Όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα όλοι περιμένουν κάποιο ανέλπιστο δώρο… Όμως εκείνος πέντε μέρες πριν προτίμησε να χαρίσει το «αντίο» του σε όσους τον θαύμασαν! Η αποχώρηση ενός βασιλιά. «Θέλω να έχω υγεία μια καλή οικογένεια και λεφτά. Δεν ξέρω κανέναν που να τα έχει όλα αυτά μαζί» δήλωνε πριν από πολλά χρόνια ο Πέτζα Στογιάκοβιτς και βρέθηκε πολύ κοντά στο να πραγματοποιήσει και τα τρία.

Της Αθηνάς Πατρινού

Γιατί και καλή οικογένεια έκανε και λεφτά απέκτησε, μόνο στην υγεία τα… χάλασε λίγο! Όπως δήλωσε και ο ίδιος αυτή ήταν και η αιτία αποχώρησής του από τα παρκέ: «Είναι η ώρα, όταν αρχίζεις και παλεύεις με το ίδιο σου το σώμα περισσότερο απ’ όσο προετοιμάζεσαι για ένα παιχνίδι είναι κλήση αφύπνισης».

Χαρακτηρίζεται για το πολύ καλό του σουτ από τη γραμμή του τριπόντου. Διακρίνεται για την τρομερή του ευχέρεια με τη μπάλα στα χέρια, ενώ παράλληλα είναι πολύ γρήγορος. Αλλά όλα αυτά από μόνα τους δεν είναι αρκετά: «Χρειάζεται μυαλό, καρδιά, ταλέντο. Και τα τρία χρειάζονται και πρέπει να τα έχεις όλα. Όμως, πάνω από όλα πρέπει να δουλέψεις. Ξέρεις πόσοι παίκτες είχαν και μυαλό, και καρδιά, και ταλέντο αλλά δεν έγιναν ποτέ τίποτα γιατί δεν δούλεψαν».

Παρά τις ατυχίες και τις κακουχίες, ο Πέτζα Στογιάκοβιτς, στάθηκε τυχερός. Η ζωή του είναι σαν ένα παραμύθι με πολύ όμορφο -μπασκετικό- τέλος. Γεννημένος στην Κροατία (9/6/77) από Σέρβους γονείς, ως παιδί ασχολήθηκε με όλα τα σπορ και ιδιαίτερα με το ποδόσφαιρο και το καράτε. Μέχρι τη στιγμή που έπιασε στα χέρια του την πορτοκαλί… θέα. Στα 14 του, ένας φίλος του που έπαιζε σε μία τοπική ομάδα τον πήρε μαζί του και… κόλλησε.

Εν τω μεταξύ, ξεκίνησε ο πόλεμος και αναγκαστικά έπρεπε να φύγει από το μέρος που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Αν και μικρός ο Στογιάκοβιτς καταλάβαινε τα πάντα: «Ο πόλεμος είναι κατάρα. Παρότι ήμουν μικρός, όταν ξέσπασε στη Γιουγκοσλαβία, κατάλαβα τη δυστυχία από τα πρόσωπα των άλλων, που ήταν πιο μεγάλοι από εμένα», αναφέρει σχετικά με αυτό το γεγονός. Για καλή του τύχη εμφανίστηκε μπροστά του ο Μπατνιάρεβιτς, ο “δεύτερος πατέρας του” όπως τον αποκαλεί ο Πέτζα. Σε ηλικία 14 χρονών τον είδε να παίζει στο σχολικό πρωτάθλημα και του έκανε πρόταση να τον ακολουθήσει στο Βελιγράδι. Οι γονείς του δεν είχαν άλλη επιλογή και τον ακολούθησαν. Στα 15 του μαζί με άλλα 20 παιδιά προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του Ερυθρού Αστέρα, όντας παράλληλα μέλος της εφηβικής. Ακολούθησε το πρωτάθλημα εφήβων, ενώ ανακηρύχτηκε κορυφαίος έφηβος παίκτης της χώρας.

Κάπου εκεί μπαίνει στη ζωή του ο ΠΑΟΚ. Την επόμενη χρονιά άνθρωποι του «δικεφάλου» τον πλησίασαν και του έκαναν πρόταση. Γνώριζε ορισμένα πράγματα για την ομάδα, κυρίως λόγω Πρέλεβιτς. Η θετική απάντηση δεν άργησε να έρθει, αφού οι ομάδες της Σερβίας λόγω εμπάργκο είχαν αποκλειστεί από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο ΠΑΟΚ αγόρασε τα δικαιώματά του από τον Ερυθρό Αστέρα, τον Οκτώβριο του 1994, έπειτα από μακρά διαπραγμάτευση έναντι 800.000 δολαρίων.

Ο πρώτος χρόνος δεν κύλησε ομαλά καθώς έπρεπε να ξεπεραστούν τα νομικά ζητήματα Εμεινε ένα χρόνο έξω από τα γήπεδα και όταν πήρε το πράσινο φως από τον τότε υφυπουργό Γιώργο Λιάνη (σ.σ. πήρε την ελληνική υπηκοότητα), το νερό μπήκε στο… αυλάκι.

