Ο Άγγελος Κορωνιός διεκδικεί -και… μεταξύ μας του ανήκει- τον τίτλο του πιο αδικημένου Έλληνα καλαθοσφαιριστή στη δεκαετία του 1990 για το γεγονός ότι δεν του επιτράπηκε να ανοίξει τα φτερά του. Μιλάμε, φυσικά, για τον άνθρωπο που «απογείωσε» το Περιστέρι, καθιερώνοντάς το στους «μεγάλους» της Α1, αλλά άργησε πολύ να κάνει το άλμα στην καριέρα του.

Το καλοκαίρι του 1996, ο Παναγιώτης Γιαννάκης αποχωρούσε από την ενεργό δράση ως Πρωταθλητής Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό και ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς είχε βρει τον ιδανικό, νέο του κουμανταδόρο στο πρόσωπο του «Γκάλη των δυτικών προαστίων», όπως τον χαρακτήριζαν τότε λόγω των τρομερών επιδόσεών του στο σκοράρισμα.

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος υποδέχτηκε ένθερμα την εισήγηση του Μπόζα και με συνοπτικές διαδικασίες μίλησε με τον ηγετικό πλέι μέικερ, δίνοντας μαζί του τα χέρια για ένα ηγεμονικό, τετραετές συμβόλαιο. Λογάριαζε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο, που την ώρα της εξόδου, του «κλείδωσε» την πόρτα και τον… εγκλώβισε στη δυτική όχθη.

Είχα κλείσει στον ΠΑΟ, αλλά το Περιστέρι ζήτησε κλειστό από τον Παύλο!» | GazzettaΟι απαιτήσεις της διοίκησης των «πριγκίπων της δυτικής όχθης» κρίθηκαν υπέρογκες και παρότι γενικά ο πρόεδρος των «πρασίνων» δεν δίσταζε να πληρώσει τεράστια ποσά, στην προκειμένη περίπτωση ένιωσε ότι το Περιστέρι ζητούσα παράλογα πράγματα και διέκοψε τις διαπραγματεύσεις. Έτσι, ο Κορωνιός παρέμεινε στο Περιστέρι!

Την επόμενη σεζόν το οδήγησε στην τέταρτη θέση, χάνοντας οριακά από τον ΠΑΟΚ το εισιτήριο για την Ευρωλίγκα και μετά την αγωνιστική περίοδο 1997-1998, κατάφερε να φύγει από το κλειστό της οδού Κένεντι και να μετακομίσει στην ΑΕΚ.

Με την Ένωση, στη δεύτερή του χρονιά, κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα, αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας. Ακολούθησε η… Φεράρι δίχως βενζίνη του ΠΑΟΚ, το Μαρούσι, ο Πανιώνιος και ο Ολυμπιακός, όπου αποσύρθηκε σε ηλικία 36 ετών.

Σίγουρα άφησε το στίγμα του στο ελληνικό μπάσκετ, όμως λόγω του «εγκλωβισμού» του επί 13 χρόνια στο Περιστέρι, άργησε να κερδίσει το respect που του άξιζε, παίζοντας σε αρκετά μεγάλη ηλικία σαν βασικός στην Εθνική Ομάδα, ενώ σίγουρα η διαδρομή του στο χώρο θα είχε πάρει άλλη τροπή αν στα 27 του είχε καταφέρει να φορέσει την πράσινη φανέλα. Πολλές φορές το timing μπορεί να «σημαδέψει» έναν παίκτη και να του χαμηλώσει το… ταβάνι του χωρίς να φταίει απαραίτητα ο ίδιος.

Σχετικά άρθρα