Ο Ολυμπιακός μπήκε στο 2026 με μια εμφάνιση που είχε ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο και σοβαρότητα για περισσότερο από 30 λεπτά, όμως στο φινάλε δεν κατάφερε να αντέξει την ένταση και το βάθος της Φενέρμπαχτσε, γνωρίζοντας την ήττα με 88-80 στην Κωνσταντινούπολη.
Γράφει ο Παναγιώτης Ασπρούδης*
Οι «ερυθρόλευκοι» προσέγγισαν το παιχνίδι με έλεγχο ρυθμού και σωστές αποφάσεις. Στο πρώτο μέρος, έβαλαν τη Φενέρ σε παιχνίδι μισού γηπέδου, διάβασαν σωστά τις αλλαγές και ανάγκασαν τους γηπεδούχους σε δύσκολες εκτελέσεις, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στο 0/13 τρίποντα των Τούρκων στο ημίχρονο. Το προβάδισμα του Ολυμπιακού δεν ήταν προϊόν τύχης, αλλά αποτέλεσμα πειθαρχίας και καθαρών επιλογών.
Ο Σάσα Βεζένκοφ αποτέλεσε ξανά τον βασικό άξονα της επίθεσης, όχι μόνο σκοράροντας, αλλά κυρίως τραβώντας άμυνες και δημιουργώντας χώρους. Φουρνιέ και Ντόρσεϊ έδωσαν λύσεις από την περιφέρεια, ενώ ο Ντόντα Χολ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Μιλουτίνοφ, κυριαρχώντας κοντά στο καλάθι και κρατώντας τον Ολυμπιακό ανταγωνιστικό στο κομμάτι των ριμπάουντ.
Το σημείο καμπής ήρθε στο τελευταίο δεκάλεπτο. Η Φενέρ ανέβασε την πίεση στην μπάλα, έτρεξε περισσότερο στο ανοιχτό γήπεδο και βρήκε δημιουργία μέσα από τον Μπόλντγουιν. Οι αποφάσεις του Αμερικανού, τόσο στο pick-and-roll όσο και στην πάσα, έδωσαν στους γηπεδούχους ρυθμό και αυτοπεποίθηση, την ώρα που ο Ολυμπιακός άρχισε να δείχνει σημάδια κόπωσης.
Δεν ήταν θέμα λάθους πλάνου. Ήταν θέμα διάρκειας και ενέργειας. Οι Πειραιώτες έφτασαν στο φινάλε με περιορισμένες επιλογές και αυτό φάνηκε στις καθυστερημένες περιστροφές και στις πιο βιαστικές επιθετικές αποφάσεις. Όταν το ματς πήγε στη λεπτομέρεια, η Φενέρ είχε περισσότερους παίκτες έτοιμους να πάρουν πρωτοβουλίες.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: ο Ολυμπιακός έδειξε ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε κάθε αντίπαλο, όμως σε τέτοια παιχνίδια η διαχείριση δυνάμεων και το βάθος του ρόστερ παίζουν καθοριστικό ρόλο. Η εικόνα ήταν ανταγωνιστική, αλλά το αποτέλεσμα κρίθηκε στο τέλος.
Black-out στο δεύτερο ημίχρονο και βαριά ήττα για τον Παναθηναϊκό
Παναθηναϊκός – Αρμάνι Μιλάνο 74-87
Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε ένα από τα πιο αντιφατικά του παιχνίδια στη φετινή EuroLeague, παίζοντας καλό μπάσκετ στο πρώτο μέρος, αλλά «παραδιδόμενος» πλήρως στο δεύτερο ημίχρονο, γνωρίζοντας την ήττα με 74-87 από την Αρμάνι Μιλάνο στο ΟΑΚΑ.
Στα πρώτα 20 λεπτά, οι «πράσινοι» είχαν έλεγχο. Υπήρχε ενέργεια στην άμυνα, σωστές αποστάσεις στην επίθεση και διάθεση να τρέξουν το γήπεδο. Ο Χολμς έδωσε λύσεις κοντά στο καλάθι, ο Χουάντσο τιμώρησε τις βοήθειες από την περιφέρεια και ο Ναν δημιούργησε ρήγματα. Το 43-38 του ημιχρόνου ήταν αποτέλεσμα ομαδικής λειτουργίας και όχι μεμονωμένων εμπνεύσεων.
Η εικόνα άλλαξε δραματικά στο τρίτο δεκάλεπτο. Η Αρμάνι ανέβασε την πίεση στην μπάλα, διάβασε τα miss-match και εκμεταλλεύτηκε κάθε κακή επιστροφή του Παναθηναϊκού. Τα λάθη αυξήθηκαν, η κυκλοφορία σταμάτησε και η επίθεση έγινε στατική, χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς καθαρό πλάνο.
Ο Μπρουκς και ο Μπράουν ήταν καταλυτικοί. Η ιταλική ομάδα έπαιξε με υπομονή, βρήκε ελεύθερα σουτ και πήρε μεγάλα καλάθια τη στιγμή που η ψυχολογία γύριζε υπέρ της. Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός εγκλωβίστηκε σε ατομικές προσπάθειες, χωρίς ισορροπία ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση.
Στο τελευταίο δεκάλεπτο, το ματς ουσιαστικά τελείωσε όταν η Αρμάνι βρήκε συνεχόμενα τρίποντα και άνοιξε τη διαφορά. Εκεί, φάνηκε και η πνευματική κατάρρευση των γηπεδούχων, με τις αποδοκιμασίες να αντικατοπτρίζουν την εικόνα του παρκέ.
Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: ο Παναθηναϊκός δεν έχασε επειδή υστέρησε ποιοτικά, αλλά επειδή δεν είχε διάρκεια, πειθαρχία και καθαρό μυαλό στο δεύτερο ημίχρονο. Σε αυτό το επίπεδο, το black-out πληρώνεται – και αυτή τη φορά, το πλήρωσε ακριβά
* Ο Παναγιώτης Ασπρούδης είναι προπονητής καλαθοσφαίρισης, με παραστάσεις από Α1 και Α2, υπεύθυνος ακαδημιών του ΒΑΟ Άρτας και αρθρογράφος με έμφαση στην αγωνιστική ανάλυση της EuroLeague.
Σχετικά άρθρα
