12 Ιουνίου 2011. Μαϊάμι, Φλόριντα. Ο φωτεινός πίνακας στην κατάμεστη από 20.000 θεατές American Airlines Arena γράφει «Μαϊάμι Χιτ 95-Ντάλας Μάβερικς 105». Η ομάδα του «ανυπότακτου» Ντιρκ Νοβίτσκι έχει πραγματοποιήσει μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του NBA, κατακτώντας το πρωτάθλημα μέσα στο άντρο του ενδεή «Βασιλιά», ΛεΜπρόν Τζέιμς.

Ο πιο αμφιλεγόμενος -και σίγουρα με τους περισσότερους εχθρούς- παίκτης των τελευταίων 20 τουλάχιστον χρόνων, είδε για ακόμη μία φορά το «Άγιο Δισκοπότηρο» του κορυφαίου πρωταθλήματος να γλιστράει μέσα από τα χέρια του, όπως και το 2007 (βέβαια τότε οι συνθήκες ήταν εντελώς διαφορετικές), δίνοντας την ευκαιρία στους Haters να εκδηλώσουν το μένος τους, για ακόμη μία φορά, εναντίον του.

Τα πάντα όμως έμελλε να αλλάξουν το καλοκαίρι του 2011. Από τότε ο ΛεΜπρόν μετρά τέσσερα πρωταθλήματα και ισάριθμα βραβεία MVP Τελικών και MVP κανονικής περιόδου.

Το καλοκαίρι του 2011 αποτέλεσε την απόλυτη δοκιμασία για τον ίδιο σε ψυχολογικό και πνευματικό επίπεδο. Η κριτική που ασκήθηκε προς το πρόσωπό του ήταν έντονη και κακοπροαίρετη (αν και περιείχε αρκετή δόση αλήθειας). Εκείνος όμως ήξερε πως, παρ’ όλες τις αποτυχίες του, η ευκαιρία που περίμενε θα παρουσιαζόταν την κατάλληλη στιγμή. Έτσι, δούλεψε εντατικά προκειμένου να βελτιωθεί όσο περισσότερο μπορούσε. Είχε βέβαια και ένα μεγάλο σύμμαχο στη συγκεκριμένη προσπάθεια να «αναγεννηθεί από τις στάχτες του». Το lockout, που ξεκίνησε την 1η Ιουλίου του 2011, διήρκησε μέχρι και τις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, επιτρέποντάς του να προετοιμαστεί καταλλήλως για τη νέα σεζόν.

Δούλεψε πάρα πολύ το σουτ από μέση και μακρινή απόσταση, ενώ εμπλούτισε το ρεπερτόριό του και με επιθέσεις στο χαμηλό post. Οι ατέλειωτες ώρες προπόνησης είχαν αποτέλεσμα. Σε μία κουτσουρεμένη, ελέω lockout, χρονιά (66 αγώνες κανονικής περίοδου), ο ΛεΜπρόν Τζέιμς μέτρησε 27.1 πόντους, 7.9 ριμπάουντ και 6.2 ασίστ, αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της κανονικής περιόδου και συνέβαλε τα μέγιστα στην πρόκριση των Χιτ στα play-offs.

Εκεί, με συνεργό στο έγκλημα τον Ουέιντ, αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο, σε επίθεση και άμυνα, της ομάδας του Σπέλστρα. Οι εύκολες προκρίσεις απέναντι σε Νικς και Πέισερς (4-1 και 4-2 αντίστοιχα), ήταν απλώς το πρόγευμα. Στους τελικούς της ανατολικής περιφέρειας το εμπόδιο των Σέλτικς έμοιαζε ικανό να γκρεμίσει συθέμελα, για ακόμη μία φορά, τα όνειρα του ΛεΜπρόν. Μετά από εφτά αναμετρήσεις, πραγματικές Τιτανομαχίες, οι Χιτ πήραν την πολυπόθητη πρόκριση στους τελικούς του πρωταθλήματος. Αξιομνημόνευτη θα μείνει η εμφάνισή του στο 6ο παιχνίδι της σειράς, όπου σκόραρε 45 πόντους και μάζεψε 15 ριμπάουντ.

