Ο Κεραυνός κάνει που δεν έχουν ξαναδεί τα τελευταία χρόνια στο κυπριακό πρωτάθλημα: προελαύνει αήττητος στο συνήθως αμφίρροπο κυπριακό πρωτάθλημα και θα επιχειρήσει μετά από πολλά χρόνια να πετύχει το repeat. Θα μπορέσει κανένας να τον σταματήσει;

Είναι σαφές πως με τη μέχρι στιγμής πορεία της η ομάδα του Στροβόλου δείχνει άτρωτη, αν και η Πετρολίνα ΑΕΚ του Νίκολα Παπαδόπουλου είναι… σκληρό καρύδι και παρότι φέτος το μπάτζετ μειώθηκε αισθητά, θα παλέψει μέχρι εσχάτων, έχοντας την ποιότητα για να διεκδικήσει τον τίτλο. Ο Κεραυνός, πάντως, είναι μακράν η… ΠΙΟ ΟΜΑΔΑ στην ΟΠΑΠ Basket League, κάτι που φέρει τη “σφραγίδα” του Χριστόφορου Λειβαδιώτη.

Παρότι νεαρός σε ηλικία, πέτυχε την κατάκτηση του Κυπέλλου ως κόουτς της ΕΘΑ και το καλοκαίρι του 2015 ο Πάρις Παπαέλληνας τους έπεισε να μετακομίσει στους “ερυθροκίτρινους”. Από την πρώτη στιγμή έδειξε πως έχει πλάνο και πάνω σ’ αυτό “έχτισε” τη συνέχεια. Αρχικά, φτιάχτηκε ένας καλός κορμός, πήραν ρόλο κάποιοι Κύπριοι παίκτες και σταδιακά καθιερώθηκε ο Σάιμον Μιχαήλ ως starter και εν συνεχεία σαν ένας εκ των ηγετών της ομάδας. Το πρωτάθλημα μετά από 9 “στείρα” χρόνια δεν άργησε να έρθει, ενώ ακολούθησε η ευρωπαϊκή πορεία μέχρι τους “16” του FIBA Eurocup, πριν το αποκορύφωμα με την κατάκτηση του περσινού νταμπλ!

Ο Λείβας έχει εμφυσήσει πλέον ήδη τη φιλοσοφία του και ο κομβικός τραυματισμός του Μο Αμπουκάρ δεν αποδείχτηκε ικανός να ρίξει το ηθικό ούτε να χαλάσει τη χημεία. Όλα δουλεύουν… ρολόι και το διπλό στο Λευκόθεο απέναντι στον ΑΠΟΕΛ με τον εμφατικό τρόπο που ήρθε υποδηλώνει τις προθέσεις του Κεραυνού, που θέλει και φέτος να κατακτήσει όλους τους εγχώριους τίτλους, κάνοντας το τριπλ κράουν.

Ωστόσο, βιασύνη δεν υπάρχει. Ο Λειβαδιώτης ξέρει ότι ακόμα δεν έχει κριθεί τίποτε. Θέλει αρχικά να “κλειδώσει” μαθηματικά την πρωτιά της κανονικής περιόδου για να πάρει το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ και να διατηρεί διαρκώς τους παίκτες του σε εγρήγορση, με το πνεύμα του νικητή να είναι φυτρωμένο και ανθισμένο για τα καλά πλέον στο “Κώστας Παπαέλληνας”. Σε όλη αυτή την πορεία βέβαια έπαιξε ρόλο και η πίστη της διοίκησης στον προπονητή. Όπως σε κάθε ομάδα ήρθαν λογικά ντεφορμαρίσματα και κακές ήττες. Όμως, πάντα υπήρχε ψυχραιμία και στήριξη στην τεχνική ηγεσία με τα αποτελέσματα να “μιλούν” από μόνα τους και να καταδεικνύουν την απόλυτη ορθότητα αυτής της στάσης.

Σχετικά άρθρα