Κάποιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ. Μένουν αναλλοίωτοι στον χρόνο και δεν τους χαλάει ούτε η δόξα, ούτε η μεγάλη δημοσιότητα. Το παράδειγμα του Βαγγέλη Τσάπα είναι χαρακτηριστικό!

Όσο ρομαντικός και απλός ξεκίνησε, τόσο… ίδιος παραμένει. Τι κι αν ξεκίνησε από τη Β’ ΕΣΚΑΝΑ με μια ομάδα της… γειτονιάς και ανέβηκε όλες τις κατηγορίες, παίζοντας και τελικό κυπέλλου κόντρα στον Παναθηναϊκό; Πέρασε μεγάλες στιγμές, έζησε έντονα τις καταστάσεις και μετά από δεύτερη σερί άνοδο στα μεγάλα σαλόνια, αποφάσισε ότι το… πανηγύρι που γίνεται στην Α1 δεν του ταιριάζει κι έτσι παραχώρησε τον Φάρο στους Λαρισαίους.

Όπως τότε που βρισκόταν στα… αλώνια της ΕΣΚΑΝΑ, έτσι και τώρα άνοιξε την καρδιά του στο basketworld και τα είπε έξω από τα δόντια, χωρίς ωραιοποιήσεις καταστάσεων και με έντονη συναισθηματική φόρτιση. Ο Φάρος είναι το… παιδί του κι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Πλέον, ο ρόλος του στο αντρικό θα είναι εξ’ αποστάσεως και επικεντρώνεται στο γυναικείο, το οποίο φιλοδοξεί να κάνει δεύτερη δύναμη στην Ελλάδα, ενώ σε πρώτο πλάνο βρίσκονται και οι υποδομές.

Τι λέει για τις μεγάλες επιτυχίες του Φάρου και τι σχεδίαζε να κάνει, αλλά έκανε… πίσω για να μην λιθοβολιστεί; Συμφωνεί με τη μείωση των ομάδων στην Α1 και ποιες είναι οι σκέψεις του για την επόμενη μέρα της ζωής του;

Αναλυτικά όσα μας είπε:

Για την επόμενη μέρα και τι του λείπει: “Τα πράγματα, πλέον, είναι πολύ ήρεμα. Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα, καθώς μου λείπει και δεν μου λείπει αυτό που ζούσα. Παρακολουθώ, βέβαια, τα πάντα στα μπασκετικά δρώμενα και πιστεύω ότι έκανα την καλύτερη επιλογή. Τα πράγματα που μου λείπουν είναι συγκεκριμένα: είναι ωραίο το αίσθημα του να χτίζεις μία ομάδα. Να μιλάς με τους παίκτες, να τους κυνηγάς… Έρχεται δεν έρχεται και να τον ψάχνεις μια ώρα στα τηλέφωνα. Αυτή η ίντριγκα, που έχει μια… άγρια ομορφιά.

Για το πόσο χρόνο αφιέρωνε στην ομάδα: “Δεν μπορείς να το προσδιορίσεις ακριβώς για την κάθε μέρα. Σίγουρα το… βάρος ήταν μεγάλο. Ειδικά την τελευταία χρονιά που έφυγε και ο Ανδρέας (σ.σ. Πολέμης), όλα ήταν πλέον πάνω μου. Είχαμε και την ομάδα με τους πιο δύσκολους χαρακτήρες, οπότε είχες πάντα κάτι να ασχοληθείς”.

Για το πώς κατάφερε να… δαμάσει τους “δύσκολους” χαρακτήρες του περσινού Φάρου: “Όλα αυτά τα παιδιά, όσο δύσκολοι χαρακτήρες κι αν είναι, μόνο με έναν τρόπο βρίσκεις άκρη μαζί τους: με το να τους λες την αλήθεια. Να μην τους παραμυθιάζεις. Αυτή η τακτική με δικαίωσε καθώς τα παιδιά έδειξαν το χαρακτήρα και την προσωπικότητά τους και φέτος πρωταγωνιστούν στο μεταγραφικό παζάρι. Ο Δημάκος έκλεισε κατευθείαν στην Α1 και στον Προμηθέα. Ο Λιακόπουλος υπέγραψε με πολύ ψηλό συμβόλαιο στη Λευκάδα. Το ίδιο και ο Σκορδίλης με το Περιστέρι. Και τα άλλα παιδιά είναι περιζήτητα, ενώ άλλα έχουν κλείσει ήδη με μεγάλα ποσά”.