Τελευταίος αντίπαλος πριν από την απόλυτη έκσταση ήταν η παρέα των Ντουράντ και Ουέστμπρουκ. Έχοντας αποκλείσει κατά σειρά τους Μάβερικς, τους Λέικερς και τους Σπερς, οι Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ έμοιαζαν ικανοί να βάλουν στοπ στη φούρια των Χιτ. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Ο ΛεΜπρόν, για πρώτη φορά στην καριέρα του, ήταν ΠΑΡΩΝ σε Τελικούς. Με 28.6 πόντους, 10.2 ριμπάουντ και 7.4 ασίστ αναδείχθηκε MVP των Τελικών του 2012 και η στιγμή που περίμενε για 9 ολόκληρα χρόνια είχε φθάσει. Το «Άγιο Δισκοπότηρο» του NBA ήταν πλέον δικό του και κανείς δε μπορούσε πια να του κλέψει αυτές τις στιγμές χαράς και κυρίως απόλυτης δικαίωσης.

Το καλοκαίρι του 2012 συμμετείχε με την Εθνική ομάδα της χώρας του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Εκεί, έγινε ο πρώτος παίκτης, μετά τον Μάικλ Τζόρνταν το 1992, που κατέκτησε σε μία χρονιά πρωτάθλημα NBA, MVP Τελικών και χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς. Ταυτόχρονα, έγινε ο μοναδικός παίκτης που πραγματοποιεί triple double στη κορυφαία αθλητική συνάντηση της υφηλίου (11 πόντοι, 14 ριμπάουνt και 12 ασίστ στη νίκη με 119-86 απέναντι στην Αυστραλία). Τα απίστευτά του κατορθώματα του χάρισαν το βραβείο «Άντρας αθλητής της χρονιάς 2012».

Πλέον όμως είχε μία νέα αποστολή. Πολύ πιο δύσκολη από οποιαδήποτε άλλη. Την διατήρηση των σκήπτρων. Άλλωστε, δύσκολα φτάνεις στην κορυφή, δύο φορές πιο δύσκολα παραμένεις σε αυτή.

Απέδειξε όμως πως πλέον ήταν πιο ώριμος από ποτέ. Βοήθησε τους Χιτ να τρέξουν το δεύτερο μεγαλύτερο σερί συνεχόμενων νικών (27) στην ιστορία του NBA, αποτέλεσε το βασικό γρανάζι στην εξαιρετική πορεία της ομάδας του στην κανονική περίοδο (66-16) όπου και αναδείχθηκε MVP (26.8 πόντοι, 8 ριμπάουντ, 7.3 ασίστ), ενώ στα play-offs συνέχισε από εκεί που είχε σταματήσει την προηγούμενη χρονιά.

Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα ο Τζόρνταν, ερωτώμενος κατά τη διάρκεια συνέντευξης ποιον θα διάλεγε ανάμεσα στον ΛεΜπρόν και τον Κόμπι, αν και δυσκολεύτηκε να αποφασίσει, εν τέλει επέλεξε τον ηγέτη των Λέικερς.

Αυτή η απάντηση του κορυφαίου παίκτη όλων των εποχών δεν επηρέασε καθόλου τον «Βασιλιά». Η απάντηση του μάλιστα δόθηκε εντός παρκέ και ήταν εκκωφαντική. Η απόδοσή του στους τελικούς του πρωταθλήματος ήταν για ακόμη μία φορά ουσιαστική και συνάμα μαγική (25.3 πόντοι, 10.9 ριμπάουντ, 7 ασίστ). Επιπλέον πέρασε δεύτερος στη λίστα με τα περισσότερα triple double σε Τελικούς (4), πίσω μόνο από τον Μάτζικ Τζόνσον (8).