«Ο Ντούσαν Ιβκοβιτς και ο Απόστολος Οικονομίδης ήταν δύο άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα μου στα πρώτα μπασκετικά βήματά μου στην Ελλάδα. Σε επίπεδο διοίκησης είχα καλή συνεργασία με τον Απόστολο Αλεξόπουλο. Αλλά αυτό που είμαι σήμερα το οφείλω στο Θεό και στους γονείς μου, σε κανέναν άλλο. Κανείς δεν σε φτιάχνει παίκτη, γίνεσαι μόνος σου, αν έχεις ταλέντο, θέληση, ευκαιρίες και τύχη», δηλώνει για αυτήν την περίοδο της ζωής του σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Τρίποντο» το 1997.

Στον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε τέσσερα χρόνια. Μέσα σε αυτά κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1994-95, έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1996, ενώ στα πλέι οφ της Α1 την περίοδο 1997-98, οδήγησε σχεδόν μόνος του τον δικέφαλο του Βορρά στον τελικό κόντρα στον (μετέπειτα πρωταθλητή) Παναθηναϊκό.

Ο τραυματισμός

Στην καριέρα του, ο Πέτζα ταλαιπωρήθηκε από πολλούς τραυματισμούς. Όμως, ένας από αυτούς, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και από τους «σκληρότερους» που έχουμε δει στα ελληνικά γήπεδα. 7 Μαρτίου 1997, κλειστό Ανδρέας Παπανδρέου. Ο ΠΑΟΚ πραγματοποιεί μία πολύ καλή εμφάνιση απέναντι στο Περιστέρι. Είχαν περάσει 12 λεπτά παιχνιδιού. Ο Πέτζα με αριστερή ντρίπλα πήγε να χωθεί στην καρδιά της άμυνας του Περιστερίου σε μια φάση συνηθισμένη. Σε μια προσπάθεια του έπεσε πάνω στον Γκούροβιτς και προσπάθησε να στηριχτεί στο αριστερό του πόδι. Ακούστηκε ένα «κρακ» και όλοι πάγωσαν. Όλοι έτρεξαν κοντά του, ο Καρούσης δεν άντεχε το θέαμα, κρύβοντας τα μάτια του με τα χέρια. Το δεξί πόδι του, τσάκισε λίγο πιο κάτω από το γόνατο. Ακολούθησε το φορείο το οποίο τον πήγε στο Ιατρικό κέντρο στο Μαρούσι, η διάγνωση; Διπλό συντριπτικό κάταγμα κνήμης περόνης.

«Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι κάτι κακό μου συνέβη. Όμως δεν έπαθα σοκ. Μπορώ να σου πω ότι οι άλλοι πανικοβλήθηκαν πιο πολύ από εμένα. Ξέρεις τι κατάλαβα; Στις δύσκολες στιγμές ο άνθρωπος βρίσκει τη δύναμη και αντέχει πράγματα που αν τα σκεφτόταν και μόνο θα τρόμαζε», δήλωνε ο 34χρονος φόργουορντ λίγες ημέρες μετά τον τραυματισμό του και συνέχιζε: «Μην με αντιμετωπίζετε λες και τελείωσα. Ένας αθλητής πρέπει να ξέρει ότι και οι τραυματισμοί είναι μέσα στο παιχνίδι». Και πόσο δίκιο είχε…

Η αμερικάνικη… εισβολή και ο αποχωρισμός

Το 1996 ο τζένεραλ μάνατζερ των Κινγκς, Τζεφ Πέτρι, εντόπισε τον Πέτζα στο “πρι-ντραφτ καμπ” του Σικάγο. Από τότε άρχισε και το στενό μαρκάρισμα, ώστε ο νεαρός –τότε- φόργουορντ να τα… μαζέψει και να πάει στην Αμερική, «Έλα στην Αμερική τώρα αμέσως. Εδω είναι το μέλλον σου» του έλεγε ο Ντίβατς.

Δεν ήταν μόνο η πολύ καλή προσφορά του ΠΑΟΚ αλλά και η εμπλοκή της πρωταθλήτριας Ευρώπης Κίντερ Μπολόνια, με τους Ιταλούς να δίνουν 5,25 εκ. δολάρια για 3 χρόνια. Από την πλευρά του, ο Πέτρι γνώριζε πως η συλλογική σύμβαση εργασίας του ΝΒΑ δεν επέτρεπε στους Σακραμέντο Κινγκς να προσφέρουν πολλά στο Νο14 του νταφτ.