Για το αν δένεται με τους παίκτες: “Φυσικά, αυτό ήταν και το μυστικό της όλης της ιστορίας. Γίναμε φίλοι με τους περισσότερους παίκτες και περνούσαμε ωραία στο γήπεδο, ενώ βγαίναμε και εκτός μαζί. Βέβαια, αυτά έχουν και τα θετικά τους, αλλά και το αρνητικά τους. Ο καθένας διαλέγει τον τρόπο του!”

Για τις… γενναίες αποφάσεις που επωμίστηκε πέρυσι και το ότι πήρε την κατάσταση στα χέρια του στα κρίσιμα: “Από την πρώτη στιγμή της προετοιμασίας υπήρχε ένα βαρύ… σύννεφο λόγω του ότι δεν παίξαμε στην Α1. Ξεκίνησε και η χρονιά δύσκολα με αλλαγή προπονητή με τραυματισμούς. Υπήρχε μια περίοδος που πήρα όλη την ιστορία πάνω μου μέχρι να δούμε τι θα γίνει. Για να δώσω ουσιαστικά στους παίκτες την ευθύνη. Θεωρώ ότι με πολλή συζήτηση με τα παιδιά κάποιοι κατάλαβαν τι έχουμε να κάνουμε. Βγήκαν, λοιπόν, οι παίκτες μπροστά και δεν δίστασαν να σηκώσουν το βάρος. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε και ο ερχομός του κόουτς Συμεωνίδη που αντιλήφθηκε ακριβώς την κατάσταση και στον δεύτερο γύρο η ομάδα ήταν η καλύτερη που εμφανίστηκε ποτέ στην Α2”.

Για το ρεκόρ πόντων κόντρα στο Παγκράτι: “Ήταν μια φάση που μας βγήκε. Προερχόμασταν από τη μόνη μας ήττα στο δεύτερο γύρο κόντρα στον Εθνικό και τότε προσπαθούσε να βρούμε κίνητρο να έρθουμε στα ίσια μας για να διεκδικήσουμε την άνοδο. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως όσο και να προσπαθούσαμε δεν θα ξαναγινόταν κάτι τέτοιο. Βάλαμε 20 τρίποντα και μας έβγαιναν όλες οι φάσεις. Δεν υπήρχε καμία πρόθεση να προσβληθεί κάποιος, καθώς σεβόμαστε την οντότητα και την ιστορία του Παγκρατίου. Έγινε χαβαλές μέσα στο παιχνίδι και μας βγήκε αυτό το απίστευτο αποτέλεσμα που δεν σημαίνει κάτι παραπάνω για εμάς”.

Για τη γενικότερη πορεία στο δεύτερο γύρο: “Στο δεύτερο γύρο η ομάδα έπαιξε απίστευτο, μαγικό μπάσκετ. Πέρυσι είχαμε 2-0 στα πλέι οφ και τις δύο ομάδες και ουσιαστικά μετά τον Προμηθέα δεν μπορούσε κανένας να περπατήσει. Φέτος, είχαμε μειονέκτημα έδρας, αλλά τα δώσαμε όλα και κερδίσαμε στις δύσκολες έδρες του Δούκα και του Ηρακλή και στεναχωριόμασταν που δεν είχαμε άλλα παιχνίδια να παίξουμε. Τα εύσημα αξίζουν φυσικά στον γυμναστή μας κ.Αλεξανδράκη για τη δουλειά που έκανε καθώς η ομάδα την κατάλληλη στιγμή… πέταγε”!

Για τη συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου κόντρα στον Παναθηναϊκό: “Όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο πολύ καταλαβαίνεις ότι αυτό το πράγμα δεν μπορεί να ξαναγίνει. Ήταν το θαύμα… των θαυμάτων και όσοι το ζήσαμε είμαστε ευλογημένοι. Σαν να θελε ο Θεός να σου κάνει ένα δώρο και στο έκανε. Νομίζω ότι για τον Φάρο όλο αυτό, ήταν κάτι αντίστοιχο με την Πατουλίδου το 1992. Δεν θα επαναληφθεί ποτέ, αλλά ούτε θα ξεχαστεί”.