Βέβαια, όπως λένε και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, «Haters will be hating». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας που επικρατεί ακόμα και σήμερα κατά του ΛεΜπρόν είναι οι δηλώσεις του Ντένις Ρόντμαν, ο οποίος ήταν καλεσμένος σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή. Το «Σκουλήκι» είπε πως: «Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σύγκριση. Αν ο Λεμπρόν έπαιζε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας τους 1990, θα ήταν παίκτης της σειράς. Ο Μάικλ πέτυχε, επειδή ήταν ψυχρός και περισσότερο χαρισματικός. Δεν υπάρχει η ίδια λάμψη στο παιχνίδι του ΛεΜπρόν. Ο ΛεΜπρόν είναι πιο εκρηκτικός. Είναι μεγάλος παίκτης, τεράστιος παίκτης, αλλά για μένα οι Σκότι και Μάικλ ήταν οι κορυφαίοι. Έχω βαρεθεί τους ανθρώπους που συγκρίνουν τον Μάικλ με τον Τζέιμς. Είναι διαφορετικές εποχές φίλε. Ο Λεμπρόν ξεκίνησε στην τέλεια εποχή. Απλά διαμαρτύρεται για να κερδίσει κάποιο φάουλ. Ο Μάικλ αντιμετώπισε βίαια μαρκαρίσματα. Τότε μπορούσες να χτυπήσεις τον αντίπαλό σου και να συνεχίσεις το ματς».

Αντί επιλόγου, και ως απάντηση σε όλους όσους συνεχίζουν να φθονούν και να υποβαθμίζουν τον κορυφαίο μπασκετμπολίστα στον κόσμο, παραθέτουμε τις απόψεις ανθρώπων του αθλήματος, οι οποίοι υποκλίνονται μπροστά στο μεγαλείο του.

Είπαν για τον ΛεΜπρόν Τζέιμς

Φιλ Τζάκσον (2012): «Εκτός από σέντερ, θέση στην οποία δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να παίξει, ο ΛεΜπρόν μπορεί να αγωνιστεί με άνεση στις θέσεις 1,2,3 και 4. Αυτό είναι κάτι μοναδικό. Ο Μάικλ Τζόρνταν μπορούσε να παίξει σε τρεις θέσεις και σε όλες ήταν εξαιρετικός. Στο ποστ όμως, δεν τα κατάφερνε τόσο καλά όσο ο Τζέιμς. Ο Τζόρνταν βέβαια κατέκτησε και 6 τίτλους, ενώ ο Λεμπρόν έχει μόλις ένα για την ώρα. Είναι ηγέτης, έχει την αύρα της επιτυχίας και αν παραμείνει υγιής, εκτιμώ ότι θα καταφέρει ενδεχομένως να ξεπεράσει τον Τζόρνταν».

Τσαρλς Μπάρκλεϊ (μετά τους Τελικούς του 2012): «Πραγματικά πιστεύω ότι μπορεί να περάσει τον Μάικλ. Πίστευα ότι δε θα συνέκρινα τον Μάικλ Τζόρνταν με οποιονδήποτε αλλά αυτό το παιδί, ο Λεμπρόν Τζέιμς, είναι καλός σε όλους τους αγωνιστικούς τομείς. Ο Μάικλ τα έκανε επίσης όλα καλά, αλλά ο Λεμπρόν Τζέιμς είναι μεγαλύτερος, ταχύτερος και δυνατότερος. Αυτή είναι η διαφορά τους».

Σακίλ Ο Νιλ (μετά τους Τελικούς του 2012): «Δυστυχώς για τον Λεμπρόν, τώρα που πήρε τον τίτλο, θα συγκριθεί μονάχα με τους Κόμπι Μπράιαντ και Μάικλ Τζόρνταν. Άρα, το ερώτημα είναι πόσα πρωταθλήματα θα πάρει. Όλοι ξέρουμε ότι θα προσπαθήσει να κατακτήσει όσο το δυνατόν περισσότερα».

Μάικ Σιζέφσκι: «Είναι σαν τον Μάτζικ Τζόνσον αλλά συγχρόνως έχει και τις ικανότητες του Τζόρνταν. Είναι ένας πόιντ γκαρντ-φόργουορντ-σέντερ και μπορεί να μαρκάρει οποιονδήποτε παίκτη. Πάντα πίστευα πως ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν ο καλύτερος παίκτης που έχω δει. Πάντα έλεγα πως δεν μπορεί κανείς να τον πλησιάσει. Αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος πια και το λέω αυτό παρόλο που αγαπώ τον Μάικλ. Ο Λεμπρόν Τζέιμς βελτιώνεται συνέχεια. Είναι ένα φαινόμενο».

Διαβάστε επίσης:

ΛεΜπρόν Τζέιμς: Τα πρώτα χρόνια του «Εκλεκτού»

ΛεΜπρόν Τζέιμς: The Decision (Η Απόφαση)

Σχετικά άρθρα