Η “καρδιά” του ελληνικού μπάσκετ εκπέμπει SOS και ο Νίκος Βαγγέλης φέρνει στην επιφάνεια την περιθωριοποίηση των καλαθοσφαιριστών, οι οποίοι είναι αβοήθητοι χωρίς το παραμικρό ίχνος στήριξης, ακροβατώντας στο… σκοτάδι!

Μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι το μπάσκετ αποτελεί το εθνικό μας σπορ; Τι κι αν οι (πολύ) ρομαντικές εποχές έχουν περάσει, υπάρχουν χιλιάδες εναπομείναντες… εραστές της πορτοκαλί θεάς, που κρατάνε ζωντανό το παιδικό τους όνειρο. Παιδιά κάθε ηλικίας, που παρά τα ελάχιστα έως μηδαμινά εισοδήματα που τους προσφέρει το μπάσκετ, εξακολουθούν να το υπηρετούν, με αγάπη και αυταπάρνηση. Είναι οι ημιεπαγγελματίες και ερασιτέχνες καλαθοσφαιριστές. Εκείνοι που ποτέ δεν άφησαν τη… σπίθα τους να σβήσει. Εκείνοι που δίνουν πολλά και δεν παίρνουν πίσω σχεδόν τίποτε. Ποιος νοιάζεται, όμως, γι’ αυτούς τους τύπους;

Η ΕΟΚ σίγουρα όχι και το αποδεικνύει έμπρακτα με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Και πριν τον κορονοϊό, φυσικά. Με την ανάρτησή μας “Τα αναπάντητα ΓΙΑΤΙ και οι άθλιοι μεταγραφικοί νόμοι της ΕΟΚ” μπορείτε να θυμηθείτε ορισμένα από τα επιχειρήματά μας. Ο ΠΣΑΚ; ΑΦΑΝΤΟΣ!!! Πέτυχε κάποια (αυτονόητα) πράγματα μόνο στα υψηλότερα στρώματα και οι υπόλοιποι… ας βρουν λύση μόνοι τους! Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν πρόκειται για έλλειψη ενδιαφέροντος, ή μηδενική πυγμή, αλλά η ουσία είναι μία: το αποτέλεσμα “μιλάει” από μόνο του και είναι ΤΡΑΓΙΚΟ και ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟ! Εν αντιθέσει με τον ΣΕΠΚ, που διεκδίκησε αυτό που έπρεπε για τα μέλη του και το πήρε.

Η κατάσταση, πλέον, μυρίζει… μπαρούτι. Ευτυχώς, αρκετοί παίκτες (και ουκ ολίγοι προπονητές), που είναι σχετικά εξασφαλισμένοι ή πληρωμένοι, εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τους συναθλητές τους και ξεκαθάρισαν πως βρίσκονται στο πλευρό τους στην προσπάθεια που κάνουν να διεκδικήσουν ό,τι δικαιούνται. Υπάρχουν και άλλοι που σιωπούν. Ειδικά τα πολύ μεγάλα ονόματα που έχουν εξαψήφια… και βάλε συμβόλαια. Εκείνοι που είχαν σαν παραδείγματα εκείνους που… έσπαζαν την απεργία του ΠΣΑΚ του αυθεντικού Λάζαρου Παπαδόπουλου και των υπολοίπων που έτρεχαν να υπερασπιστούν τα συλλογικά δικαιώματα βρίσκοντας σε… τοίχο!

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αποτελεί την… καρδιά του συστήματος και οι ιθύνοντες αδυνατούν να το παραδεχτούν. Αν εκείνοι παραμείνουν αβοήθητοι, απογοητευτούν και… σπάσει η αλυσίδα, τότε το ελληνικό μπάσκετ θα βιώσει ακόμα πιο θλιβερές στιγμές. Η παρακμή είναι διαρκής, αλλά ποιος νοιάζεται;

Σχετικά άρθρα