Για την απόφασή του να μην ανεβάσει την ομάδα στην Α1: “Εγώ είχα πει από πέρυσι ότι δεν με ενδιαφέρει και δεν μ αρέσει η ιστορία της Α1, με τους τόσους ξένους. Η ομάδα του Φάρου δεν ήταν έτοιμη για επαγγελματικές καταστάσεις τέτοιου επιπέδου. Δεν είχαμε γήπεδο να μας στεγάσει και θα ατονούσε το ενδιαφέρον αυτής της προσπάθειας. Επίσης, δεν είχα δίπλα μου άτομα να με στηρίξουν. Πιστέψτε με, δεν θα είχα κανέναν πρόβλημα να κρατήσω την ίδια ομάδα, να παίξω στην Α2 και να ανεβαίναμε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, αλλά έκανα πίσω γιατί θα μας έπαιρναν με τις πέτρες και δεν είχα όρεξη να ακούω τον καθένα να λέει τα δικά του και έτσι έφυγα. Δεν είναι κακό να είσαι ρεαλιστής και να αντιλαμβάνεσαι ότι τα όριά σου είναι αυτά.

Για την μετακόμιση του Φάρου στη Λάρισα: “Εμφανίστηκαν οι άνθρωποι από τη Λάρισα που έδειξαν πλάνο και διάθεση να το κάνουν αυτό για την πόλη τους. Δείχνουν να έχουν πολύ μεράκι και όραμα και αν υλοποιήσουν αυτά που μου έχουν πει, τότε θα σωθούν εύκολα. Πάντα θα έχω ένα άγχος αλλά νομίζω ότι στο τέλος θα δικαιωθώ γι’ αυτή την επιλογή”.

Για το τι σημαίνει γι’ αυτόν η λέξη “Φάρος”: “Ετσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, νιώθω ότι είναι κάτι δικό μου. Σαν οικογένειά μου. Αν γυρίσεις το χρόνο πίσω νιώθεις ότι είναι ένα παραμύθι. Η ομάδα έγινε μέρος της ζωής μου και της σάρκας μου. Νιώθω ότι φτάσαμε σε ένα ταβάνι. Πέρυσι ήταν ένα στοίχημα ότι μπορούμε να το ξανακάνουμε. Τον Γενάρη λέγανε ότι ήμασταν διαλυμένοι. Πεισμώσαμε όλοι και βγήκαν μπροστά τα παιδιά και έδειξαν τον χαρακτήρα τους, γι’ αυτό και βγήκαν κι αυτοί κερδισμένοι”.

Για το γυναικείο τμήμα που αλλάζει διαρκώς επίπεδο: “Δεν έχω καμία εμπειρία στο γυναικείο μπάσκετ. Ο σύλλογος πρέπει να στηρίξει την κατάσταση στο γυναικείο γιατί αξίζει τον κόπο και διαρκώς γίνονται βήματα προόδου και στις υποδομές. Έτσι, το σωματείο θα παραμείνει με αυτό τον τρόπο στην ελίτ. Ο στόχος είναι μέσα στα επόμενα χρόνια να γίνουμε η δεύτερη δύναμη στο ελληνικό μπάσκετ πίσω από τον Ολυμπιακό που έχει ξεφύγει. Σιγά σιγά και μέσα από τις υποδομές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε”.

Για τη σύγκριση της Α1 και της Α2: “Γνώμη μου είναι ότι πρόκειται για το καλύτερο πρωτάθλημα της Ελλάδας, που με τα πλέι οφ και τα πλέι άουτ έγινε ακόμα καλύτερο. Είχε έντονο ενδιαφέρον μέχρι τον Μάιο και όλες οι ομάδες είχαν στόχο και κίνητρο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας αδιάφορος, ούτε να κατεβαίνουν ρολά πριν το τέλος των αγώνων. Στην Α1 είτε οι ομάδες γίνουν 8, είτε… 48 δεν θα γίνει ποτέ το πρωτάθλημα σπουδαίο, καθώς έχει σημαντικά προβλήματα και έλλειψη ανταγωνισμού. Πέραν του ποιος θα σωθεί, το μόνο που ενδιαφέρει είναι το τί θα γίνει στο Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Και τα μεταξύ τους παιχνίδια έχουν χάσει τη σημασία τους στην κανονική περίοδο, γιατί πλέον σπάνε οι έδρες στους τελικούς. Αυτό είναι καλό για τα μεταξύ τους παιχνίδια, αλλά όχι για τη σημασία της regular season. Συν τοις άλλοις, δεν υπάρχει κίνητρο στις ομάδες να μπουν πλέι οφ καθώς πληρώνουν απλά έξτρα χρήματα. Το θέμα με τους 6 ξένους βολεύει κάποιους παράγοντες αλλά δεν βολεύει το ελληνικό μπάσκετ και είναι καταστροφικό για την πορεία του και την εξέλιξή του”.

Σχετικά άρθρα