Το ερώτημα ρητορικό, αλλά καμιά φορά τα προφανή στην καταραμένη χώρα που λέγεται Ελλάδα, φαντάζουν εξωγήινα: «μπορούν να βγουν ασφαλή συμπεράσματα για την εθνική μας από τη στιγμή που είναι σε μεγάλο βαθμό καινούρια ομάδα και με προπονητή εκτάκτου ανάγκης, όπερ μεθερμηνευόμενον… θέλει χρόνο;

Κακά τα ψέματα. Η «επίσημη αγαπημένη» δε διαθέτει αγωνιστικό ηγέτη. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον αυτό έχει φανεί στις τελευταίες διοργανώσεις. Δε διαθέτει τον «μπαρουτοκαπνισμένο» σούπερ σταρ. Και έλεος πια με τον Αντετοκούνμπο γιατί το συγκεκριμένο παιδί είναι καθόλα άξιο, αλλά στα 22 του δεν μπορεί μόνος του να σηκώσει στις πλάτες του το βάρος τού να χριστεί «ηγέτης» μιας ομάδας, που έχει μάθει να βάζει τον πήχη ψηλά, ανεξάρτητα αν μετρά πλέον οκτώ ολόκληρα χρόνια… φαγούρας. Και οι δηλώσεις του ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για τον αποκλεισμό από τους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά την ήττα από τους Κροάτες πέρσι το καλοκαίρι θαρρώ ήταν εντελώς περιττές.

Εκτός κι αν μας αποδείξει κανείς ότι ο Αντετοκούνμπο των 20 και των 30 πόντων στο ΝΒΑ θα είναι σκόρερ ολκής με τη γαλανόλευκη. Άλλη είναι η δουλειά του στο γήπεδο κι όχι να ντυθεί… Σπανούλης. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο άσος των Μιλγουόκι Μπακς είναι γεννημένος «πασπαρτού» και μέχρι να βρει την μπασκετική του ταυτότητα -ειδικά επί ευρωπαϊκού εδάφους- ας τον αφήσουμε ήσυχο να δουλέψει.

Και πάνω απ’ όλα να αφήσουμε ήσυχο τον εκάστοτε ομοσπονδιακό προπονητή, στην προκειμένη περίπτωση τον Κώστα Μίσσα. Οκ… Εδώ είναι Βαλκάνια και ειδικά στην Ελλάδα όταν πας να χαμηλώσεις τους τόνους σε αποκαλούν «μασόνο» και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο! Ήδη… άρχισαν τα όργανα με την απουσία του Κουφού. Αλλά για μια στιγμή…

Μπας και έχουμε τον Φιλ Τζάκσον στον πάγκο ή τον Ντέιβιντ Στερν στο παρασκήνιο και δεν το ξέρουμε; Ή ξαφνικά διαπιστώσαμε ότι δεν έχουμε πλέον παίκτες για μακρινό σουτ ή πρόβλημα στην αμυντική λειτουργία των ψηλών; Αυτούς έχουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε.

Σαν τις γριές που καλόμαθαν στα σύκα (γιατί η αλήθεια είναι πως επί πολλά χρόνια απολαμβάναμε τις επιτυχίες), με το που η εικόνα της ομάδας μας χαλάει, πάμε και σπέρνουμε την καταστροφή! Μάγκες; Υπομονή. Και πάνω απ’ όλα αγάπη. Το τι συμβαίνει στο στρατόπεδο της Εθνικής, σε αγωνιστικό επίπεδο, το γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο. Ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι παράγοντες, ούτε ο… Χατζηπετρής που λέει και το τραγούδι! Καμιά φορά τα πράγματα είναι πολύ απλά για να τα αναγάγουμε σε θεωρίες… πυρηνικής φυσικής ή αφορεσμού! Ούτε μόνοι μας παίζουμε, ούτε οι άλλοι είναι οι άμπαλοι κι εμείς οι μάγκες του μπασκετικού κόσμου. Θα μου πει κανείς, βέβαια, γιατί η ομοσπονδία τα έκανε (ξανά) μπάχαλο στο θέμα του προπονητή; Ρωτήστε τους ίδιους τους ανθρώπους της αν και ούτε οι ίδιοι δε θα ξέρουν να απαντήσουν αφού η μπάλα έχει χαθεί προ πολλού…