Η Εθνική Ομάδα πήγε στην Κίνα με υψηλές προσδοκίες και όχι άδικα. Δεν είναι μόνο η παρουσία του απόλυτου σούπερ σταρ της διοργάνωσης, Γιάννη Αντετοκούνμπο, αλλά και το γεμάτο ποιότητα ρόστερ. Η πρεμιέρα με το Μαυροβούνιο ήταν εντυπωσιακή, όμως η ήττα και κυρίως η εμφάνιση κόντρα στην Βραζιλία, σκόρπισαν απογοήτευση. Τι θα πρέπει να περιμένουμε εν όψει της συνέχειας;

Δεν είμαστε ισοπεδωτικοί, ούτε θα μηδενίσουμε τα πάντα. Είχαμε συγκεκριμένη γραμμή πριν το απερχόμενο ματς και δεν περιμέναμε το πρώτο… στραβό αποτέλεσμα για να “κράξουμε”. Στο άρθρο μας με τίτλο “Οι 4 άσσοι του Γιαννάκη και ο αναχρονισμός του Σκουρτόπουλου” είχαμε ξεκαθαρίσει τη θέση μας για τον τρόπο που έγινε η τελική επιλογή στο ρόστερ. Και επιμένουμε πως στο σύγχρονο μπάσκετ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να παίζει στην πεντάδα σου με λιγότερους από δύο πλέι μέικερ, για να χεις καλό χειρισμό της μπάλας και πολλαπλή δημιουργία.

Κεφάλαιο πρώτο, θεωρούμε ατυχή τη δήλωση του Ομοσπονδιακού μας προπονητή, στην οποία ανέφερε ότι ήταν επιλογή μας να πάει το ματς στο “5 εναντίον 5” για να μην ακολουθήσουμε το ρυθμό των Βραζιλιάνων. Μήπως, κόουτς οι Βραζιλιάνοι θα έπρεπε να ακολουθήσουν τον ρυθμό μας; Ναι, είναι εξαιρετικοί στο transition game και αρέσκονται στο άναρχο μπάσκετ, όμως είναι δυνατόν να ξεχνάς ότι διαθέτουμε τον κορυφαίο παίκτη του πλανήτη στο… ανοιχτό γήπεδο; Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν κόβεται από κανέναν όταν η ομάδα του “τρέχει” και ειδικά όταν υπάρχουν στο ρόστερ οι οξυδερκείς Καλάθης και Σλούκας, καθώς και παίκτες εξαιρετικοί στον αιφνιδιασμό σαν τον Θανάση Αντετοκούνμπο και τον Κώστα Παπανικολάου και επιλέγεις να πας σε χαμηλό ρυθμό. Επίσης, ο Πρίντεζης όσο καλός είναι στο set game, άλλα τόσο αποτελεσματικός είναι και στο early post-up, όποτε κι αυτός θα μπορούσε να μπει στην εξίσωση. Δεν είμαστε προπονητές, αλλά κάποια πράγματα κάνουν μπαμ.

Κεφάλαιο δεύτερο, ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται ο κόουτς τον Νικ Καλάθη θυμίζει τον… Τσάβι Πασκουάλ και το αποτέλεσμα “μίλησε” από μόνο του. Τον “σκάει” στην κυριολεξία. Δεν του δίνει τις ανάσες που πρέπει και το “πλήρωσε” κόντρα στη Βραζιλία, καθώς ο ηγέτης του Παναθηναϊκού δεν είχε το “καθαρό” μυαλό που έπρεπε στο τέλος. Ναι, ο Σλούκας προέρχεται από τραυματισμό, όμως μια χαρά βρίσκει τον ρυθμό του και αν υπήρχε καλύτερο ροτέισιον στα γκαρντ θα μπορούσε να κάνει… παπάδες μαζί με τον Καλάθη. Δεν γίνεται να έχεις στο ρόστερ σου ίσως τους δύο καλύτερους δημιουργούς στην Euroleague και να μην τους διαχειρίζεσαι σωστά.

Κεφάλαιο τρίτο, χρειαζόμασταν σουτέρ και ο Σκουρτόπουλος το ήξερε. Επέλεξε συνειδητά να αφήσει εκτός κάδρου τελείως τον προερχόμενο από φοβερή σεζόν στην Ισπανία, Κώστα Βασιλειάδη, έγινε ό,τι έγινε και με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ και σωστά πήρε στην τελική δωδεκάδα τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη. Όμως, δεν τον έχει μαζί του για… διακόσμηση. Ο πρώην παίκτης της ΑΕΚ έχει το απαιτούμενο αγωνιστικό θράσος για να αναλάβει ευθύνες. Από τη στιγμή που ο κόουτς επέλεξε τον… χαμηλό ρυθμό και όχι το ανοιχτό γήπεδο όπου θα χε πραγματικό πλεονέκτημα και θα έπρεπε τουλάχιστον να ποντάρει στο καλό σουτ του 25άχρονου.

Κεφάλαιο τέταρτο, μέγα λάθος που δεν μπήκε στη δωδεκάδα ο Κόνιαρης. Μετά τον τραυματισμό του Αθηναίου και λόγω του ότι ο Σλούκας δεν ήταν 100% έτοιμος, δεν γίνεται να μειώνεις τόσο τις επιλογές σου στο “1-2”, κάτι που αποτελεί κλειδί στο σύγχρονο μπάσκετ. Επίσης, χρειάζεται περισσότερο πίστη στην εμπειρία του καλού στρατιώτη Βαγγέλη Μάντζαρη, ο οποίος δεν προέρχεται από καλές χρονιές στον Ολυμπιακό, όμως έχει το ειδικό βάρος και μπορεί να βοηθήσει. Στην τελική αν δεν τον πίστευε, ας μην τον έπαιρνε στην Κίνα, ή ας έπαιρνε αντ’ αυτού κάποιον άλλον. Όπως προαναφέραμε, η διοργάνωση δεν βγαίνει μόνο με… Καλάθη και Σλούκα.

ΥΓ: Αν αλλάξουν ορισμένες… παραφωνίες και γίνει πιο σωστή διαχείριση, υπάρχουν πιθανότητες να προχωρήσουμε στη διοργάνωση. Δεν ακυρώνουμε ότι το τεχνικό τιμ δούλεψε σκληρά. Δεν θεωρούμε τον κόουτς Σκουρτόπουλο κακό προπονητή, όμως δεν έχει τις παραστάσεις και τις εμπειρίες που απαιτεί αυτή η θέση σε σχέση με τα… αντίπαλα δέη για τα μετάλλια, οπότε θα πρεπε τουλάχιστον να κάνει τα αυτονόητα. Έχουμε ελπίδες για διάκριση, αρκεί να υπάρξει άμεση αντίδραση στα λάθη που προηγήθηκαν.

Σχετικά άρθρα