Όμως, ο Πέτζα, δε φαινόταν έτοιμος να αποχωριστεί τον ΠΑΟΚ, όχι ότι δεν ένιωθε έτοιμος για το μεγάλο βήμα, αλλά ονειρευόταν να χαρίσει έναν τίτλο στον ΠΑΟΚ πριν φύγει για Αμερική. Και λίγο έλειψε να τα καταφέρει… Ποιος δεν θυμάται το εκπληκτικό του κατόρθωμα στο φινάλε του τρίτου ημιτελικού με τον Ολυμπιακό… Ο ΠΑΟΚ έχει την τελευταία επίθεση, ο Στογιάκοβιτς είναι αυτός που αναλαμβάνει να… εκτελέσει και το κάνει 2’’ πριν από τη λήξη με τρίποντο, το οποίο χάρισε στον ΠΑΟΚ την πρόκριση στους τελικούς, κάτι που οι «ερυθρόλευκοι» δύσκολα θα ξεχάσουν, αφού αυτό το buzzer beater σήμανε το τέλος της εγχώριας κυριαρχίας τους. Αυτό ήταν και το καλύτερο αποχαιρετιστήριο δώρο στην ομάδα του.

Ο Αλεξόπουλος έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να τον κρατήσει αλλά αποδείχτηκε αδύνατο. Ο Πέτζα έβλεπε το όνειρο ζωής του να βγαίνει αληθινό. Οι Αμερικανοί είδαν έναν νεαρό να είναι πρόθυμος, δουλεύοντας σκληρότερα στις ΗΠΑ να φτάσει ψηλά. Στους Σακραμέντο Κινγκς αγωνίστηκε για τα επόμενα 8 χρόνια με κορυφαία του χρονιά την περίοδο 2003-04, όταν σκόραρε 24,2 πόντους ανά αγώνα, σε σύνολο 81 συμμετοχών.

Το 2006 έγινε ανταλλαγή με τον Ρον Αρτέστ και μεταπήδησε στους Ιντιάνα Πέισερς όπου αγωνίστηκε για λιγότερο από ένα χρόνο, ενώ την ίδια χρονιά έγινε και πάλι ανταλλαγή με τους Χόρνετς της Νέας Ορλεάνης για τα δικαιώματα του Άντριου Μπετς. Μετά από ένα πέρασμα από τους Τορόντο Ράπτορς, στις 24 Ιανουαρίου του 2011 υπέγραψε συμβόλαιο με τους Ντάλας Μάβερικς, όπου και γνώρισε την κορυφαία στιγμή της καριέρας του: Πρωταθλητής του ΝΒΑ.

Για τρία συνεχόμενα χρόνια (2002, 2003, 2004) ο Πέτζα συμμετέχει στο All-Star Game με τις δύο πρώτες να αναδεικνύεται και καλύτερος σουτέρ στο διαγωνισμό τρίποντων. Στις 14 Νοεμβρίου 2006 πέτυχε ατομικό ρεκόρ πόντων (42) στον αγώνα Νιου Ορλεανς Χόρνετς – Σάρλοτ Μπόμπκατς, ενώ στον ίδιο αγώνα σημείωσε και ένα ιστορικό ρεκόρ στο NBA, καθώς πέτυχε και τους 20 πρώτους πόντους της ομάδας του!

Η εθνική ομάδα

Η συμμετοχή του σε μια εθνική ομάδα είναι περισσότερο θέμα πρεστίζ. Οι Γιουγκοσλάβοι είναι το μεγάλο φαβορί για να παίξουν στον τελικό εναντίον της αμερικανικής ντριμ τιμ και όπως είναι φυσικό ο Στογιάκοβιτς δεν θέλει να χάσει την ευκαιρία. Ομως, θέλει να διασφαλίσει το δικαίωμα να αγωνίζεται ως Ελληνας στην Ευρώπη. «Δεν θέλω να χάσω την ελληνική υπηκοότητα. Από την άλλη θα με ενδιέφερε ιδιαίτερα να παίξω με τη Γιουγκοσλαβία στο Μουντομπάσκετ. Αν καταφέρω να βρω τρόπο να τα πετύχω και τα δύο και να αποφύγω τις συνέπειες, κάτι που έκανε ο Νεστέροβιτς, θα είναι το ιδανικό», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Από το 1999 ως το 2003 ο Στογιάκοβιτς αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας και Μαυροβουνίου, με κορυφαίες στιγμές την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ το 2001 (του οποίου αναδείχθηκε και MVP) και του Μουντομπάσκετ του 2002 στην Ιντιανάπολις. Στο Ευρωμπάσκετ του 1999 με την εθνική ομάδα κατέκτησε την 3η θέση και το 2003 την 6η, ενώ την ίδια θέση κατέλαβε και στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ.

Ο Πέτζα αποχώρησε από την ενεργό δράση το 2011 πρωταθλητής με τους Μάβρικς και ως 4ος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ σε τρίποντα, μετρώντας 1.760 εύστοχα σουτ πίσω από τα 7,25μ., έχοντας μπροστά του μόνο τους Ρέι Άλεν, Ρέτζι Μίλερ και Τζέισον Κιντ! Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το 2006 δέχθηκε ασφυκτικό πρέσινγκ από τους Λέικερς για να υπογράψει στο Λ.Α.!

Σχετικά άρθρα