Άμυνα με ταυτότητα και επιστροφή στη λογική για τον Παναθηναϊκό

Παναθηναϊκός – Βίρτους Μπολόνια 84-71

Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στις νίκες απέναντι στη Βίρτους, αλλά το σημαντικότερο στοιχείο της βραδιάς δεν ήταν το σκορ. Ήταν η εικόνα. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, οι «πράσινοι» έπαιξαν με ξεκάθαρη αμυντική ταυτότητα, διάρκεια και πειθαρχία, στοιχεία που έδωσαν βάση σε ό,τι ακολούθησε επιθετικά.

Γράφει ο Παναγιώτης Ασπρούδης*

Από το πρώτο δεκάλεπτο, η προσέγγιση ήταν σαφής. Πίεση στην μπάλα, έλεγχος του ρυθμού και περιορισμός της δημιουργίας της Βίρτους. Τα 16 λάθη των Ιταλών δεν ήταν τυχαία. Ήταν αποτέλεσμα σωστών αποστάσεων, έγκαιρων περιστροφών και αποφασιστικότητας στις αλλαγές. Ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε κατοχές από τύχη, τις κέρδισε με ένταση.

Στο επιθετικό κομμάτι, δεν υπήρξε εντυπωσιακή δημιουργία ούτε υψηλά ποσοστά από την περιφέρεια. Υπήρξε όμως ισορροπία. Ο Ναν αποτέλεσε τον βασικό εκφραστή, όχι μόνο σκοράροντας, αλλά κρατώντας τη μπάλα ζωντανή και παίρνοντας σωστές αποφάσεις όταν η άμυνα έκλεινε. Ο Χολμς έδωσε σταθερότητα κοντά στο καλάθι, κερδίζοντας μάχες και δεύτερες επιθέσεις, ενώ η παρουσία του Χουάντσο βοήθησε στον έλεγχο των ριμπάουντ και στις βοήθειες.

Το κρίσιμο σημείο ήρθε στο τρίτο δεκάλεπτο. Εκεί που η Βίρτους προσπάθησε να επιστρέψει μειώνοντας τη διαφορά, ο Παναθηναϊκός δεν πανικοβλήθηκε. Συνέχισε να παίζει άμυνα, έτρεξε στο ανοιχτό γήπεδο όταν του δόθηκε η ευκαιρία και κράτησε τη διαφορά σε ασφαλή επίπεδα. Δεν χρειάστηκε σερί τριπόντων. Χρειάστηκε έλεγχος.

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: αυτή η νίκη δεν ήρθε από ατομική υπεροχή, αλλά από επιστροφή στη βασική αρχή του παιχνιδιού. Όταν ο Παναθηναϊκός παίζει με ένταση στην άμυνα και καθαρό μυαλό στην επίθεση, γίνεται ομάδα με ξεκάθαρο προσανατολισμό. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι η ποιότητα – είναι η συνέπεια.

Όταν ο Ολυμπιακός βρίσκει ρυθμό, επιβάλλει τον νόμο του

Ολυμπιακός – Μπάγερν Μονάχου 95-80

Ο Ολυμπιακός χρειάστηκε ένα ημίχρονο για να διαβάσει το παιχνίδι, αλλά όταν το έκανε, δεν άφησε περιθώρια στην Μπάγερν. Η επικράτηση με 95-80 ήρθε μέσα από καθαρό πλάνο, σωστές προσαρμογές και κυρίως από την κυριαρχία του διδύμου Βεζένκοφ – Μιλουτίνοφ στο δεύτερο μέρος.

Στο πρώτο ημίχρονο, οι Πειραιώτες είχαν πρόβλημα στον έλεγχο του ρυθμού. Η Μπάγερν βρήκε πόντους από την περιφέρεια, εκμεταλλεύτηκε κακές επιστροφές και έβαλε τον Ολυμπιακό σε παιχνίδι ανταλλαγής καλαθιών. Παρ’ όλα αυτά, υπήρξε ένα στοιχείο που κράτησε την ομάδα όρθια: η δημιουργία. Οι 10 ασίστ για μόλις 1 λάθος στη δεύτερη περίοδο έδειξαν ότι, ακόμα και χωρίς απόλυτο έλεγχο, οι αποφάσεις παρέμεναν σωστές.

Η εικόνα άλλαξε πλήρως στο τρίτο δεκάλεπτο. Η άμυνα ανέβηκε επίπεδο, οι αποστάσεις βελτιώθηκαν και το παιχνίδι πέρασε ξεκάθαρα από τα χέρια του Βεζένκοφ. Ο τρόπος που διάβασε τις βοήθειες, σκόραρε ή πάσαρε την κατάλληλη στιγμή, έδωσε στον Ολυμπιακό ρυθμό και αυτοπεποίθηση. Παράλληλα, ο Μιλουτίνοφ κυριάρχησε στο ζωγραφιστό, τελειώνοντας φάσεις με υπομονή και κερδίζοντας φάουλ.
Σημαντική ήταν και η συμβολή παικτών ρόλου. Ο Γουόρντ έδωσε ενέργεια και πίεση στην μπάλα, ο Ντόρσεϊ πέτυχε κρίσιμα σουτ τη στιγμή που η Μπάγερν προσπαθούσε να επιστρέψει, ενώ η συνολική κυκλοφορία της μπάλας κράτησε την άμυνα των Γερμανών σε συνεχή κίνηση.

Το μοναδικό μελανό σημείο της βραδιάς ήταν ο τραυματισμός του Μόρις, που μπορεί να αποδειχθεί κομβικός ενόψει της συνέχειας. Αγωνιστικά, όμως, το μήνυμα ήταν σαφές. Όταν ο Ολυμπιακός ανεβάζει ένταση στην άμυνα και παίζει με υπομονή στην επίθεση, έχει τον τρόπο να «καθαρίζει» παιχνίδια χωρίς υπερβολές.

Το συμπέρασμα: αυτή η νίκη δεν ήταν απλώς επιστροφή στα θετικά αποτελέσματα. Ήταν υπενθύμιση του τι μπορεί να κάνει ο Ολυμπιακός όταν επιβάλλει τον ρυθμό του και λειτουργεί με ξεκάθαρους ρόλους.

*Ο Παναγιώτης Ασπρούδης είναι προπονητής καλαθοσφαίρισης, με παραστάσεις από Α1 και Α2, υπεύθυνος ακαδημιών του ΒΑΟ Άρτας και αρθρογράφος με έμφαση στην αγωνιστική ανάλυση της EuroLeague.

Σχετικά άρθρα