Στο Basketworld.net μίλησε ο Δημήτρης Καλογερόπουλος.
Η Πεντέλη «πληγώθηκε» την περασμένη αγωνιστική περίοδο από πολλά προβλήματα τραυματισμών σε κρίσιμα χρονικά σημεία, με τον χαρισματικό φόργουορντ να αποτελεί ένα από τα «θύματα» της ομάδας των Βορείων Προαστίων.
Ο Μεσσήνιος παίκτης υπέστη ρήξη χιαστών τον Φεβρουάριο και αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει μια ακόμα μεγάλη δοκιμασία στην καριέρα του, στερώντας από τον κόουτς Χαρτοματσίδη έναν βασικότατο πυλώνα των αγωνιστικών του πλάνων.
Τα δύσκολα, ωστόσο, δείχνουν να έχουν περάσει για τον Καλογερόπουλο, ο οποίος σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του, μας εξιστορεί τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να βγει πιο δυνατός από αυτή την δυσάρεστη περιπέτεια και απευθύνει τις δικές του ευχαριστίες στους ανθρώπους που τον στήριξαν περισσότερο από τον καθένα το τελευταίο διάστημα.
Συνέντευξη στον Παναγιώτη Τσερπέ
– Πως προχωρά η αποκατάσταση του τραυματισμού σου;
«Σίγουρα το δύσκολο κομμάτι έχει περάσει. Πλέον, βλέπω βελτίωση σε κάθε εβδομάδα που περνά…»
– Πότε αναμένεται να επιστρέψεις;
«Όλοι θέλουν να πιστέψουν πως στην αρχή της προετοιμασίας θα είμαι έτοιμος να προπονηθώ κανονικά. Όσο για μένα; Είμαι σίγουρος για αυτό!»
– Δεν είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζεις σοβαρό πρόβλημα τραυματισμού… Πως καταφέρνεις και ξεπερνάς, πνευματικά κυρίως, αυτές τις δύσκολες καταστάσεις;
«Πραγματικά, μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο… Έχω συνδέσει τον πρώτο τραυματισμό μου με την χειρότερη περίοδο της ζωής μου και μπασκετικά, αλλά και γενικότερα. Επομένως, καταλαβαίνεις πως πόσο δύσκολα δέχτηκα ότι θα ξαναπεράσω κάτι τέτοιο. Δεν θα ήταν ψέμα να πω πως ήμουν πολύ κοντά στην κατάθλιψη. Σε τέτοιες περιπτώσεις μόνο οι δικοί σου άνθρωποι και αυτοί που αγαπάς μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις καλύτερα. Χρωστάω πάρα πολλά στην μητέρα μου και στους δικούς μου ανθρώπους που ήταν δίπλα μου συνέχεια…»
– Υπήρχε στιγμή που σε κυρίευσε η απογοήτευση και σκέφτηκες να τα παρατήσεις;
«Δεν θα κρυφτώ… Από την πρώτη στιγμή που χτύπησα στο γήπεδο και κατάλαβα τι έχει συμβεί, απελπίστηκα! Θυμάμαι ακόμα να είμαι ξαπλωμένος στο παρκέ και να φωνάζω «όχι πάλι». Τώρα, που έχει περάσει καιρός, δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι… Όσον αφορά το δεύτερο κομμάτι της ερώτησης, όχι δεν σκέφτηκα ποτέ να τα παρατήσω. Είχα φτάσει σε ένα πολύ καλό σημείο ατομικά και ένιωθα πως έχω πολλά να δώσω ακόμα!»
– Πως μπορεί ένας παίκτης με βασικότατο ρόλο να διαχειριστεί το γεγονός ότι ξαφνικά είναι καθηλωμένος στον πάγκο λόγω τραυματισμού και δεν μπορεί να βοηθήσει τους συμπαίκτες του;
«Δεν νομίζω ότι κατάφερα σε κανένα σημείο να το διαχειριστώ αυτό. Κάθε φορά που έμπαινα στο γήπεδο με πολιτικά, με… έπιανε η καρδιά μου και δεν υπερβάλλω καθόλου, σε διαβεβαιώ. Δεν ένιωθα καθόλου καλά, στο γήπεδο δεν με χώραγε ο τόπος. Μπορεί να ακούγεται λίγο εγωιστικό, αλλά αυτά τα συναισθήματα έχεις όταν δεν μπορείς να βοηθήσεις τα αδέρφια σου και τους ανθρώπους που σε πίστεψαν από την πρώτη στιγμή… Πως θα μπορούσα να ένιωθα καλά;»
– Πως είδες την φετινή πορεία της Πεντέλης;
«Όπως την είδε και όλος ο κόσμος νομίζω, δηλαδή απόλυτα επιτυχημένη. Με όλες αυτές τις αναποδιές που είχαμε μέσα στην χρονιά, αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους.»
– Υπήρχε κάποιο ματς που «τρελάθηκες» και ήθελες να μπεις και να παίξεις;
«Ποτέ δεν μπήκα σε διαδικασία να συγκρίνω παιχνίδια, στα μάτια μου όλα είναι ίδια. Είτε κερδίζουμε με 20 πόντους, είτε χάνουμε με 5 πόντους, θέλω να παίζω. Εφόσον προσφέρω, θέλω να είμαι στο παρκέ όσο περισσότερο γίνεται.»
Σχετικά άρθρα
