να πατήσουν παρκέ, γύρισαν το παιχνίδι με τους νεοφώτιστους και έφεραν αισιοδοξία εν όψει της συνέχειας.

Ο άλλοτε “γερόλυκος” των παρκέ και πλέον νεαρός προπονητής του ΑΟΠ, δουλεύει σκληρά, “χτίζει” κάτι όμορφο και οργανωμένο στο αθηναϊκό σωματείο και σε συνεργασία με την εκπληκτική δουλειά του Νίκου Λατρόβαλη και των συνεργατών του στις υποδομές (στο staff υπάρχει και ο Γιάννης Γκαγκαλούδης), δημιουργούν ιδανικές προϋποθέσεις για ένα… φωτεινό μέλλον. Η δυναμμική του κόσμου είναι τεράστια, καθώς το Παγκράτι είναι από τις πλέον παραδοσιακές δυνάμεις στο ελληνικό μπάσκετ και στο Μετς οι σκέψεις για την επόμενη μέρα είναι άκρως ενθαρρυντικές.

Photo credits: Γιώτα Μπρέκη

Σχετικά άρθρα